Shimmering Thoughts

මහ ගෙදර

2011-12-20T08:05:00.001-08:00

තාම ලොකු අයියා කියාපු දොස්තර ආවේ නැද්ද අක්කේ.., මම මේ මගින් මඟටම ලොක්කට කෝල් ගගහ ආවේ.., කෝ කිසි සද්දයක් නෑනෙව..,
වැස්සෙන් තෙත බරියං උන කුඩේ බිත්තියට හේත්තු කරන ගමන් පොඩි හාමුදුරුවෝ පුණ්‍යාගෙන් ඇහුවා.., ඒත් පුණ්‍යා හාමුදුරුවෝ දිහා බලාගෙන හිටි විදියට තමන් අහපු දේට උත්තරයක් ලබා ගන්න එක අනිවාර්ය කරන්න හාමුදුරුවන්ට හිතුනේ නෑ. හාමුදුරුවෝ කෙලින්ම ගියේ අම්මාගේ කාමරේට.
අහන දේවල් වලට උත්තර බඳින්නද මන්දා පුණ්‍යාත් ඒ පස්සෙන්ම අම්මගේ කාමරේට ගියා.

අම්මේ..,
අම්මට මාව ඇහෙනවද අම්මේ..?

අම්මා ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙනම සීලිම දිහා බලාගෙන ලොකු කල්පනාවක..,

කොහොමද ලොකූ මෙහෙම අම්මට උනේ..?

පොඩි හාමුදුරුවෝ අම්මා දිහා බලාගෙනම පුණ්‍යාගෙන් ඇහුවේ අඬන්න වගේ..

පහුගිය දවස් ටිකේම අම්මා හිටියේ අසනීපෙන් හාමුදුරුවනේ.., මම කොච්චරවත් ඔය රෙදි මහන එව්වා කරන්න එපා කිව්වට කෝ අහනවා යෑ. දවස් දෙකකට විතර කලින් අම්මා මැහුමකුත් අතේ තියාගෙනම කුස්සිය පැත්තට යද්දී පය පැටලිලා වැටිච්චි පාර ඔලුව ගිහිලා වැදිලා උලුවස්සේ.., එදා ඉරිදා නිසා මම දවල්ට අම්මට නාන්න කියලා වතුරත් උණු කරලා නිවෙන්න තියලා තිබ්බේ.

ඉතින්..?
කතාව නවත්තපු තැනින් ආපහු පටන් ගන්න කියලා පොඩි හාමුදුරුවෝ ඇඟවීමක් කලා.

ඉතින් මම මේක දන්නෙත් නෑ. අම්මා මට කීවෙත් නෑ.., මම අම්මාව නෑව්වා.., ඉතින් ඊයේ එහෙම ඔලුව රිදෙනවා කීවම මම ආයුර්වේදෙන් ගෙනාලු තෙල දාලා ඔලුවේත් ගෑවා.., අනේ මන්දා මම අම්මට වෙනදා වගේම තේක හදාගෙන ඇවිල්ලා අම්මට කතා කරනකොට අම්මා කතා කරන්නේ නෑ.

ඊට පස්සේ තමා මම ලොකු අයියාටයි අක්කලාටයි හාමුදුරුවන්ටයි කිව්වේ..,

සිවුර අස්සෙන් ඇදලා ගත්තු ලේන්සුවෙන් අම්මා දිහා බාල හාමුදුරුවෝ ඇස්දෙක පිහදාගත්තා.

මුලුගේම හිස් උනා වගේ ලොකු අක්කේ.., මම කොල් එක එනකොට හිටියේ පිරිවෙන්නේ උගන්න උගන්න.., ආරංචිය ලැබිච්චි හැටියෙම තමා මේ ආවේ.., ලොකු අයියාට කෝල් එකක් දීල බලන්න, මේ පාර වැඩ නැත්තං අපි කරන දෙයක් ගැන කතා කරගමු.., කෝ හිච්චියි මද්දුයි..? උන් දෙන්නට බුලත් දෙන්න ඕනේද අම්මව බලන්න එන්න..?

පොඩි හාමුදුරුවෝ පුණ්‍යාගෙන් අහපු වේගේට පොඩීගේ දුව නදී අම්මාගේ සාය පස්සේ හැංගුණා.

හිච්චියි මද්දුයි දැන් සතියක විතර ඉඳන් අම්මා එක්කලා හිත් නොහොඳින් ඉන්නේ අපේ හාමුදුරුවනේ..!

අර මොකෝ??

ඒ දෙන්න අම්මගේ ඉඩමෙන් කොටස් ඉල්ලලා අම්මා කියලා පවුලේ බාලයා වෙච්චි පොඩි හාමුදුරුවන්ටයි ඒක අයිති කියලා.., එහෙම කිව්වම හිච්චියි මද්දුයි දැන් ඉන්නේ හිත් නොහොඳින්..,

ඉතින් මුන් දෙන්නා මේ කියවලා තියෙන්නේ මොන ඉඩම ගැනද අක්කේ..?
මේ මහගේ තියෙන මේ ඉඩම ගැන හාමුදුරුවනේ..,

හ්ම් ඒකත් එහෙමද?

කසාද බැඳපු අලුත ඉඳන් ම මේ ගෙට ඒ දෙන්න ගේ බැල්ම වැටිලා තියෙනවා කියලා පොඩි හාමුදුරුවන්ට අවබෝධ වෙලා තිබුණා.., ඒත් ඒ එක්කෙනෙකුටවත් දැන් ගෙදර ඉඳන් අම්මව බලාගෙන ඉන්න පොඩි අක්කව අමතක වෙලා. ඔය ගැටලු ඇති වෙන බව අම්මා පොඩි හාමුදුරුවන්ව බැහැ දකින්න පන්සලට ආපුවෙලාවක අම්මට හාමුදුරුවෝ කිව්වම අම්මා දීපු උත්තරේ නිසා හාමුදුරුවන්ගෙත් කට වැහුනා.

ඒ ටික එහෙම තිබිච්චි දෙන් හාංදුරුවනේ.., කොහොමත් ඔය අක්කර පහෙන් හතරක් ම මම වික්කේ හිච්චියි මද්දුවයි කසාද බන්දලා දෙන්න නේ. නැතිනම් මම හිතාන හිටියේ හාංදුරුවෝ මහන උනේ නැත්තං හාංදුරුවන්ට ලියලා දෙන්න. කෝමත් ළමයි 5ක් වදපු එකේ එකෙක්වත් මට මාව වලංගු නැති කාලේදී බලා ගනීවි නේ..,

අම්මා පොඩි හාමුදුරුවෝ ඉස්සරහා එහෙම කීවේ හිතේ බලා පොරොත්තු පුරෝගෙන වග පොඩි හාමුදුරුවන්ට තේරුණා. ඒත් අද වෙනකොට තත්ත්වය මොන තරම් වෙනස් වෙලාද කියලා ආපස්සට හිතනකොට පොඩි හාමුදුරුන්ට ඇති වුනේ පුදුමයක්..!!!

