ඒ මෙයට පෑ කිහිපයකට හෝ දින කිහිපයකට එපිට ය.
හෝජුරු නැන්දාගේ නිවසේ පලහා තිබූ මස් කෑබලි කිහිපය ගිලදමා නිවසින් පිටතට ආ කේසර සිය කෙටි නමුත් ගන හිසකේ සොලවා අසල වූ දැලකට නැග ගත්තේය. හෝජුරු කොහේදෝ විදේස රටකින් ආ තැනැත්තියක් වුවත් ඈත සිය මව මෙන්ම දරුවන්ට ආලය කරන්නියකි. සිය සැමියාගේ අඟ සිය සිරුරේ සඟවාගත් පසුවට ඔහු සිය සිරුර දරුවන් වෙනුවෙන් දන් දුන් වග ඈ කේසර හට කීවේ කඳුලින් යුතුවය.
එයා මා දිහා බලලා මොනාදෝ කියන්න හැදුවා, ඒත් මට ඒක අහන්න ඕනෑවෙල තිබ්බේ නෑ, මට ඕනෑ උනේ එයාගේ ලේ දකින්න.
හෝජුරු පොලිස් නිලධාරියා ට කියූ දේ ඇත්ත නම් හෝජුරු සිය සැමියා මරාදමා ඇත්තේ හිතා මතා ම ය.
ඒත් සම්ප්‍රදායේ හැටියට එයා මට ආහාරයක් වෙන්නම එපෑය. එහෙම නැතුව කොහොමද මම දරුවෝ ටික බලාහදා ගන්නේ?? මට කැමති දඬුවමක් දෙන්න ඉන්ස්පැක්ටර් මම කැමතියි එයාගේ මතකය වෙනුවෙන් ඒ දඬුවම විඳින්න.
හෝජුරු එසේ කීවත් නිලදරුවා කිසිවක් නොකියාම අසල වූ ඉඩකට ගොඩවී සිය නිවස්නයට වැදුනේ ය.

මා කතාව කිවිය යුත්තේ හෝජුරු ගැන නොව ඈගෙ සහ මගේ හමුවීම ගැනය, ඉතින් ඒ වගත් මෙසේ ම,

හෝජුරු ගේ නිවස ඇත්තේ ඇප්‍රිකොට ගසක් ආසන්නයේම ය, මැලින්ඩාගේ පියා මව සහ එකම සහෝදරයා නිතර ගෙඩි කඩාගන්නට ආවත් කේසරගේ රාජධානි පෙදෙසට එන්නට තරම් එඩිවත් වූයේ නැත. එහෙත් එක දවසක් ඒ උත්සහය අපතේ ගියේ ය. ඒ වැඩිබර සන්ධ්‍යාවකි. මුලු ගසේම ඇප්‍රිකොට් ගෙඩි තිබුනද කන්නට තරමේ ඉදුනු ගෙඩි තිබුනේ නැති, මැලින්ඩාගේ පියා සිය පුත්‍රයා සමඟ ගස වටා කැරකී ගියත් මැලින්ඩා ගසේ ඇතුලු කොටසේ ඉදුනු ඇප්‍රිකොට් ගෙඩි ඇත්දැයි බලන්නට විය. රතු පැහැයට හුරු කම්මුල් සහිත මැලින්ඩා, අතු අතර ඇස යවා ගෙඩි ඇතිදැයි සොයනවා, කේසර හෝජුරුගේ නිවසින් එළියට ආ විගස ම ඇස ගැටෙන්නට විය. කිසිත් නොපවසා ම කේසර හෙමීට ඇප්‍රිකොට කොලයකට මුවාවී මේ අපූරු සත්වයාගේ විමසුම බලා සිටින්නට විය. අවාසනාවට බොහෝදේ කල හැකිය, මැලින්ඩාගේ ඇස ගැටුනේ කේසරගේ නිවාස වලට ඉහලින් දිලිසී දිලිසී එල්ලෙමින් හිරු රැසින් නැහැවෙමින් තිබූ යෝධ ඇප්‍රිකොට් වල්ලයි. එක වරම පළතුරු වල්ල දෙසට පියෑඹූ මැලින්ඩා දෙවරක් නොසිතාම සිය මුවෙන් ඇප්‍රිකොට වල්ල අත්තේන් කඩාගති, අවරට තිබාගත් දෙපා ලෙස්සා ගොස් කඩාගත් ඇප්‍රිකොට වල්ල බිමට වැටුනත් මැලින්ඩාට ඊට වඩා හානියක් සිදුවෙමින් තිබිණි. කේසරගේ නැන්දලා මාමලා වියා තිබූ දැල් වල මැලින්ඩාගේ දෑත් දෙපා ඇලී කිසිවක් කරගන්නට බැරිවන තරමට ගැලී සිටියා ය. අධික ලෙස බියපත්ව කෑ ගසමින් නැවත් නැවතත් දඟලන්නට වීම නිසා අසරණ වූ මැලින්ඩාට මේ තමාගේ අවසාන මොහොත පමිණ ඇති බව වැටහෙන්නට වැඩි වේලා ගියේ නැත.

