Posts

අපි වසන්තට!

එක්තරා ගමක ගස් කපන්නෙක් හිටියා. ඔහුට ඕනෑම ගසක් කිසිදු දේපළකට හානියක් නොවී කපා බිම දැමීම බොහොම සුළු දෙයක් වුණා. "ලොකු ගස්" කපා බිම හෙළීමට ඔහුට ඇති දක්ෂතාවය දුටු ප්‍රදේශයේ ගස් කපන්නෙක් ඔහුට ඊළඟ මැතිවරණයේදී ඡන්ද අපේක්ෂකයෙක් ලෙස ඉදිරිපත් වන ලෙසට ආරාධනා කළා.
උපන්තේකට කිසිවෙකුගෙන් තමන්ට මෙවැන්නකට ආරාධනාවක් නොලැබුණු බව සිහිපත් වුණු ගස් කපන්නා, එසැණින් අර දේශපාලක තුමාගේ ආරාධනාව පිළිගත්තා.
දැන් ගස්කපන්නා බොහොම යුහුසුළුව සිය මැතිවරණ ප්‍රචාරණ කටයුතු වලට ලැහැස්ති වෙනවා. නමුත් ඔහුට එක වරම යම් මතකයක් මොලයට ඇසුරු සැණින් පැමිණුනා..

දෙයියනේ! ඡන්දේ ඉල්ලන්න භාරගත්තට පෝස්ටර් ගහන්න රැස්වීම් තියන්න සල්ලි කොහෙන්ද?

කොතරම් කැමැත්තෙන් ඡන්දය ඉල්ලන්න බලාපොරොත්තු වුනත් ඒ හැමදේටම ඉදිරියෙන් සල්ලි කියන සාධකය ඉස්මතු වන නිසා, මේ ගැන ඔහු දස අතේ කල්පනා කරන්නට වුණා.
කෙතරම් අඩු මිල ඡන්ද ප්‍රචාරණ යාන්ත්‍රණ නොතිබ්බත් ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව වුනේ නොමිල ප්‍රචාරණ ක්‍රමවේදයක්!

අවසානයේ ඔහු එක තීරණයකට පැමිණුනා.
දින කිහිපයකට පසුව පාර දෙපස තිබෙන මහා විසාල රූස්ස ගස් වල බොහොම අමුතු ආකාරයේ දැන්වීම් පුවරුවක් එල්ලෙන්නට වුණා.
"…

අතීතකාමය

අපි මේක නවත්තමු..! කන්න ගන්න කියලා ඕඩර් කල කෑම එක මේසෙට එන්නත් කලින්ම මම හිතේ තිබ්බ දේ කියලා දැම්මා, කිසිම දෙයක් හිතා ගන්න බැරුව අවුල් උන හිසකේ අස්සේ ඇඟිලි අතරමං වුන එයාගේ ඔලුව, වෙනදා අතගාන්න උවමනා උනත් හරි අමාරුවෙන් ඉවසගෙන හිටියේ, කරන්නම දෙයක් නැති නිසා, මාස හතරක් තිස්සේ ගන්ධබ්බ වෙලා හිටපු අපි දෙන්නා අන්තිමේ දෙපැත්තට උනා, ඒ මතකය අවුරුදු දෙකක් වයස කිරිදරුවෙක් වගේ අපි දෙන්නගේ හිතේ කොනක ඒ වෙනුවෙන් සුදු පිරුවට එළලා තියලා තියන බව දැනගෙන මයි. කරන්න දෙයක් නෑ, වචනේ පිටවුනේ මගෙන් උනාට, පිරිමියා විදියට එතනදීත් අන්තිම තීරණේ මට ම ගන්න එයා මට ඉඩ දුන්න, එහෙම නැත්තං අවසානේ තීරනේ කරන්න එයාට තිබ්බ අවස්ථාව මම බලෙන් ගත්තද දන්නෙත් නෑ, කොහොම හරි එහෙම කිව්වා.