ඒ වුනාට පොඩි අක්කේ මේ වෙලාවේ අපි ඔක්කොම එක්කාසු වෙලා අම්මාව ගොඩ දාගන්න ඕනේ වෙලාව.
කාර් සද්දයක් ආවා.., ලොක්කා වෙන්න ඇති.., මම ගිහින් බලන්නම්..!

පොඩී හාමුදුරුවන්ගෙන් අවසරයක් නොපතාම උලුවස්සෙන් මෑත් උනා..,

අහ් පොඩි සාදු.., දැන්ද ආවේ..?
ටිකක් වෙලා ලොකු අයියේ.., මොකෝ ෆෝන් එක ආන්සර් කරන්නේ නැත්තේ..,
මම කීපාරක් කෝල් කලාද?

අහ් වෙන්න ඇති මම ක්ලයන්ට් කෙනෙක් එක්ක ටී වලට එලියට ගියා, ෆෝන් එක තිබ්බේ ඔෆිස් එකේ..!
ඒත් චෙල්සී මට කීවේ නෑනේ කෝල් එකක් තියෙනවා කියලා..,
චෙල්සී කිව්වේ???
මගේ ප්‍රයිවෙට් සෙකට්‍රී..,
හ්ම්...!

දැන් අම්මට කොහොමද?

එහෙම ඇහුවේ උලුවස්සෙන් අම්මගේ කාමරේට හිස පොවන ගමන්..,

ඉක්මනට දොස්තර කෙනෙක් එක්කගෙන එන්න වෙයි.
දැන් ලොකු අයියා එක්කගෙන එනවැයි කීව නේද?
මම හදිස්සියෙන් ආවේ සාදු.., ආපහු ඔෆිස් එකට පෑ බාගෙන් යන්න ඕනේ..,

තමුසේ මෙහෙට එන්නේ නැතුව ඔය උලව් ඔපිස් එකටම වෙලා හිටියනම් ඉවරයි.., අපි මෙච්චර වෙලා බලා හිටියේ තමුසේ දොස්තරෙක් ව අරගෙන ඒවි කියලා..,

මොනා කරන්නද සාදු.., මේ වැඩත් එක්ක..,

අනේ මේ ලොකු අයියේ.., තමුසේගේ වැඩයි තමුසේගේ ක්ලයන්ට්ලයි තමුසේම තියා ගන්නවා.., එහෙන් හිච්චියි මද්දුයි අම්මගෙන් ඉඩම් ඉල්ලලා තරහා වෙලා, මෙහෙන් තමුසේට වැඩලු.., අම්මත් අපිව හදනකොට ඒ ඔක්කොම අතෑරලා දාලා අම්මා ගැන බලා ගත්තා නං අදත් අම්ම යහතින්.., ඒත් මෙහෙම උනේ අම්මගේ ජීවිතේම අපි පස්සෙන්ම වැටිලා හිටි නිසා..,

ලොක්කා බිම බලාගෙන හිටියේ හරියට කියාගන්න දෙයක් නැතුව වගේ..,

උඹලට මතකද අප්පච්චි අන්තරා වෙච්චි අලුත අම්මට අපිට කන්න දෙන්න විදියක් නැතුව කොස් මදුලු තම්බලා දුන්නා එකපාරක්.., ඊට පස්සේ අම්මා සර්වෝදෙට කරපු කෑම ඕඩරෙන් තමා අපිට කන්න ටික හදලා දුන්නේ.., ඒ අස්සේ අම්මා හවසට හදලා දෙන වඩේ ටික අරගෙන මම ගෙයක් ගානේ ගිහිල්ලා ඒ ටික විකුණලා එනවා..?

ඒත් මොනවා උනත් ලොකු අයියේ උඹට අම්මා අඩුවක් කලේ නෑ. අම්මා කිව්වේ එකෙක් හරි ඉගෙන ගන්න ඕනේ කියලා.., මම බදාදා හවසට වඩේ බාජනේ ඔලුව උඩ තියාගෙන එනකොට තමුසේ ඒ පාරේම අනිත් පැත්තෙන් යාලුවෝ එක්කලා පන්ති ඇරිලා අයිස් පැකට් කකා ගෙදර එනවා.., අපි තමුසෙට ලැජ්ජ වෙයි කියලා තමුසේ එක්කලා කතා නොකරම ගෙදර එනවා..,
මතකද???

පොඩී, ඇහේ කඳුලු මාත්තු කරනවා.., ඒ අස්සේ නදී අම්මත් ලොකු මාමත් හාමුදුරුවොත් දිහා බලාගෙන..,

මේවා කතා කර කර ඉඳලා වැඩක් නෑ, දැන් කරන්න තියෙන්නේ අම්මව ඉස්පිරිතාලේකටවත් එක්කගෙන යන එකයි..

අම්මා ගාව පොඩී නවතින නිසා බයක් නෑ.., මම දාන වලට එහෙම වැඩලා කරල තියෙන නිසා ආයුර්වේදේ මම අඳුනන දෝස්තරලා කීප පොලක් ම ඉන්නවා.., මම ඒ කටයුතු ටික ලෑස්ති කරලා ආපහු වාට්ටුවට එන්නං..!

හාමුදුරුවෝ පොඩීවයි ලොක්කවයි ඇඳ ගාව තියලා වාට්ටුවෙන් එළියට ගියා.

සාදුට තරහා ගිහිල්ලා නේද පොඩී..,
හ්ම්,
මොකෝ ඒ පාර උඹත් මා එක්කලා ඇවිලෙන්න හදනවද?
මේ ලොකු අයියේ.., හාමුදුරුවෝ නොහිටින්න අද අම්මා වෙනුවට තියෙන්නේ අම්මගේ මළකඳ.., එහෙව් එකේ ඔයා එහෙම කතා කල එක වැරදියි නේද? අනික ඔයා නොදන්න දෙයක් තියෙනවා මේ පවුලේ පොඩි හාමුදුරුවෝ ගැන..,
මොකද්ද?
මේක මට කිව්වේ අම්මා ලෙඩ වෙන්න සතියකට විතර කලින්. හාමුදුරුවෝ ඉස්සරම මහන වෙන්න කැමැත්තක් තිබිලා නෑ., අම්මා තමා කොහොම හරි බලෙන් ම සාසනේට දාලා තියෙන්නේ..,
අම්මා මට ඒදා කිව්වා..,
පොඩි පුතාට හොඳට බඩ පිරෙන්න කන්න ඕනේ.., අනේ පොඩ්ඩියේ මම කොහොමද අර කෑම ඕඩරෙන් පස් දෙනෙක් ගේ කටවල් පුරවන්නේ..? ඒකයි මම පොඩි එකාව පන්සලට දුන්නේ.., නැත්තං ඒ කිරි සප්පයව පන්සලට දුන්නේ හිතකින් නෙවී.

එහෙම කියලා ඒදා අම්මා හරියට ඇඬුවා..,

මේක තවම කවුරුවත් දන්නේ නෑ. ඔයයි මමයි ඇරෙන්න.., හිච්චියි මද්දුයි අතෑරලා දාමු.., මේ වෙලාවේ අපි තුන්දෙනාවත් එකතු වෙලා අම්මාව ගොඩ දාමු ලොකු අයියේ..,
ඒක ඔය වැඩ ඔක්කොටම වඩා ලොකුයි.