සියල්ල සිදුවීමට ගියේ තත්ත්පර කිහිපයක් වුවත් කේසර මේ සියල්ලම කොනක සිට විමසිල්ලෙන් බලා සිටියෙකු බව මැලින්ඩා දැන සිටියේ නැත. ඈ භීතියෙන් සහ විඩාවෙන් මුසපත්ව සියල්ල සන්සුන් වල තුරුම සිටි කේසර මැලින්ඩා වෙත සිය පා ඉක්මන් කරන්නට විය. තමා දෙසට නාඳුනන්නෙකු එන වග දැනගත් මැලින්ඩා, නැවතත් සිය පුරුදු කලබලය කරන්නට විය, සිය වර්ගයාගෙන් වෙනස් කෙනෙකු තමා වෙත එන විට යුවතියක තුල වන බිය මැලින්ඩාව ද වෙලා ගනිමින් තිබිණ.
ටික වේලාවක් ඈ දෙස බලා සිටි කේසර ට සිය නෑසියන් මේ විනම්බෑසිය බලන්නට දැන් දැන් ම නො එන වග කල් තියා දැන සිටියේ ය. සිය සතුරා අඩපන වනතුරු බලාසිටින්නට තරම් ඉවසිල්ලක් සහිත කේසරගේ වර්ගයා ගේ හීතියට පත් කරවන සුලු ඒ ඉවසිලිවන්ත භාවය කේසරටද නො අඩුවම උරුමව තීබිණි.
දෑසේ වූ අසරණ භාවයත් නළලතේ වූ දම් පැහැති කැලලත් නිසා කේසරට මැලින්ඩාව හඳුනාගන්නට අපහසු වූයේ නැත. ඇප්‍රිකොට් කන එකාගේ කෙල්ල නැතහොත් අර දං පැල්ලං ඉඩකුඩිච්චිය යන නමින් හෝජුරු සහ සිය මව බොහෝ අවස්ථාවල කතා බහ කරන්නේ මැය ගැන විය යුතු යැයි දැන් දැන් කේසරට සිතෙයි. අවිඥ්ඥාණිකව ඈ දෙස බලමින් මේ රුදුරු අමුත්තා අඩිය තබනා පියවරක් පියවරක් පාසා මැලින්ඩාගේ දැඟලිල්ල ඊට අනුලෝම සමානුපාතිකව වැඩිවන ආකාරයෙනි.
එක වරම කේසර ගමන නැවැත්වීය. තමා අසල සිරවී සිටිනා මැලින්ඩාව පැටලී ඇති රැහැන් කීපයක් ම කේසර එක පහරින් කපා දැමීය. එහෙත් මැලින්ඩා වෙත ළං වූයේ ඔහු නොවේ. ඈ වටේ රැහැණින් රැහැණට පනිමින් ඒ රැහැන් කපා මැලින්ඩාගේ උගුල බුරුල් කල කේසර, දැලට මැලින්ඩාව බද්ධව තිබූ අවසාන රැහැණද කපා දමා සිය අතෙකින් මැලින්ඩාවෙත ගස මුලට වැටී විසිරී ඇති ඉදුනු ඇප්‍රිකොට් ගෙඩි පෙන්වා සිටියේය.
ලද අවසරයෙන් සිය ශක්තිය එක්තැන් කර ගස යටට පියාඹා ඇප්‍රිකොට ගෙඩි කිහිපය සිය නියට තදකරගත් මැලින්ඩා එසැනින් ආපසු ගියද තමා හසුවී සිටි උගුලේ රැහැන් බුරුල් කල ඒ අමුත්තා ගැන මතකය ඈ වෙතින් පහව ගියේ නැත. අසරණිය පැන ගිය පසු සිය නෑසියන් ඇතිරූ දැල ඒ ආකාරයෙන් ම නැවතත් සැකසූ කේසර සිය නිවස්නය වෙත යන්නට ධවල ඇතිරුම වෙතට යන්නට දෑත් පා ඉක්මන් කලේ ය.
සිය දෙමාපියන් වෙත තමා ගෙන ආ ඇප්‍රිකොට් ගෙඩි කිහිපය දුන් මැලින්ඩා දොරටුව අසල පඩියක් සේ නෙරවිත් තිබූ ලී ගැටය මත හිඳගත්තා ය. ඉදිරියෙන් කිසිවක් නොදත්තා සේ ගලා යන සේන් ගඟ දෙස නෙත් හෙළමින් කල්පනා කරන්නට මැලින්ඩා කුඩාකල සිට ම ආශා කලා ය. ඇරත් ඈ හට කිසිවක් ගැටලු සහගත වූ සෑම අවස්ථාවක ම සේන් ගඟේ රැල්ලෙන් ඉපදෙන ජලබිඳු  වැකි මඳ සුළඟ ආසන්නත ම නිවැරදි පිළිතුර ඈ අසලට ගෙනැවිත් කිහිපවරක් ම පෙන්වා දී තිබිණි.
ඔහු ආවේ මට හිංසා කරන අදහසින් වෙන්න බෑ,
අනික එහෙම ආවා නම් ඇයි මම හිරවෙලා දඟළන විදිය පැත්තකට වෙලා බොහොම සන්සුන්ව බලා හිටියේ?
ඊට පස්සේ එකින් එක මගේ බැමි කපා දැම්මේ?? 
ඒත් ඔහු මා වෙතට ආවේ නෑ, මම කිසිවක් නොපවසාම ගෙදර ආපු එක නං වස වැරැද්දයි,
හෙට උදේ නොවැස්සොත් ආපහු අම්මලාට නොකියා ඒ හරියට ගිහින් එන්ට ඕන.
මැලින්ඩා සිය හදවත සමඟ තනිවන සෑම අවස්ථාවකම ඒ අපූරු සිදුවීම සිහියට නගා ගෙන කල්පනාවේ යෙදේ. වදවෙන්නට කිසිවක් නොමැතිව උස්මහත් වූ සිය සිතට නව මාතෘකාවක් දෛවය විසින් ලබාදී තිබේ. කලයුත්තේ ඒ ගැන මතකය වියැකෙන්නට පෙර වහ වහා ඒ පිළිබඳ ඉදිරි සැලසුම් ක්‍රියාවට නැංවීමයි.