කලින් දවසේ රෑ අඬලා ඇස් ඉදිමිලා කොණ්ඩේ අවුල් වෙලා, මානසිකව කොතනක ඉන්නවාද දන්නේ නැති උනත් අවසානේදී අපි දෙන්නා අතර මැද්දේ තත්ත්පර කටු මොකුත් කියන්නේ නැතුව කැරකෙන එකට මම පට්ට අකමැති උනා. ඒකත් එක හේතුවක් වෙන්න ඇති මෙහෙම මගේ කටින් පිටවෙන්න..
මම වේලාසන වැඩිද?  එයා ඒ වෙලාවේ ප්‍රකාශයට පත් කරන්න හැදුවේ සටන් විරාමයක් ද? ඒත් ඉතින් සටනට විරාමයක් දෙන්නත් සටනත් ති…

අන්තිමේ මම හිත හදාගත්තා.

අන්තිමේ මම හිත හදාගත්තා.

ඔට්ටු දාපු සල්ලිවත්, දාලා ගිය ගෑණි වත් ආපහු එන්නැති බව අන්තිමේ තේරුම් ගිය නිසා, මම හිත හදාගන්න තීරණේ කළා. අඩු පාඩු තියෙන්න ඇති. හවස බීලා එන එක ඇත්ත වෙන්න ඇති. ඒත් මම කවදාවත් පමණ ඉක්මවලා බීලවත්, පරදින්න ඔට්ටු දාලවත් නැහැ.

ඒ නිසා අන්තිමේ මම හිත හදාගත්තා.

බාගෙට ලියලා ඉවර වුන කතා කොළ මේසේ හැම තැනම. ඔලුවට මෙලෝ අදහසක් එන්නේ නැති තැන, බාගෙට ලියපු කතන්දර එකින් එක පුරුද්දන්න බැලුවා. ඒත් ඒක එච්චර ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. ගින්දරයි වතුරයි එකට පුරුද්දන්න බැහැනේ. මැද්දෙන් ඇතිලියක් හරි මුට්ටියක් හරි තියන්නම වෙනවා. ඒත් මම ලියන්න හිතේ තියාගෙන ඉන්න කතාව කොහොමද මම එකකට එකක් ගැලපෙන්නේ නැත්නම් පුරුද්දන්නේ.

ඔලුවට මෙලෝ අදහසක් එන්නේ නැහැ.

අපේ එකෙක් ඒ ඇයි කියලා ඇහුවම, මම කිව්වා මට රයිටර්ස් බ්ලොක් වෙන්න ඇති කියලා. එතකොට ඌ අහනවා උඹ රයිටර් කෙනෙක් ද කියලා.

මොන ජීවිතද අප්පා මෙව්වා

කඳුළු පනිනකම් හිනා වෙන්න උවමනාව තිබ්බත් සතුට බෙදාගන්න උවමනාම කරන කෙනා මා ගාව නැති නිසා මම හිතේ සතුට බොහෝ වෙලාවට හංග ගන්නවා. කොච්චර ආසාවෙන් හිනාවෙන්න හිතුනත් එයා නැති පාළුව මට තවම දැනෙනවා. ෆෝන් එකේ දාගෙන ඉන්න එයාගේ පින්…

ඔබ කවුද?

ආපෝ මහත වැඩි නැද්ද? වැඩියි නං තමයි ඉතිං.. කෑම අඩුකරල ටිකක් දුවන්න. දුවන්න බෑ දනිස්සෙ අවුලක් තියෙනව. ඕව නිදහසට හදාගත්තු හේතු ඔයාගෙ මූන කැතයි. ප්ලාස්ටික් සර්ජරියක් කරගන්න.
මොකෝ මේ ඇඟ පුරා චිත්‍ර හෙහ් මේවට කීයක් ගියාද? මං කැමති නෑ ගනං අහනවට ආ නිකංද ගහල දුන්නෙ.. නෑ මං කටට ගත්තා ආහ්
මොනවද මේ පච්චවල තේරුං.. ඔය ටී ෂර්ට් අතට වැහිච්ච එකත් බලමු ඕන නෑ.. මං ඕව පෙන්නන්න කැමති නෑ පෙන්නන්න කැමති නැත්තං ඇයි ගැහුවෙ මගේ සල්ලි.. මගේ ඇඟනෙ මොනවද ඕවයෙ තේරුං මේ ලොකු එකේ තේරුම නං පුක නොදී ඉන්නවද කියල. පොඩි එකෙන් කියන්නෙ උඹෙ කට ගඳයි කියල.
මොකද්ද රස්සාව? මේ පත්තරේක ආහ්.. එහෙනං අපිට ඇඩ් එකක් දාගන්න පුළුවන් ඔයා බඩුවක්ද? නෑ ඉතිං පත්තරේ මොකෝ කරන්නෙ? ලියනව ආ... මොකෝ මේ දවස්වල දේශපාලනේ ගැන හිතන්නෙ. ඉස්සර වගේම කැතයි කියල තමයි හිතෙන්නෙ
දැන් ඔය පත්තර රස්සාවෙන් හම්බෙන සල්ලි ඇතිද? ඇති ආ ඒ කියන්නෙ ලක්ෂයක් විතර හම්බෙනව ඇති ඒ ඉස්සර දැන් ඊට වැඩියි ආ... අපෙත් දුවෙක් ඉන්නව දාගන්න බැරිවෙයිද? දාමු.. ඕගොල්ලො ගෙදර නැති වෙලාවක් කියන්නකො
අපි දැක්ක බැන්දයි කියල ආ ඔවු .. ගිය අවුරුද්දෙ තාම ළමයෙක් එහෙම නෑ? ඉන්නව. කොල්ලෙක් ආනේ ඇයි හදිස්…