ඒත්..?
ඒත් කියන්නේ? ඇයි මොකෝ..?
මම ඔෆිස් එකේ වැඩ පහු කරගෙන අම්මව බලන්නේ කොහොමද පොඩ්ඩී.., මේවා පොඩි සාදුට තේරෙන්නේ නෑ.., එයා පන්සලේ ඉන කෙනා.., දානේ ටික ළඟට එනවා.., අපි එහෙමද මාසේ පඩියෙන් ජීවත් වෙන්නේ.., ගෑණි බඩින්.., තව මාස දෙක තුනකින් ළමයා හම්බුනාම මේ ප්‍රශ්ණ දෙගුණ තෙගුණ වෙයි.., එතකොට මම මොකද කරන්නේ පොඩී.., අම්මා ව බලන්න ආවේ මමත් මේ මහගෙදර තව මාස දෙකතුනකින් මම නවතින්නද කියලා අහන්නේ මම දැනගෙන හිටියේ නෑ මෙහෙම දෙයක්..,

ඇයි මොකෝ දැනගෙන හිටියේ නැතිනං කට් එක දාලා එන්නේ නැතුව තිබ්බා නේද අයියේ..,

පොඩීගේ හිත තරහකින් පිරුණා

අනේ අම්මපා උඹලා වගේ සහෝර සහෝදරියෝ පොල්ගෙඩි වලින් කපලා ඉන්නවා අවුකණ පිළිමේ ගාව විකුණන්න.., මොකටද මේ සහෝදරකං ලොකු අයියේ.., අම්මලත් උඹලාට වෙන වෙනම සැලකුවානං මෙහෙම ඇහුවට කමක් නෑ. යකෝ කරන තරමක් උඹටම කරලා කරලා තව මහගෙදර නවතින්නත් ආවම මායි අම්මයි යන්නේ මොන දීපංකරේද ඈ..?

පොඩී ලොකූගෙන් ඇහුවේ තරහින්.., ඇහුව වේගෙට වාට්ටුවේ හිටි ලෙඩ්ඩුත් ඔලුව උස්සලා මේ අයියා නගෝ දෙන්නා සිහිනැතුව ඉන්න අම්මා ගාව ඉඳගෙන බැන අඬ ගහන හැටි බලාගෙන හිටියේ හරි අප්පිරියාවෙන්..!

පොඩි හාමුදුරුවෝ කියාපු දේ ඇත්ත.., උඹලා කාටවත් අම්මා ගැන කැක්කුමක් නෑ..,කැක්කුමක් තියෙනවා නම් මෙහෙම අහයිද..?

නෑ මම කියෙව්වේ.., අපි ඔක්කොටම මහ ගෙදර අයිතියක් තියෙනවානේ.., ඔන්න අම්මා අපි ඔක්කොටම එක සමානව මහගෙදරයි ඉඩමයි බෙදලා දුන්නානං අහවරයිනේ එහෙනම් අපි ඔක්කොටම එකතුවෙලා අම්මට සලකන්න තිබ්බානේ.., අනික හිච්චියි මද්දුයි ගැන මම මෙච්චර වෙලා කිව්වේ නෑ.., ඒදෙන්න මට කිව්වා මගින් මඟටම අහන්න කියලා මේ ගැන.., එහෙම කලා නං අපි ඔක්කොටම සලකන්න තිබ්බා අම්මට.., දැන් මේ වෙලා තියෙන විදියට අම්මාට සලකන්නේ කෝමද අනුංගේ ගේකට ඇවිල්ලා..??
අනුංගේ කිව්වේ...?
ඇයි බන් තමන්ගේ මහගේ උනත් තමන්ගේ නමට නැතිව තියෙනකොට ඒ ගේ අනුංගේ නෙවෙයිද?

පොඩීට කවදාවත් තමන්ගේ ලොකු අයියා මෙහෙම දෙයක් කියාවි කියලා හිතුවේ නෑ.., එක බඩවැල කඩාගෙන ආවට තමන්ගේ සහෝදරයට තමන්ගේ කම නැති වග තේරෙන්න පොඩීට වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ..,

පොඩී අතේ තිබ්බ ලේන්සුවෙන් ඇස්දෙක පිහදා ගත්තා.
අම්මා ඒ දවස් වල ඔක්කොම වට කරගෙන මැටි කෝප්පෙට බත් දාගෙන කවන හැටි පොඩීට මැවිලා පෙන්න වුනා..,

උඹලා ඔක්කෝම මම මැරුණත් එකා වගේ ඉන්න ඕනේ.!!
කවන ගමන් අම්මා කියා දීපු හැටි මතක් වෙන්නට උනා.

ඒ එක්කම පොඩි හාමුදුරුවෝ දොස්තරව එක්කරගෙන ආවා..!

ඒ වෙනකොටත් ලොකු අයියා වාට්ටුවේ පැත්තකට ගිහින් කා එක්කදෝ ඉංගිරිසියෙන් බර කතාවක..

හේඅලියා

2011-12-02T23:32:00.001-08:00

මීට පශ්ෂේ මම වැඩ කරන්නේ ශල්ලි වලට..,
යකෝ පොඩි මහත්තයයි ලොකු මහත්තයයි.., උන්දැගේ පුතාල දෙන්නටයි ලස්සගාණක් මැණික් හම්බ වෙනවා ඒත් මට කියල එක සත පාක තැරැව්වක්* දුන්නද?
නෑ..!
කුණු යක්කු..!
තුහ් නොදකින්වත් අම්මපා..!

ලියමින් හුන් ලිපිය පසෙක තබා මම කවුලුවෙන් අවට බලන විට ඒ හඬ ඇසුනේ බැලීමි.., මේසය ළඟ කල්වුලුවෙන් හිස පොවන විට මට ලෙහෙසියෙන් ම නිවසට එන යන්නන් හා පාර ඉදිරිපිට සිටින්නන් පෙනෙයි..!

ආ තේක..,
අම්මා, ගෙන ආ තේක මේසය මත තබමින් සන් කරයි.., එහෙත් මම කවුලුවෙන් එහා බලා සිටිනු දකින අම්මා, මුවින් පිට නොවූ එහෙත් මුහුණෙන් කියවන අදහසට උත්තර තබන්නට වී..!

ඔය කෑ ගහන්නේ ගුණපාල.., අදත් බීගෙන ඇවිල්ලා.., ඔය ඉන්නේ බාප්පගෙන් බැණුං අහලා.., සල්ලි ගන්නවා විතරයි වැඩ නෑ.., ඔහොම බීගෙන කෑ ගහනකොට මිනිස්සු මොනවා නොකියා ඉඳීවිද? මට දුක අර දරු පවුල ගැන..,

පුරුදු ලෙසම නිකටට අත තබා අම්මා කවුලුවෙන් එහා අතොරක් නැතිව කියවන ගුණපාලයා දිහා බලමින් විස්සෝප වේ..!