කේසර සිය නිවස වෙත එන විට තමා කල වීරක්‍රියාව ගැන කේසරගේ මවට කණින් කොනින් ආරංචි ලැබී තිබිණි. තමන්ගේ වැඩිමහලු පුත්‍රයා නලලේ දම් පැල්ලම තිබෙන නැට්ටිච්චීව බේරා හැරිය බව ඒ පුත්තරයාගේ මව දන්නවා යනු මුලු කොළනියම ඒ ගැන දන්නා බව හැඟවීමේ එක සලකුණකි.
අසමජ්ජාතියා,
තමන්ගේ අම්මා මුත්තායේ කාලේවත් කල දෙයක්ද බොලා මේ කරලාතියෙන්නේ ඈ? තව ටික කාලෙකින් නෑම්බියක් අතින් අවසන් ගමන් යන්න ඉන්න එකා නේද? තමන්ගේ තාත්තා තමන්ව හදන්න ජීවිතේ දුන්නට මෙහෙම ලැජ්ජ කරලා නෑ, ඒත් බොලාගේන් පස්සේ පරම්පරාවට කියන්නේ අහල පහල උන් අර නැට්ටිච්චිව බේරලා ඇරිය එකාගේ පුතාලා කියලා නේද??
කතා කරපන්, කතා කරපන් යකෝ...! කේසර මම උඹටයි මේ කතා කරන්නේ..!
හොඳ වෙලාවට මම උඹලව බඩට ආ වෙලේ බොලාගේ මහ එකාව කම්මුතු කලේ,
එහෙම නොවුනා නං ඒ අසරණයා මැරෙන්නේ සාංකාවෙන් ඔව් සාංකාවෙන්..

කේසර නිහඬව සිටියේය. කර ඇත්තේ එක අතෙකින් වරදකි, සිය ප්‍රජාවට ආහාරක් ලබාගැනෙමේ අයිතිය පැහැර හැරීමකි. තවත් ගොදුරක් තම උගුලට හසුවන තුරු, කේසරගේ නෑසියන්ට උගුලේ සවිශක්තිය වියැකෙන්නට නොදී තබා ගැනීමේ භාරදූර කාර්යය සියදරුපවුල පෝෂනය කරන අතර තුර ඉටු කල යුතුය.

මැලින්ඩා වෙනදාටත් වඩා වේලාසනින් ඇඟමැලි කඩා කැදැල්ලෙන් එලියට පැමිණියා ය.
මම ඇප්‍රිකොට ගහ පැත්තට ගිහින් එන්නම්,
වෙනදාට තමා යන්නේ කොයිබදැයි කිසිවෙකුට කියා අවසර පතන්නට මැලින්ඩාට උවමනාවක් නොවුනත් තමා කරන්නට යන්නේ වැරදි දෙයක් දැයි සිත තමාගෙන් යළි යළිත් අසන්නට වීම නිසාවෙන් අවසානයේදී තමා යන ඉසව්ව සිය කණ්ඩායමේ සගයෙකු හට පවසන්නට සිතුවා ය.

කේසරගේ කාලය ගෙවුනේ වෙනදාට වඩා උදාසීන ගතියෙනි. තමා ගොදුරක් බේරා හැරිය බැව් සිය නඩයේ සියල්ලන්ම තොරතුරු රූපසටහන් සහිතව දන්නා බව සක්සුදක්සේ පැහැදිළි වූයේ සිය මව බෑඟිරි ගසා දෙස්තියන්නට වූ පසුවය, ඒ අසලින් සිය අටල්ලේ පිරික්සුම් කටයුතු කරමින් සිටි හෝජුරු නැන්දාද සිටීම නිසා ඇයටද මේ විනම්බෑසිය කන වැකෙන්නට ඇත. කාරණා කටයුතු ඒ ආකාරයෙන් ම සිදුවී ඇතිනම් තවත් නිමිත්තේ හෝදන්නට දෙයක් ඉතුරු වී නැති විය යුතු ය. පාලුව සාංකව මකාගන්නට කිසිවෙකු තමා හා කතාවට එන්නේ වත් තමා කා වෙතට හෝ යන්නේ වත් නැති නිසා කේසර සැබෙවින්ම සිතුවිලි අතර පීඩිතව සිටියේය.
කොහෙද සියදිවි නසාගන්ට වත් පුලුවනෑ, පල්ලමකින් පැන්නොත් මට කලින් මගේ කටින් නූල් විසික්කා වෙනවා නෙව. නිදහසේ මැරෙන්නට වත් ඉඩ නැති හැටි, සංසාරේ...
අවසානයේ සිය කල්පනා ලෝකය සැනසුමක් දෙන්නට ආහාර උගුල වෙත ගොස් එහි සිට අවට ඔත්තු බලන්නට කේසර අවසානයේ තීරණය කලේ ය. විනාඩි කිහිපයක දෑත් වෙහෙසවීමකින් පසුව ඇප්‍රිකොට ගස අසලට ළඟාවන්නට මැලින්ඩාට හැකිවිය. ගස වටෙන් ගොස් දකුණු පස කොල නැති අතු අගින් රින්ගා තවත් අතු කිහිපයක් ඉහලට නැඟ ගත් පසු තමා පෙරදිනයේ ගෙඩි කඩන්නට ගිය ඉසව්වට ළංවිය හැකි බව මැලින්ඩා දැන් දනී.