ගායිකාවකගේ අවසන් මොහොත..

Image
1 කොටස

ඩිස්ක්ලේමරය :තත්‍ය ලොකය තුල කිසිඳු චරිතයකට කතානායිකාවගේ චරිතාංග ආරෝපනය කිරීමෙන් පලක් නැති. කාලයත් චින්තනයක් ඊට වඩා උචිත සංවේදනාවකට සිත යෙදවීම තුලින් එයට වඩා මනැස් ප්‍රතිලාහ ලබාගත හැකිය. ෂෝ එකට විනාඩි පහකට කලින් එයා ලෑස්ති වෙලා ඉවර වුනේ. ඒ එයාගේ හැටි, මොනම වෙලාවකවත් එයාගේ මූණේ දුකක සේයාවක් වත් දැනෙන්නට ඉඩ තිබ්බේ නෑ, මේකප් එකෙන් ඒ හැම හැඟීමක් ම යටපත් කරන්න එයා උත්සහ ගත්තා.
හරි මට ශෝල් එක දාන්න..! මා ගාවට ඇවිත් නිකට උස් කරලා උරහිස් වටේට වෙනද වගේම ශෝල් එක දාන්න කියලා කියනකොටත් මම හිටියේ එයා ගැන කල්පනාවක, ඒ ලස්සන ඇස්, පිරුණු පියොවුරු, සිහින් ඉඟ. ආපහු හැරිල බලන්න තරම් ලස්සනට පිහිටලා තියෙන මුහුණ ඒ ලස්සන තවත් දෙගුණ තෙගුණ කලා. මේක්ප් එක දාලා ඉවර උනාට පස්සේ රතුම රතු ලේ පාට ලිප්ස්ටික් එක මුවේ තවරලා අහවර වෙලා යන්තමට මේකප් එකට යටින් පෙනෙන උඩු තොලට උඩින් වම් පැත්තෙන් පිහිටලා තියෙන උපන් ලපය ඉස්මතු වන විදියට ඇහි බැම පාට කරන පැන්සලයෙන් පුංචි තිතක් තියාගන්නත් ඈ අමතක කලේ නෑ.
එහෙම සැරසුනාට පස්සේ ඈ ඇලිස් ෆ්‍රෙඩෙන්හැම් වගේද එහෙම නැත්නම් ඇන්ජෙලා සෙනෙවිරත්න වගේද කියලා කල්පනා කරන්න ගියේ නෑ. මම ආදරය කලේ…

පරිකල්පනීය රමණීය රමණය AKA It's not what it's look like

Image
එයා මගේ ලඟට එනකොට මම හිටියේ දහදියෙන් නැහැවිලා, බයට නෙවෙයි ආසාවට, ඒක මගේ පළමු වෙනි වතාව, මම ඈ දෙස බැලුවා, මීට පෙර කිහිපවතාවක්ම මේ දේ කර හුරුපුරුදු බවක් තියෙන බව මට ඇගේ මුහුණෙන් පෙනුණා. ඈගෙන් වහනය උනේ මීට ටික වෙලාවකට කලින් මොනවා හරි සැර බීමවර්ගයක් බීලා ආපු බවක්.