ගුණපාල ගේ කල්ක්‍රියාව, චරිත අධ්‍යනය කරන්නෙකුට ඉතා ප්‍රිය දනවන වස්තු බීජ සපයයි.., දවස පුරාවට මොනවා හෝ රහමෙරක් කටේ තොලේ ගාගන්නා මේ මිනිහා අතොරක් නැතිව කියවයි.., ඒ කියවන දේ තුල ජන කතා, හොල්මන් කතා, වීර කතා වෙයි. ඊට අමතරව ජනකවි හිටිවන කවි අතරින් පතර කුණු හරුප ද සමඟ පිටවෙන වහසිබස් ද නැත්තේ නොවේ..,

ඕන්න ඊට පස්සේ අර රාස්සයා කුමාරයාව කන්න කන්ද උඩ ඉඳන් බෑඟිරි දීගෙන පැන්න මෙන්න මෙහෙම..!

කුඩා කල අපව වට කරගෙන ගලක් උඩට නැඟ රාස්සයා පැන්න විලසින් රඟ දක්වන්නට ගොසින් බිමට පැන්න වේගෙට උකුළ බිඳී ගොස් මාස දෙක තුනක්ම ඉස්පිරිතාලේ ලැග්ගා මතකය. මා සවස පන්ති ගොස් පැමිණිවිට ඉහත සිදුවීම ගැන අම්මා මගේ කනේ තැබූ අයුර මා තවමත් සිහිපත් වේ..,

අන්න ඔයාලැයි වීරයා යාළුවොන්ට වීර කතා රඟපාලා පෙන්නන්න ගිහිල්ලා වැටිලා ඉස්පිරිතාලේ අරන් ගියා. හොඳ වෙලාවට අප්පච්චී හිටියේ නැත්තං ඔය මිනිහා ඔය තැලුං තුවාල අස්සේ මොනවා කරගනීද දන්නෑ.

පසුදාම අප්පච්චී සමඟ මමද ගුණපාලව බලන්න රෝහලට ගියෙමි.., ඈත දීම මා දුටුවේ අවට ලෙඩුන් දෙතුන් දෙනෙකු වට කරගෙන පාරම් බාන ගුණපාලය..,

අප්පච්චී එනවා දුටු ගුණපාල එකවරම,

"ලොකු මහත්තයා අල්ලා නොගන්න මම ඌට තුන් පිම්ම පනලා දෙක තුනක් ම නෙළලා.., මම ඒ දවස් වල හොඳ චීනාඩි කාරයෙක් නෙව.., මේ පෙන්නැද්ද තාම තියෙන්නේ ඒ හයි හත්තිය තමා"

යැයි කියමින් දකුණු අතේ ඇති වැහැරුණු මස් ගොබ පෙන්වා සිනාසෙයි..,

ඉස්පිරිතාලේ සිටි කාලයේ වුවද නිවසේ සිටි කිසිවෙකුත් ගුණපාල බලන්නට පැමිණියේ නැති වුව, හේ ඒ පිළිබඳ කිසිවිටෙකත් දුක් වූවා කියා මට මතකය නැත. ටිකට් කපාගෙන ඉස්පිරිතාලයෙන් ගමට ආ පසුවද පෙර මෙන් බර වැඩ වල නියැලෙන්නට එපා යැයි දොස්තරවරු බලවත් ලෙස අවවාද කල නිසා ගුණපාලගේ ක්‍රියාකලාපය මඳක් මන්දගාමී වුව ඔහුගේ ප්‍රවේණි ගත ක්‍රියා කලාපය මඳකින් වත් අඩුවූයේ නැත.
බර උස්සන්න එපා කිව්වට කසිප්පු බොන්න එපා කිව්වේ නෑනේ

කවරෙකු හෝ බීමත් කම ගැන විමසූ විට ඔහු දෙන උත්තරයයි..

ඔය මිනිහාව හදන්න බෑ.., අපි කොයිතරම් බොන්න එපා, පතල් වලින් කීයක් හරි ඉතුරු කරන්න බලපන් කියලා කිව්වද? කෝ ඇහුවැයි..,

අම්මා නිවස ඉදිරිපිටට වී ගුණපාල කෑ ගැසු ආකාරය ගැන කියනාවිට අප්පච්චී එසේ කියයි..,

ඔහොම හිටියට ඔය මිනිහට හෙන වයසයි.., මම මේ ගෙදෙට්ට බැඳලා එනකොටත් ඔය මිනිහා ඔහොම්මම බීගෙන තමා ඒ දවස් වලත් හිටියේ..,

අම්මා අතීතය සිහිපත් කරන්නේ මට ඇසෙන්නට විය යුතුය.

බේබද්දෙකුට ස්ථාවර පවුල් සංස්ථාවක් ගොඩ නඟාගන්නට හැකියාවක් නැති බව පසක් කරමින් වර්ථමානය වෙනවිට ගුණපාල සිටින්නේ ගෙදරින් ගෙවල් කීපයකට එහායින් පිහිටා ඇති ගාමන්ට් චමරියේ මුරකරු ලෙසය.., කෙතරම් බේබදුකම් තිබුණද වල්කම් ගැන දැනීමක් වත් නැති මේ මිනිසා ගැන ගමේ පවතින්නේ අමුතුම කතා ගොන්නකි. ඒ හේතුව නිසාම මට මේ මිනිසා ගැන තව තවත් තොරතුරු සොයන්නට සිත් දේ..!

මහත්තයා දන්නේ නෑ.. ගුණේ අයියා ඉස්සර හිටියේ අපේ ගෙවල් වලට ටිකක් එහායින්., ඒ දවස් වලත් මිනිහා හෙනම බෙබා.., ඔය බැඳලා ඉන්න ජයවතී අක්කා අපේ ගෙදර එක්කෙනාගේ දුරින් නෑයෝ වෙනවා.., අපරාදේ මේ මිනිහාව බැන්දේ මහත්තයා.., ඒ ගෑණිගේ අවාසනාව.., මූ මොනතරම් බීමට කෑදරද කියනවානම් මහත්තයා.., ඒ දවස් වල කසාද බැඳපු මිනිස්සුගේ ළමයි හැදිල්ල සීමා වෙන්න ඉස්පිරිතාලේං කොරනවා ඔපරේසමක්.., කරලා රුපියල් පන්සීයක් ද කොහෙද දෙනවා.., ඒක ඒ දවස් වල හැටියට ලොකු ගාණක්..! මේ යකා ඔපරේසම කරගත්තානේ මහත්තයා ඒ පන්සීය ගන්න..,

එතකොට අර ළමයි දෙන්නෙක් ඉන්නේ ඔය..?

කවුද මහත්තයා උන්දෙන්නා ගුණේ අයියගේ කියලා කියන්නේ.., පේන්නැද්ද උන්දෙන්නගේ පෙනුම ඉතරක්.., පවුං පණහේ ගොන්නාම්බෝ දෙන්න වගේ..!