කල්පනාවක නිමග්න වූවෙකුට කල හැකි හොඳම බාධාව නම් ඒ කල්පනා ලොකයට තහංචි දැමීමයි. එකවරම තමාට පහත අත්තකින් ඇසුනු සරසරය කේසරගේ කල්පනාව බින්දේ සැනිනි. එක වරම පහත බැලු විට තමාට පහති තමන් පෙරදා බැමි ලිහා නිදහස් කල රුවැත්තිය කේසර දෙස ඇසිපිය නොහෙළා බලා සිටිනු දැක කේසර තිගැස්සී ගියේ ය.
ඇයි එහෙම කලේ??
මම දන්නේ නෑ, මට හිතුනා ඒකයි,

දැන් මොකද තත්ත්වේ??
කණ්ඩායමේ ඔක්කොම අය දන්නවා මම එහෙම කලා ය කියලා, උන් මාව නොසලකා හැරලා.. මට ඊට කලින් කියන්න ඔබ මෙතන මොකද කරන්නේ?

මටත් අහන්නට තියෙන්නේ ඒ ප්‍රස්නෙමයි ඔබෙන්??

කමක් නෑ මුලින් ඇහුවේ මම. ඒ නිසා ඔබ මට පිළිතුරක් ණයයි.
හොඳයි, මාව බැමි ලෙහුවට පස්සේ මම ගෙදරට යනකනුත් කල්පනා කලේ ඒ ගැන මට හිතාගන්න බෑ ඇයි එහෙම ඔබ මාව බේරා හැරියේ කියලා, මීට කලින් මට මෙහෙම දෙයක් වෙලත් නෑ, කවුරුවත් මට උදව්වක් කරලත් නෑ. මම ඒකයි අද ආවේ ඔබට කොහොමද කියලා බලන්ට.

හ්ම්ම්, මමත් මීට කලින් එහෙම කරලා නෑ තමා, අපේ මුලු පවුලම ගොඩක් කාලෙකින් මොනවත් ආහාරයට අරගෙන නෑ, අපි දඩයම් දන්න්නේ නෑ, අපි දන්නේ උගුල් අටවන්ට විතරයි, ඒකට කවුරු හරි තමන්ගේ නරක වෙලාවට අහුවුනොත් විතරයි අපිට කෑම ලැබෙන්නේ. ඒකයි මට අපේ කණ්ඩායමෙන් නින්දා අපහස ලැබෙන්නේ.., මම හිතන්නේ ඔබට තේරෙනවා ඇති මම කියනාදේ,

ඔව් මම දන්නවා, මගේ ජීවිතේ බේරපු එකෙන් ඔබ කරලා තියෙන්නේ මට විසාල උදව්වක් උනාට, ඔබේ ගෝත්‍රයට විසාල අසාධාරණයක්.

හ්ම්ම්,

මම යන්නම්, ස්තූතියි නැවතත් මගේ ජීවිතය නොගත්තාට.
අවස්ථාවට ගැලපෙන කුමක් හෝ දෙයක් කියන්නට කේසර සිතනා විට පහතින් යලිත් ඇසුනු සර සරය නිසා කල්පනාව පසෙක තබා පහත අත්ත දෙස බලන විටත් මැලින්ඩා තිතත් වන්ව ඈතට යනවා කේසර දුටුවේ ය.

පරිස්සමින් සිය අත් දෙකකින් වැරගෙන ධවල බන්ධනයේ ඉහල කොටසකට නැඟුනු කේසර සිය කැදැල්ල වෙත පිය මැන්නේ ය. එදා සිදුවීම වාගේ නොව අද සිදුවීම කිසිවෙකු කිසිවන් දැන නොගනීම කේසරට සහනය විය. හැඩරුවෙන්, අදහසින්, භාශාවෙන්, ගෝත්‍රයෙන්, වර්ණයෙන් තමාට වඩා පරස්පර විරෝධී වුවද ඈ හා තමාගේ එකිනෙකා හඳුණන හුරුපුරුදු පොදු ගුණාකාරයක් ඇති බව කේසරගේ සිත් කොනක අදහසක් ඉපදිණ.
මම ඒක කොහොමහරි හොයාගන්නවා,
සුළඟට ගසාගෙන ආ දිරාගිය අත්තක කොටසකින් සිදුරුවූ සිය නිවහනේ වහලය ආවරණය කරන්නට මුදුනට නගිනා ගමන් කේසර සිය සිතට ම සපථ කරගත්තේ ය.