සැපපහසු ජීවිත නෙව.

එකපාරට ඈ මගේ දිහා බැලුවා.

මේ පළවෙනි පාරද?

මම හිස ඉහල සිට පහලට සෙලෙව්වා.. එත් ඒ නිහඬ අභිනයෙන් ඈ තෘප්තිමත් උනේ නැහැ. අය තවත් ප්‍රශ්නයක් අහන්නට මුව උල්කරා,

ටිකක් අමාරුවෙයි, සමහර විට ඉක්මනට බඩු ටික යන්නත් ඉඩ තියෙනවා, නොගියත් කමක් නැහැ, පලවෙනි පාර නිසා සමාවක් දෙන්නම්. දන්නවද ඒක කරන්න?

ඔ..ඔව් කලින් දැකලා තියෙනවා, 

කොහෙන්ද?

ෆිල්ම් වලින්, පත්තර වලින්, යාළුවො එහෙම කියන එව්වයින්. 

කෙල්ලෙක් ඉන්නවද? 

හිටියා දැන් නැහැ. 

එයා එක්ක මේවා කරේ නැද්ද?

මට උවමනාව තිබ්බට එයා බැහැ කිව්වා, මම බලකරන්න ගියේ නැහැ. මගදී වෙන කරදරයක් එහෙම උනොත් කියලා..

කීයක් අතේ තියෙනවද? 

මගේ අතේ තියෙන්නෙම 300යි.

කමක් නැහැ. අදට ඇති, ඒ රියා එක පොඩි නිසා අවුලක් නැහැ, ඔය ගැන ඇති.

කෝකටත් කියල මම ආපහු කියලා දෙන්නම්. 

හා

එහෙනම් හොඳ ළමයා වගේ, පොඩ්ඩක් පහලට නැවිලා ඒ ටික උඩට අරගෙන …

ලී පෙට්ටිය

ඒ මහලු ගොවියා සිය ගොවි බිම් වල තව දුරටත් වැඩකරන්නට තමාට නොහැකි බව දැන සිටියා.  මේ නිසා ඔහු තම දවසෙන් බොහෝ වෙලාවක් කලේ ඉස්තෝප්පුවේ තබා තිබු අසුනකට වී කාලය ගෙවීමටයි. ඔහුගේ පුතා, සිය පියාගෙන් තමාට අයිති වූ ගොවි බිම්වල වැඩ කටයුතු ඉදිරියට පවත්වාගෙන ගියා.  එලෙස ඔහු ගොවිබිමේ සිටිමින්ම බොහෝ අවස්ථාවල සිය පියා නිවාස ඉදිරිපිට ඉස්තෝප්පුවේ අසුන්ගෙන සිටිනු දුටුවා. 
 තවදුරටත් ඔහුගෙන් පලක් නැහැ. මොනම දෙයක් වත් කරන්නේ නැහැ නෙව, ඔහේ ඉඳගෙන ඉන්නවා ඇරෙන්ට.. 
පුත්‍රයා සිය පියා ගැන එසේ සිතුවා. සිය පියා මෙලෙස අලසව කාලය ගත කිරීම ගැන ඉවසාගත නොහී, ඉමහත් කෝපයට පත් වූ පුතා, එක දවසක් දැව පෙට්ටිය තැනුවා. කිසිවක් නොකියාම සිය නිවහනේ ඉස්තෝප්පුව මතට දැව පෙට්ටිය ගෙන ආ පුතා සිය පියාට ඊට ඇතුළු වන ලෙස කියා සිටියා. 
කිසිවක් නො ඇසූ පියා ඊට ඇතුළු වූ වහාම මේ පුතා එහි පියන වසා දැමුවා. එලෙස වසා දැමුවේ ඒ පෙට්ටිය ගොවි භුමියේ කොනකට වෙන්නට පිහිටා තිබූ උස බෑවුමෙන් පහලට තල්ලු කරන්නටයි. 
කඳුමුදුනට පෙට්ටියත් ඔසවාගෙන ළඟාවූ වහාම තමා ඔසවාගෙන ආ පෙට්ටිය තුලින් සිහින තට්ටු කරන හඬක් ඇසී පෙට්ටිය බිම තැබු පුතා එහි පියන මඳක් හැර බැලුවා. පියා බො…