කතාවේ යම්දුරකට සත්‍යතාවක් තිබේ.., ගුණපාල යනු වැහැරුණු සිරුරැති දුඹුරු සමැති මිනිසෙකි.., ජයවතීද පෙණුමින් ඊට දෙවැනි නැත. එහෙත් දරුවන් පෙණුමින් අනෙක් පැත්තය..,

ඉස්සරම රාවයක් ගියා ඔය ජයවතියා විතරක් ඉන්න වෙලාවට හවසට හවසට බයිසිකලේක එන රතු මහත එකෙක් ගෙදරට රිංගනවා කියලා.., කියන්න බෑ මහත්තයා.., ඇයි මේ යකා සක්කිලියා වගේ බීගෙන ගමපුරා දඟලනකොට අර ගෑණිටත් යන කලදවසක් තියෙන්න එපෑය..! පව තමා මහත්තයා, මොනවා කරන්නද අනුන්ගේ ළමයි හුරතල් කර කර ඉන්නවා කරගත්ත මෝඩකම් නිසා..!

මිනිසත්බව ලැබගන්නට මිනිසෙකු කෙතරම් පින් කල යුත් වුව.., එවැනි අවස්ථා මඟාරින මෙවැනි අපුල ජීවිත දකිනවිට ඒ ජීවිත වලට බද්ධව සිටින්නන් ගැන ඇතිවන්නේ සංවේගයකි.

ඉස්සර ඔය මිනිහා සයිඩර් වික්කා.., අපිත් කුළී වැඩක් කරලා එහෙම හවසට මොනවා හරි බොන්න යනවා තමා ඒත් මූ පෙරාගත්ත සයිඩර් ඌම බොන්න ගත්තම වගාවක් වෙයියෑ මහත්තයා, අන්තිමට ඕකා නැවතුනේ ලේ වමනේ ගිහිල්ලා ඉස්පිරිතාලෙන්..,

"ගොඩමඩ ඩෙකම ශරුශාරය පලබරයා"

ඔන්න එනවා මහත්තයා ඔය හවස වඩිය ගහන්න යන්නයි හදන්නේ මම යන්නං මහත්තයා, නැත්තං ගුණේ අයියට හව්වුනොත් මගේ රුපියල් 50ට තට්ටු වෙනවා.! ඔය බලන්න බෑඟිරි ගාන හැටි, ඔය හාලියෙක් වගේ කෑගාන නිසා තමා ඕකාට හේඅලියා කියන්නේ.., මම යන්නම් මහත්තයා.., නැත්තං ගෙදර යන්න සුනංගුවෙනවා..!

මම හා කියන්නටත් ප්‍රථම මේ ගැමියා මා කෙරෙන් ඈත්ව වඩ වඩාත් වේගවත්ව යන්නට විය.

ආ ආනන්ද මල්ලි, අපිව දැක්කම දැන් ගමන් උඩින්නේ..? ඈ බන් උඹලැයේ කෙල්ල ලොකු වෙච්චි මඟුල්ගේ ගන්නකොට උදවු ගන්න හොඳා.., පාරෙදී අපි එක්කලා කතා කරන්න තමා බැරි නේ..,නොදකින්වත් තොපි..!

ගුණපාල පාරේ හිඳ තනියම කියවයි.., මම නිවසට යන්නට ගේ දෙසට හැරුනෙමි. අඩක් අවසාන කල අවර ගැමි සමාජ ක්‍රම පිළිබඳ වූ ලිපියේ අවසානයට බද්ධ කරන්නට අපූරු චරිතයක් හමුවී තිබේ..

ඒ ගුණපාලය..!

බැඳුම් ලිහාලමි

2011-09-06T23:29:00.001-07:00

සියුම් ඩාදිය පටලයකින් පිරි ඇගේ පිට මත මම නිය පිටින් නෙක සිතුවම් මවන්නට වීමි.

මේ සම්බන්දේට අනාගතයක් තියෙනවද සිධූ..?

එකවරම මාදෙසට හැරි ඈ නිරාවරණය වූ ලැම සලුවෙන් ආවරණය කරගන්නා අතරම ඇසුවාය.

මම දන්නේ නෑ, මම ඔයා එක්ක ආවේ සම්බන්දයක් පටන් ගන්න හිතාගෙන නෙවෙයි.

හිතේ ඇති දේත්, වදන් වී මුවෙන් පිටවනදේත් අතර ඇත්තේ අහස පොළව අතර ඇති තරම් පරතරයක් වුව එවදන් මුදා හරින්නට මම දෙවරක් නොසිතුවෙමි.

අනික් අතට ඉන්ටකෝස් එකක් කියන්නේ අද කාලේ හරිම නෝමල් දෙයක් නේ.., ගණන් ගන්න එපා..!

චටාස්!!

වල් පරයා යකෝ තෝ මාව මේ ගුබ්බෑයම අස්සට එක්කගෙන ඇවිල්ලා, කරන්න තියෙන වලත්තු වැඩ ඔක්කෝම කරලා දැන් ඒක හරී නෝමල් කියන්න එනවද..? තොට හෙන ගහනවා මේ කල අපරාදේට.., ම..මම...

කම්මුල හරහා වැදුනු පහර නිසා ඇස් හරින්නට එකවරම අපහසු වුනත්, විසල් සයනයේ කෙලවරකට වී ඈ ඇස් වටකර ඇති මස්කාරා හේදීයන තුරුම ගැලු කඳුලු දහරා නිසා එකවරම මට ඈව අඳුණා ගන්නට පවා අපහසු වී.

රිදුනද???

හ්ම්..??

රිදුනද..? මම නැවත ඇසීමි..,

ඒක මමනේ අහන්න ඕනේ, ඈ පැවසී..,

නෑ මම ඒක ගැන නෙවී ඇහුවේ..,

අපි ඒක ගැන කතා නොකර ඉමු සිධූ..,

ඇයි ඒ..?

ඒක අදකාලේ හරිම නෝමල් දෙයක්ලුනේ..,

නෑ මම කියන්න හැදුවේ...,

shut up sidhu, i know what you meant by that.

නිකම් මෝඩ ප්‍රෂ්ණ අහන්න එපා සිධූ, මම ඔයාට කැමැත්තක් තියෙනවා. ඒක ඔයාත් හොඳටම දන්නවා, ඒ දැන දැනත් මෙහෙම අහන්න ගියාම ඔයාගේ කටින් පිටවෙන්නේ මේ වගේ උත්තර නම් මම මොකටද ඔයා මත්තේම නැහීගෙන බලාගෙන ඉන්නේ. අනික මට තවම වයස තියෙනවා මට මිනිහෙක් හොයාගන්න එක සිම්පල් වැඩක් කියලා ඔයා හොඳට ම දන්නවා; ඉතින් එහෙම එකේ ඔයා මම දෙයක් ඇහුවාම ඒ ප්‍රෂ්ණෙන් පැනලා යනකොට මට ඔයාට ගහන්න හිතෙනවා විතරක් නෙවී මට වෙන එකෙක් නම් මෙලහකට ඌව මරා ගෙන මමත් මැරිලා.