පෑ දින වලට පෙරළිණ, කේසර, මැලින්ඩා සමඟ සිය නිදහසේ කතාව කරගෙන යන්නට බොහෝ තැන්වල සිට උත්සහ දැරුවද, ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම කේසරගේ හෝ මැලින්ඩාගේ ගෝත්‍රයේ කවුරුන්හෝ සිය නායකයාට ඒ බව රපෝර්තු කර ඇති බව දෙදෙනාව සිය වරිග සභා මැද්දට ගෙන අවවාද දීම් වලින් දැනගන්නට විය. නිදහස උගහට ය. තමා වෙත බැලුම් හෙළා සිටි තරුණ සෙබලා පවා තමාගේ වරිගයට නොගැලපෙන් සබඳතා වලින් වෙලී ඇති බව දැනගන්නට වීම නිසා මැලින්ඩාගේ හොඳම මිතුරියගේ සහකරුවා  බවට පත් කරගෙන ඇති බව ආරංචි විය,
ඒ වාගේම කේසරටද තමා වෙනුවෙන් හෝජුරු නැන්දාගේ දුවණියක ජෝඩු කරන්නට මව දැරූ උත්සහය වරිග සභාවේ අණින් වලක්වා ඒ වෙනුවට කේසරට බ්‍රහ්ම දණ්ඩයද, ජීවිතාන්තය දක්වා සිය සහකාරිය අතින් ලැබෙන ගෞරවණීය මරණය ද අහිමි කරවීය. දින ගණනක නිරාහාරය කේසරව දුර්වල කරන බව දැනෙන්නට විය. අවසානයේ කේසර තමාහට ගත හැකිව ඇති අවසාන තීරණය, එසේත් නැතිනම් සිය වර්ගයා තමාට ගන්නට යැයි බල කර සිටින ඒ තීරණය ගන්නට සූදානම් විය.
මිත්‍රත්වය කෙසේ වුවද බඩගින්න ඊට වඩා කවදාහෝ උග්‍ර වන බැව් කේසර දැන සිටියේය.., සිය අතිජාත මිතුරිය මැලින්ඩා එන තුරු සිය දෑත් යුගල දෙකක් භාවිතා කරමින් දැල වියමින් සිටියේ එහෙයිනි, අඩු ගනනේ අනික් තම වර්ගයේ එවුන්ට දැනෙන්නට හැරියේ එලෙසය. තමාහට ඒ හමුව එක්තරා ආකාරයක අරුමැසි කාරී එකක් බව තමා කෙනෙකුට විස්තර කලොත් ඉන්තේරුවෙන් ම කියනා වග කේසර දැන සිටියේය. මවු සිය සැමියාව ආහාරයට ගෙන සිය ගැබ පෝශණය කරගත් බව කට කතන්දර වලින් කියත්දීත් ඒවා තඹයකට මායිම් කරනොගෙන කෙළිදෙලින් නැන්දලා මාමලාගේ දැල් වලට කාලය ගෙවමින් සිටි කේසරට ඈ හමු වීම පුදුමයක් වූයේ මෙයට කලින් ඈ වැනි කෙනෙකු දැක නැති නිසාවෙනි. තාමත් විටෙක ඈ තරහින් කෑ ගසන විට මුල්ලකට වී බියගෙන සැඟවීම කරත්, කිසිවිටක මෙවර තරම් ඈ දැලේ ලා ගැනීමට බිම් සැලසුම් එලුවේ නැත. අතීත මතකය පසෙක ලා කේසර නැවත දැල වියන්නට ගත්තේ ය. අද ඈ සමහර විට වැස්සට පෙර එන්නට ඉඩ ඇත. කේසර ඒ බව දනී. 
මේ කරදර අවසානය කල යුතු තැනට පැමිණ ඇත.