මම නිහඬව බලා සිටියෙමි. මගේ පාර්ශවයෙන් කියන්නට කෝටියක් දේ තිබුණද මම ඒ සියල්ලම වළකාගත්තේ කලින් එක වදනක් පිටපැන සිදුවූ අලකලංචිය ගැන හොඳ දැනුමක් මා තුල තිබූ නිසාවෙනි.

දෙයියන්ගේ නාමෙට මම ඔයාට වැඳලා කියන්නම් සිධූ.., මාව බැන්දේ නැතුවට කමක් නෑ, ඒත් මට මෙහෙම වද දෙන්න එපා. හිතට හිතට හරි වේදනාවක් එනවා ඔයා අර වගේ උත්තර දෙනකොට.

අවුල්වූ හිසකේ අතර ඇඟිලි යවා පිරිමදිමින් සිරුරේ හැපී සැනින් බිඳෙන තරම් ළංවී පාකරන සුසුම් රළ වලට මා හිත ඊට ආශක්ත වන්නේ නිතැතිනි.

මම නිහඬව උනිමි.

පොතක් ලියා, ගසක් සිටුවා, පිරිමි දරුවෙකුට පියෙකු වීම මහා පුරුෂයෙකු තනන බව කොහේදෝ ලියා තිබුණත් මේ ලැයිස්තුවට හිතට දැනෙන තරමට ආදරේ කිරීම තුලින් සොඳුරු පිරිමි සතකු තැනෙනා වග කොතනකවත් සඳහන්ව තිබුණේ නැත.

-------------------------

වසර 4කට පෙර විශ්ව විද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලබන කාලය තුල ආදරය කරන්නට නෙක පරිදි ඇරයුම් පොරොත්තු මා වටා පාවෙමින් තිබුණද තිස් හැවිරිදි වෙන්නට මාස තුනක කාලයක් තිබුයදී මම ස්ථිර සාරව ආදරය යනු කුමක් දැයි උගෙන ගතිමි.

ඈ කලකට පෙර මා ජ්‍යේශ්ඨ කථිකාචාර්යවරියයි.

ෆාතිමා, ඇත් දළ පැහැති වර්ණයෙන් සජ්ජිත වූ ඡවි වර්ණයෙන් සැදි කිසිදු ආභරණයක් නොපළඳින, අක්බඹරු හිසකේ උඩට වන්නට ගෙඩියක් වෙන්නට අඹරවා බැඳි, නොපෙනෙන තරම් සියුම් රිදී මාලයක් නොතොර පැළඳ සිටින, සිංහල මිශ්‍රවූ තෙවන බසින් නිතර දොඩන ඈ හඳුණා ගන්නට පහසුය.

සිදත් අද කලින්ම ආවා..?

උපැස් සඟළ පහලට ගෙන මාදෙස බලා අසනා ආකාරයට මම සැමදාම පෙම් කලෙමි. ඒ ඇගේ පළමු දවසයි.

මැඩම් කොහොමද මගේ නම දන්නේ..?

ඔයා කැන්ටීන් එකෙන් ටී එකක් ගන්නකොට මම හිටියේ ටීචර්ස් ටේබල් එකේ
යාලුවෙක් ඔයා ටී එක අරගන්න්කොට මම දැක්කා ඔයාට නම කියලා කතා කරනවා.

අහා, ඇත්තද..? සාමාන්‍යයෙන් මැඩම්.., මම කොහොමත් කලින් එනවා..!

ah is that so.., forgive me, this is my first day. මම ගැන ඔයා දන්නේ නැතුව ඇති මම ෆාතිමා, ෆාතිමා සිද්දික්., මම තමා ඕගොල්ලන් ගේ අලුත් ලෙක්චරර්.

අපගේ හැඳුණුම් කම ඇරැඹුනේ එතැනිනි. අප දෙදෙනාගේ සම්බන්ධය වූයේ සිසුවෙක් සහ ගුරුවරියක් අතර පවතින තරම් වෘත්තීය ඇසුරකි. එදා සිට දේශන, ව්‍යාපෘති, සමාජ සේවා කටයුතු මේ ආදී නොයෙක දේ අවසන මත ගැටීම්, සංවාද, අවසන කෝපි කෝප්ප ගණන් හිස් කිරීම් අප අතර සංවාද ඇතිවනට වී.

දිනක සරසවියේ අධ්‍යයන පියසේ සිටින විට ඈ මා ඇමතුවාය.

සිධූ..,

පොඩ්ඩක් කතා කරන්න පුලුවන්ද?

පුලුවන් මැඩම්.., මොනා ගැනද?

එක්කෝ ඕන්නෑ ඔයා ඔයාගේ වැඩේ කරගන්නකෝ

මම යලිත් මුහුණ පොතේ රුවාගතිමි.

ටික වේලාවකින්..,

සිධූ...,

හ්ම්..?

සමහර වෙලාවට මේ රැඩිකල් කියලා හිතාගෙන ඉන්න ජීවිතේට fullstop තියලා, මටත් හිතෙනවා අර කෝටි ගාණක් ඉන්න in the box ගෑණු වගේ පර්දාවකට ඉඩ දෙන්න මගේ ඔලුව වහන්න, මිනිහා කියන විදියට ඉඳලා පෝලිමක් වගේ ළමයි හදන්න. හවසට praying room එකකට වෙලා කුරාණේ කියවන්න. මේ ජීවිතේ හරි ඒකාකාරී සිධූ.

මෙහෙමයි මැඩම්,
ඔයා පර්දාවෙන් ඔලුව වහනවද, මිනිහට යටත් වෙනවද කියන එක නෙවී මෙතනදී වැදගත් වෙන්නේ, ඔය මොනතරම් මේ වගේ දේකට සූදානම්ද කියන එකයි. මම දන්නේ නෑ මිනිහෙක් කසාදෙයක් කරගත්තම ඒ ඇතුලේ ඒ සැනින් ආදරේ කියන එක ඉපදෙනවද කියලා. මොකද මම ඒක තවම විඳලා නෑ. ජීවිත අස්සේ රස්ති ගහපු මම ආදරේ කියන එක මඟ ඇරියේ හිතාමතාම. මම හිතන විදියට ආදරේ කියන එකට මම තාම ලෑස්ති නෑ. කිස් එකක් හග් එකකින් එහා දෙයක් තියෙනවා නම් අන්න ඒ දේ තමා ආදරේ කියන්නේ.

නොදන්න දේ ගලපන්න සක්ක පද හොයන එක මොන තරම් අමාරුද කියලා හිතෙන්නේ ඔයා දැන් කලින් ඇහුව වගේ ප්‍රෂ්ණ ඔලුවට ආරූඪ වෙන්න ගත්තම මැඩම්.

හරි මොකෝ එකපාරටම මේ තරම් සීරියස් වුනේ ලයිෆ් එක ගැන මොකක් හරි අවුලක්ද මැඩම්..?

මේවා ඔයාට කිව්වම වෙන්නේ ඔයාට අනිද්දා තියෙන පේප‍ර් එකට පාඩම් කරන්නවත් වෙලාවක් නැති වෙන එකයි.

අකමැති නම් නොකිව්වට කමක් නෑ, මම මේ ඇහුවේ මැඩම්ගේ මූණෙන් ලොකු ප්‍රශ්ණයක් තියෙන වග පේනවා ඒකයි.

මට බඳින්න ගෙදරින් ප්‍රපෝසල් එකක් ගෙනල්ලා සිධූ...!

කල වැඩේ පසෙක දමා මම බලාඋනිමි..,

ඇයද මාදෙස නෙත් නොපිය බලා සිටින්නට වී,

දිනයකින් දෙකකින් දුටු වනම ආදරය පුදන්නට තරම් බොළඳ වූ මා හිත ගැනම මා හට අපුලක් ඇති වෙන්නවී.., ප්‍රේමයට සීමා බාධක නැති වුව එය ඉපදෙන මනුස්ස සිරුරු සඳහා සමාජ ක්‍රමය තුල ගෙත්තම් කල හර පද්දතියක අපව අලවා තබන්නට අවට ලෝකය කටයුතු කිරීම කෙතරම් අමානුෂිකදැයි සිතෙන්නට වී.

සිධූ මම කැමතියි ඔයා එක්ක open relationship එකකට යන්න. මේ මිනිස්සුන්ගේ මගුල් එතික්ස් එක්කලා ගැටිලා මට හරි මහන්සියි සිධූ. ඔයාගේ අදහස මොකද්ද??

අපගේ සම්බන්ධය පටන් ගත්තේ එතැනිනි. එතැනින් පසු වර්ථමානය දක්වා රූපාවතරණය වූ මේ සම්බන්ධයේ ආදරයට හිමි තැන කොතැනදැයි මම තවමත් සොයමි.

මම දැනන් හීටියා ඔයාට මාව කවදා හරි ප්‍රෂ්ණයක් වෙන බව මැඩම්.., ඒකයි මම ඔයා අරම අහද්දී උත්තරයක් නොදී හිටියෙත්. වෙලා තියෙන්නේ මම කටින් නොකිව්වට මේ දේට මාව මට ම ගලවා ගන්න බැරි තරමට ම බැඳිලා..!
මම මොකද කරන්නේ..,
විවාහෙකින් කෙලවර නොවුනත් මේ මගුල අස්සේ මොකද්දෝ එකක් අපි අපිව එකතු කරන්න හදනවා මට ඒක දැනෙනවා.

ඒත් ඔයාට එහෙම නෑ.., මම කොල්ලෙක්, මත තවම කල් තියෙනවා. ඒත් ඔයා, ඔයාගේ වයස 33ක් උනාට ඔයාගේ සොසයිටියේ හැටියට ඔයා කසාද බඳින වයස පහු කරලා. මම අර වගේ දෙයක් කිව්වේ ඉන් ඔයාගේ හිත බිඳිලා, ඔයාගේ ලයිෆ් එකේ ඔයා යායුතු රූට් එක ඔයාම හොයාගනීවි කියලයි.

හ්ම්..! අපි කල්පනා කරනවා වැඩියි සිධූ.., pleasure කියන system එක අස්සේ අපි sub-roots හොයන්න යන්න ගියාම මෙහෙම වෙනවා..! අපිට උනෙත් ඒකමයි.

ඔයා හිතපු දේ හරියටම හරි මැඩම්..!
මම ඔයා එක්ක හිටියට මම තවමත් හිතන්නේ මේ සම්බන්ධෙට අනාගතයක් තියෙනවද කියලා..!

එක වරම කියමින් හිටි දේ ගිලගත් ඈ මා දෙස බලා සිටින්නට වූයේ.., චිත්ත සන්ථානයේ අස්ථානගතවූ අගුල විවෘත කරන යතුර සොයා ගත්තාක් මෙනි.

ඒ කියන්නේ ඔයා..?

ඔව් මැඩම්,
මම කැමතී..!
මැඩම් කැමතී තීරණය ගන්න..!
මම කොල්ලෙක්.., and i can take care of my self you know..!