මැලින්ඩාගේ හැසිරීම ගැන ඔත්තු බලන්ට යොදවා සිටි සෙබලාට මැලින්ඩා කැදැල්ලේ නොමැති බව දැනී වහ වහා රපෝර්තු කිරීමෙන් පසුව සෙබල පිරිසක් ඇප්‍රිකොට් ගස වෙත පියෑඹීම අරඹන විටත් මැලින්ඩා ගස අසලට ළඟාවී සිටියේ ය.  සිය මිතුරා තමාව කොටු කරගන්නට දැල් එලාගන්නට ප්‍රජාවට අවකාශ දී ඇති බව මැලින්ඩා වෙත ඊට පෙර දින සුළං රැල්ලක් කොඳුරා කීව්වත්, තමා ඊට එඩිබලව මුහුණ දෙන වග තම සිතේ සටහන් කරගත් වග මැලින්ඩා කිසිවෙකුට කියා නැති.
එක වරම අමු ගෙඩි අතර දිදුලමින් කිසිවකුගේ අවධානයක් නොලබා තීබෙන ඇප්‍රිකොට් ගෙඩිය වෙත ඈ සිය අවධානය යොමු කලේ ය. එ සමඟම තමාගේ එක තටුවක් පැටලුනු ධවල දැල කිසිවෙකුගේ බලපෑමක් මත පැටලී අනෙක් දැල් වෙත හා වෙන්නට යන වග මැලින්ඩාට සිහිවිය, ඇප්‍රිකොට් ගෙඩිය තමාව උගුලේ වට්ටන්නට කල ඇමක් බව මැලින්ඩාට පැහැදී අවසාන ය. ඈ සිය උත්සහයන් අතහැර මිතුරාගේ පාත්‍රවර්ගයා වෙත ආහාරය වේවා යන අදහසින් සිය පියාපත මත හිස ගසා ගත්තා ය.
සිය මිතුරිය ආහාරයට ගන්නට සූදානම් වන සිය නෑසියන් දෙස බලා සිටින්නට නොහැකිව අසරණ කේසර ඇප්‍රිකොට් ගස පිහිටා තිබූ තැනින් පහලට පනිද්දී එකවරම සිය එක අඬුවකින් අල්ලාගත් කවුරුන්හෝ ඉහළට ඔසවාගෙන යන බව අවටින් ගලායන සුළං වැල් වලින් කේසරට දැනෙන්නට විය, ඒ සමඟම ඇප්‍රිකොට් ගසේ පරම්පරා ගණනාවක් විරාජමානව තිබූ මකුළුදැලේ ගොදුරක් බවට පත්වන්නට ගිය මැලින්ඩාගේ බැමි සෙබල කුරුල්ලන් දෙදෙනෙකුගේ නිය පහරින් විසුනු කර දමා නැවතත් සේන් ගඟ අස කැදැල්ලට කැඳවාගෙන යන්නට විය. එකවරම සෙබල කුරුල්ලෙකුගේ හොටයක් අග එල්ලී සිටින අමුතු ආකාරයේ සත්ත්වයා දැක මැලින්ඩා හට තමන්ගේ ජීවිතය ගැන නව බලාපොරොත්තුවක් දලුලන්නට විය. කේසරත් තමාට පහතින් සෙබලුන්ගේ උදව්වෙන් තමාදෙස බලමින් පියාසලන සිය කිරිල්ලිය දැක මැලින්ඩාට ඇතිවූ සංවේදනාව ම ඇතිවන්න ට විය.
උඹලෑයේ බාප්පා අර සේන් ගඟ අහ, දං පැල්ලං ඉසකුඩිච්චිය එල්ලගෙන අපේ පරම්පරාව දැලි ගෑවා,තමන්ට නොගැලපෙන ගෝත්තරේකින් උඹලා පෑහෙන්න හදන්ට එපා, කෙටියෙන් කියනවා නම් උඹලා කේසර බාප්පා වගේ හැදෙන්න එපා තේරුණාද? උඹලා මේ දැල රකින්න ඕනේ,
හෝජුරු නැන්දා සිය මකුළු පැටවුන් හට කොතරම් අවවාද අනුශාසනා දුන්නද පැටිවියේ ගෙවෙන  ඒ මකුළු පැටවුන් හට උද්‍යෝගයෙන් කතා කරන්නට මනැස් විරුවෙකු ලැබී තිබේ. ඒ කේසර බාප්පා ය. 
නිර්මාණකරුවා සිය පින්සල මෙහෙයවා අලුත් සිතුවමක් නිමකරමින් සිටියේය. එළිමහනක කුවේර පරපුරක ධනය ඉස්මුරුත්තාවට ආ එහි අවසන් පුරුකක බිතක් සරසන්නට නිර්මාණකරුවා හට ලැබුණු ආරාධනයෙන් පසුවයි ඔහු සිය පින්සල මෙහෙයවා අලුත් සිතුවම නිමකරමින් සිටියේ. නිර්මාණකරුවා අවංකය. අව්‍යාජය, මුවට නැඟෙන අවංක අදහස නොබියව පවසයි, ඔහු සිය හැකියාව මෙතාක් කාලයක් ලබා දුන්නේ නොමිලයේ වුවත්, ඔහු සිටියේ තුටෙනි, සැනසිල්ලෙනි. මේ නිසා ගමේ නගරයේ තුල පමණක් නොව, පත්තර වල පවා ඔහුගේ හැකියාවන් නිරන්තරයෙන් ඇගයුමට ලක් විය. 
නිර්මාණකරුවා බිතුසිතුවමේ අවසන් රේඛා කිහිපය නිමකරමින් සිටිනා විටෙක බිත අද්දරින් අශ්ව කරත්තයක නැඟී යන්නේ, රටේ මාධ්‍ය කුවේරයාය. අසුගේ කුර ගැටෙන සරින් හැරී බැලූ නිර්මාණ කරුවා එහි ඇති කුඩා කවුලුවෙන් ඉතා අපහසුවෙන් තමන් නිම කල සිතුවම දෙස බලමින් යන පුද්ගලයා දැක ඔහු මුව සිනාවකින් සැරසිණ.
පුදුම දුකක් විඳින්නේ, බිත්තිය දිහා බලන්ට..,
මොකෝ වෙන්නේ නිදහසේ කරත්තේ නවත්තලා බැහැලා බැලුවා නම්..?
අව් රැල්ලට වහ වහා වියැලෙමින් යන අවසානයක් නොදුටු රේඛාවක් සිය ගමනාන්තය බලා පින්සලය මතින් ගමන් කරවූ නිර්මාණකරුවා සිතන්නට විය. සිය නිර්මාණ කාර්යය අවසාන කර තනිකඩ කුවේරයාගේන් පඬුරුත් රැගෙන මහා මන්දිරයේ සිට සිය නිවස බලා යන්නට දින දෙක තුනක් ගත වුවත්, සිලිමක් හෝ දෙකක් වැය කර කරත්තයක නැඟී යන්නට හැකියාව තිබියදීත් නිර්මාණකරුවා පාගමනින් නිවස වෙත යන්නට පට‍න් ගත්තේ ය. අවට ඇති ඇසට ප්‍රිය සූන්දරතා සහ උකහාගතයුතු යමක් වේද  එසැනින් ඔහු අත වූ සටහන් පොතේ පැන්සලයෙන් සටහන් කරගන්නට අවැසි විය, කෙටියෙන් කිවහොත් ඔහු සිය නිර්මාණ වල ගුරු කොට සැලකුවේ ස්වභාවධර්මයයි.
නිවසට ළඟාවන විට දින දෙකකුත් වරු දෙකකුත් පසුවී තිබිණි. මල් පෝච්චිය යටින් සුපුරුදු ලෙසින් ම සඟවා තැබූ තැනින් එළියටගත් යතුරින් නිර්මාණකරුවා නිවසේ දොර හැරියේය.., කවුරුන් හෝ නිවසේ දොර යටින් දමා ගොස් තිබූ පාචිමන්ට් කඩදාසියෙන් කල ලියුම් දෙකක් නිර්මාණ කරුවාගේ ඇස ගැටිනි. තවමත් ඇලෙමින් පැවති ලාකඩ දෙස බැලූ නිර්මාණ කරුවා ලියුම් දමා ගොසින් එතරම් වේලාවක් ගත නොවී ඇති බව වටහාගන්නට තරම් දක්ෂ වීය.
සුහ පැතුම් සමඟින්, මහාමාන්‍ය, දේශ හිතෛෂී, ජාතිමාමක, ජනමූල..
ගෞරව නාමයන් අතහැර තමන්ට අවැසි දේ පමණක් කියවන්නට ලියමන පුරාවට ඇස් යැවි නිර්මාණ කරුවා එක වදන් පෙළක් අස නැවතිනි. එය මෙසේ විය..,
දින කිහිපයකට ප්‍රථමයෙන් අප අධිපතිතුමාණෝ සිය සුදු අසුන් බැඳි කරත්තයෙන් ගමන් කරනා විටෙක ඒ මඟ අසල බිතක සිතුවමක් නිම කරමින් සිටි ඔබ දැක ඔබේ නිර්මාණ කාර්යය පිළිබඳව නොසෑහෙන්නට පැහැදී ඔබ පිළිබඳව සොයා, වහාම ඔහු සේවම මඬුල්ලට බඳවා ගතයුතුය, ඔබේ නිර්මාණ ධාරිතාවයට සැලකුම් කලයුතුය යන සුධර්මවත් චින්තාවේන් සැදී මේ ලියමන ඔබ වෙත එවන්නට මුල් හේතුව බවට පත් වීය.

පලි:
අනෙක් ලියුම් කවරය තුල ඔබේ ගමන් වියදමට සරිලන ප්‍රමාණවත් මුදලක් තැම්පත් කර ඇත. මෙවැනි අවස්ථාවක් යලිදු ඔබට නොලැබෙනු ඇති. ඔබ මීට ඉදිරි දින දෙක ඇතුලත ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇති වග අපේ විශ්වාසයයි. දිනදෙක අවසන අපගේ නොයෝජිතයෙක් ඔබ නිවස අද්දරට පැමිණෙනු ඇත. ඔබට ඇත්තෙ ඔහු සමඟ පැමිණීම පමණි. 
ලැබී ඇත්තේ කිසිවෙකුට නොලැබෙන අවස්තාවකි, දුකින් අඟහිඟින් පිරි ජීවිතයට නැවතීමේ තිතකි. කුමක් කල යුතුදැයි,සිතන්නට විය. සිත මනස කියන්නේ තනතුර භාර ගතයුතු බවයි, එහෙත් සිය ස්වාධීනත්වයට වන හානිය මතකවන නිසාදෝ හදවත ඊට එරෙහි වෙයි. උයාගත් සිය ආහාර අනුභවයෙන් පසුව සිය මනසට සිතුවිලි හා වාද කරන්නට ඉඩ දී නිර්මාණ කරුවා නින්දට වැටිණි.
අවාසනාවක මහත! උදෑසන වන විට හදවත පරදා මනස ජයගෙන තිබිණි.

උදෑසනම අවදිවී ගත පැනින් නහවාගෙන, අලුත් ඇඳුමින් සැරසී, තමා රැගෙන යන්නට පැමිණෙන්නා එනතුරු දොරකඩ සිට නිර්මාණකරුවා මඟ බලා සිටියේය. බොල්කටු දෙකක් එක හා වැදෙන සරින් ගල් ඇතිරූ පොලවේ ඈතින් ඇසෙන හඬ නිර්මාණකරුවාගේ මනස් චින්තාව විලිපිසර කරවීමට සමත් විය. දෙතොලට උඩින් නැඟෙන දාඩිය බිඳ මහපොටැඟිල්ලෙන් තවරාගත් හේතෙමේ.., සිය අඩුමකුඩුම ඇහිරූ මල්ල කරට ගෙන පෙරමඟට ගියේ තමන්ව දියුණුවේ හිණිපෙත්තට තබන්නාගේ ගමන් සඟයා පිළිගැනුමට ය.

දින සති මාස වසරින් ගතවී ගියේය. කුවේරයාගේ සෙවණේ සේවා කරනා නිර්මාණකරුවා කරනා නිර්මාණ, වාණිජත්වයෙන් පිරී තිබිණි. පෙර මෙන් මිනිසුන්ගේ සුහ පැතුම් ප්‍රසංශා වෙනුවට ඔහුට තම නිමා කරනා නිර්මාණ වලට දෝත පුරා මුදල් ලැබෙන්නට වී. වනය අද්දර නිස්කාංසුවේ සිටි නිවස අත හැර ඔහු නගරයේ ධනවතුන් වෙසෙනා පලාතට යාබදව නව පන්නයේ නිවසකට පදිංචියට ගියේය. පෙර දේශ දේශාන්තර වල මිනිසුන් තුඩ තුඩ රැවුදුන් කරුණාවන්ත නිර්මාණශීලී නිර්මාණකරුවා සිය වාසය අසලම ජීවත් වන බව අසා ධනවතුන් ආඩම්බරයට පත් විය. වැඩි වැඩියෙන් කුවේරයාගේ සේවාස්ථානයට ඇනවුම් ලැබුන අතර, නිර්මාණකරුවාගේ නාමය ප්‍රතිභාව ගණිකා වෘත්තියේ යොදවා කුවේරයා යහමින් හම්බ කරනවා යන්න බොහොමයක් දෙනාගේ මතය විය.
•ඔහුට ඕනේ අපේ තත්ත්වයට එන්න.
•නෑ නෑ ඔහු දැනටමත් ඉතා ඉහළ මිලක් සිය නිර්මාණ වලට අය කරනවා, ඒත් පෙර තරම්ම ඒ නිර්මාණ ප්‍රශස්ත නැතිදෝ මංදා..?
•මම ඔහුගෙන් මීට වසර කීපයකට කලින් කඩ පිලකදී චිත්‍රයක් අන්දවාගත්තා, ඊට ඔහු මිලක් ලෙස අය කලේ සිලිං 5යි, එදා මම තව 10ක් ම දුන්නා. අපේ නිවාස අසලම ජීවත් වන නිසා මා ඔහුගෙන අන්දවා ගන්නට ගිය විට චිත්‍රයක් ඔහු ඊට අය කල මිල රන්පවුම් පහළොවක්!
බොහෝ සමාජීය හමු වල ඔහුගේ පැමිණීම කැපී පෙනෙන්නට විය. එහෙත් ජනතාව අතර පැතිරී ගිය මත, කට කතා නිසා සිය සම පන්තියේ ජනතාව ඔහුගෙන් නිර්මාණ කරවාගන්නට පැමිණිම පෙරට වඩා අඩුවිය. එහෙත් ධනය රිසි සේ විය පැහැදම් කරන්නන් වෙත සිය සේවාව පෙර සේම ලබාදෙන මේ නිර්මාණකරුවා තවමත් ධනවත් පංතිය හා උරෙනුර ගැටෙමින් ජීවත් වන්නට විය.
පෙර නිදහසේ, නිර්මාණ සඳහා වෙලාව ගෙන පරිපූර්ණ නිර්මාණ බිහිකලද මේ වන විට ගිවිසගත් මුදලට එක පැන්සයකුදු අඩුනම් සිය පින්සලය සෙලවීම හේ ප්‍රතික්ෂේප කලේය. එමතු නොව තමන්ට එන ඇනවුම් සියල්ලම භාරගෙන කුළියට ගත් සිත්තරුන් යොදවා නිර්මාණ කරවා ඒ අවසන සිය අත්සන පමණක් යොදා අලෙවි කරන්නට ද ඔහු මැලි වූයේ නොවේ.
මඟ දිගට නෙත ගැටෙනා ස්වරූප අකුරු කල සටහන් පොත කාවන්ගේ ග්‍රහණයට වී දිරායමින් තිබීණ. බොහෝ දින වල නිවසට සාදවලට ගොසින් බීමත් ව එන නිර්මාණ කරුවාගේ හදවත තුල වූ නිර්මාණශීලීත්වය මේ සියල්ල දෙසම වේදනාවෙන් බලා සිටියේය. තමාගෙන් උදව් නොගෙන තමා අතට එන මුදල් නැමැති පසමිතුරාගේ පහස ලබා කෙමෙන් කෙමෙන් විනාශය බලා දිව යන නිර්මාණ කරුවාගේ ජීවිතය තුලින් නිර්මාණශීලීත්වය කෙමෙන් කෙමෙන් පිටතට කාන්දුවිය. එක් අඳුරු දිනයක නිර්මාණකරුවා අවදිවන විට ඔහුගේ හස්තය සතුව පින්සලය හසුරවාගන්නට තරම්වත් හැකියාවක් නැති වන තරමට හේ දුර්වල විය, යාබද කාමරයට සිය ඇනවුම් නිමවමින් සිටි සේවකයින් දෙදෙනා දෙස බලා සිය පින්සල අතට ගත් නිර්මාණ කරුවාගේ අත පණතිබුනේ සිය අත්සන තබාගන්නට පමණි. කාමරමුල්ලේ කොලගොඩකට යටවී තිබූ සිය සටහන් පොතේ අවසාන පිටුවත් කාවුන්ගේ ආහාරයක් බවට පත්වී තිබු ආකාරය දුටු නිර්මාණකරුවාගේ මනස බියෙන් හැකිලීයන්නට වී.
මගේ ඇතුලේ හිටපු මම කෝහිද?
ඔහු තුල සිටි තමාව, ඔහු සොයනා විට ඔහු සිය ආත්මය අත හැර බෝ දුර ගොස් අවසාන බව නිර්මාණකරුව දැන නොසිටියේ ය. ඒ වන විට නිර්මාණ කරුවා බොහෝ ප්‍රමාද වී තිබිණ, ඇත්ත වශයෙන්ම නිර්මාණකරුවාගේ මළගම වී තිබුනේ මෙයට වසර කිහිපයකට ප්‍රථමයෙන් සිය මනසට හදවත පරාජය වූ ඒ කරුමක්කාර දිනයේදී ය.