විනිර්මුක්ත

2011-07-23T07:45:00.001-07:00

රෝස පැහැ කොල ගණනාවක කියන්නට යෙදුනු කවි.., අවට පාවෙමින් තිබුණ. ඒ පෘථිවි ගුරුත්ව බලය පරයා සඳේ ගුරුත්වය පෘථිවියේ තහවුරු වෙමින් පැවති කාලයයි, අධික බරැති දේ හැරෙන්නට අන් සියල්ලම පොළොවෙන් අඩි පහක් හයක් ඉහළින් ගුවනේ පාවෙමින් තිබුණි.., පේණුවට සම්බන්ධ කර තිබූ නමුදු පාවෙමින් පැවති ගුවන් විදුලියේ විකාශය වෙමින් තිබූ ප්‍රවෘත්ති තුලින් කියැවුනේ සඳ පෘථිවියට තව තවත් ආසන්න වුවහොත් සීමාවකින් තොරව සියල්ල අහසට ඇදීයනු ඇති බවයි..!
කල් ගතවන්නට විය.., පෑන් තුඩෙන් කොලයට ආලේප වන තීන්ත ඉර පවා බිංදු ලෙස අහසට ඇදෙන්නට විය.., ලේඛකයා සිය කවි ලියන්නට භාවිතා කලේ අධි බරැති යකඩ කඳන් වලින් තනන්නට යෙදුනු මේසයක අලවා ගත් ස්ටිකර් කොලයකි..! මේ වන විට ලොව යකඩ භාවිතය ඉතා ඉහල ගොසින් තිබීම නිසා බිල්ගේට්ස් පරදා ලක්ෂ්මි මිත්තල් ලොව අපරාජිත ධනවතා බවට පත්විය.
මයික්‍රෝසොෆ්ට් සමාගම තවදුරටත් සිය මෙහෙයුම් කටයුතු කරගන්නට නොහැකිව මයික්‍රෝ අයන් වර්ක්ස් නමින් නවමු යපස් ඉල්ලම් ගොඩලන සමාගමක් ලෙස සිය වෙස් පෙරළාගෙන තිබිණි. ලොව සියලු දේ යකඩ භාවිත කර තනන්නට විය. කෙතරම් යකඩ භාවිතය සිය ජීවන චක්‍ර තුලට ඇතුළු කරගත්තාද කිවහොත් මීට වසර 10කට පමණ පෙර සේලවලින් තැනු රෙදි, අයන්චැලෙන්ජර් නමින් යුතු ඇසට නොපෙනෙන යකඩ මුදු එකිනෙක වියා තනා ගත් හැම අතටම නැවිය හැකි සලු නිපදවන්නට විය. ආසන්න වශයෙන් ගවුමක බර කිලෝ 20 පමණ වූ අතර සරමක් අවම ලෙස කිලෝ 5කින් ගොඩදා ගත හැකි විය. පිරිමින්ට සාපේක්ෂව කාන්තාවන් ගේ සිරුරු වල හැඩය කායවර්ධන ක්‍රීඩකයින්ගේ ආකාරයක් ගෙන තිබිණ. කෙමෙන් කෙමෙන් කාන්තාවන් වැඩි බර දරන්නට හැකිවන ලෙස උස්ව පුෂ්ටිමත්ව වැඩෙන්නට වූ අතර පිරිමින් ගේ සිරුරු ඊට සාපේක්ෂව කෝමලත්වයෙන් අගතැන්ව වැඩෙන්නට විය. උප්පත්තියෙන් කතුනට ගර්භාශයක් ස්වභාව ධර්මයෙන් ලැබීතිබූ නමුදු පිරිමින් සමඟ ලෝකාස්වාදනය පිළිසිඳෙන දරුවා පෝෂනය කිරීම පිරිමින්ට අයිති දෙයක් බවට පත්වන්නට විය.
ගමනා ගමනය පහසු විය, ගුරුත්වය ඌණ වීම කරණ කොට අඩියක් තබා තව අඩියක් තබන විට ඒ දෙක අතර දුර අඩි 30ක් පමණ විය.., යකඩ සලු පැලඳ ඈතින් අඩි තියමින් තුටින් ගමනේ යෙදෙන කතුන් හා දරුවන් නලවමින් යකඩ අඩි ඇති අධිබර සපත්තු පළඳාගෙන සීරුවට පාරේ ගමන් ගන්නා පිරිමින් හිඟ නොවීය.
බිරිඳ සිය වචනයට යටත්ව නොසිටීම නිසාවෙන් වඩ වඩා විරහා ගී ස්ටිකර කොල වල ලියැවෙන්නට විය.., ඈ සවසට සේවයට ගොස් සිය මිතුරියන් හා අසල වන ජංගම තැබෑරුමට වැදී සකේ පානය කර යකඩ ගවුම් සුළඟේ පාකරමින් මහ හඬින් ගී ගයමින් උඩ පැන පැන එන ආකාරය ගැන ලේඛකයා තුල වූයේ පශ්චත්තාපයකි.
මෙලෙස දුරස්ථව පියවර කිහිපයකින් කිලෝමීටර ගණනක් ගමන් ගන්නට ඇති හැකියාව නිසා වාහන සමාගම් සිය නිශ්පාදන නවතා දමා වාහන තනන්නට ගන්නා උපකරණ භාවිත කර විවිධ විලාසිතාවේ යකඩ සපත්තු තනන්නට විය. ටොයෝටා, ජගුවර්, හමර් ආදී විවිධ නම් වලින් යුතු පාවහන් වෙළඳපොලට පැමිණෙන්නට වී. වාහනයක් නිපදවන්නට අවැසි යකඩ වලට සාපේක්ෂව සපත්තුවකට අවැසි යකඩ පර්මාණ ඌණ වූ බැවින්.., සමාගම් වල නිශ්පාදන ධාරිතාවය ඉහළ ගොසින් ඉතිහාසයේ නොවූ විරූ ලාභ ලබන්නට විය.
වසර ගණනාවකින් පොළවට දියබිඳ නොවැටීම නිසා විද්‍යාගාර වල ජලය කෘත්‍රීමව නිපදවන්නට විය. සෑම සියලු දෙනාවෙත එක සමානව ජලය බෙදාදීම සඳහා දෛනික සලාක ක්‍රමයකට ජලය බෙදාහරින්නට විය..,
අතිමහත් වූ ආයාසයෙන් මේසයේ ඇලවූ කොලවල කවි පබඳන්නට වීම නිසා ලේඛකයා දුර්වලව අකාලයේ මහලු වන්නට විය. දශක කීපයකට පෙර කෝමලත්වයෙන් අගතැන් වූ සිය බිරිඳ වර්තමානයේ ආරෝහ පරිනාහ දේහයෙන් යුතුය සිය සෝමාරි වූ සිරුරට හා අතීතයේ ඈ තමට පෙමින් යුතුව මධුර ලෙස ගායනා කල ලේඛකයා ලිවූ කවි ගැන පිළිකුල් මුඛයෙන් කතා කරන්නට වීම නිසා ලේඛකයා පසුවූයේ වේදනාවෙනි.
මෙයට පෙර අත්වැරදීම් වලින් සිය පා බැඳි සපත්තු ලෙහීම නිසා අහසට පාවී ගොස් තිතක් මෙන් වී අතුරුදන් වූ ම්නිසුන් ගැන ලේඛකයා අභූත ආරංචි අසා තිබූ නමුදු උන් අහසට ඇදී ගිය හේතුව ලේස ලේඛකයා සිතා ගෙන සිටියේ සඳේ අධික වූ ගුරුත්වය නිසා බවයි. බේබදු පිරිමින් මෙන් කටමැද දොඩන, ස්වභාවධර්මයට පින්සිදුවන්නට ලිංගිකව හැර අන් සියලු ආකාර වලින් පුරුෂාකාර වූ කාන්තාවන් ගැන ලේඛකයා තුල වූයේ අපුලකි.
සඳ පොළවට ළංවන්නට වූ සවසක නිවස ඉදිරියේ දශක ගණනාවකට පෙර තනන්නට යෙදුනු යකඩ වැඩ අසල ට හේත්තු වූ ලේඛකයා සිය පා බැඳි අධි බර යකඩ පාවහන් බුරුල් කරන්නට විය.., තමා හැඳ සිටි යමුදු සේලය ගලවා ඉවත් කල ලේඛකයාට පෙර මොවූ විරූ සහනයක් ලැබෙන්නට විය..,
එක වරම පාදය උස්ව පාදයේ මහපොට ඇඟිල්ලද පොළොවෙන් ඉවත් වූ පසුව කෙමෙන් කෙමෙන් සිය සිරුර වඩ වඩාත් සැහැල්ලුව ඉහල නඟින විට කර්කශ පොලවේ වූ නිවහන් කෙමෙන් කුඩාව තිත් තරමට වන්නට ගත් පසුව ලේඛකයා සිය හිස අහස දෙසට හරවන්නට විය..,
සිය දෙනෙතින් සුළං පීඩනයට ඔරොත්තු දෙනු නොහැකිව අහසට මුසුව තමාටත් පෙර ඉහල නැග අවකාශයේ විසිර යන කඳු බිඳු ගැන සිතන්නට ගත්තේය.

පහේ ගෙදර

2011-07-15T08:15:00.000-07:00

හන්දියේ රස්තියාදුවේ යන්නේ නැතුව මේ ටික පහේ ගෙදරට ගිහින් කොටාගෙන එන්න පුතේ..!

සතියට දෙවරක් නානා කඩයෙන් ගන්නා කෑලි කුරුඳු හා තුනපහ මල්ල මගේ අතට දී කියන මේ වචන පේලිය මට ඉතා හුරුපුරුදුය. අම්මාගේ මේ තැත මාව පහේ ගෙදරට යවා හන්දියෙන් ගෙනා කෑලි තුනපහ මල්ල කොටවා ගැනීමට ය.
කැන්ද ගහමුල දීකිරිගෙදර ලෙස අනාදිමත් කාලයක් හඳුන්වාගෙන ආ ඩිංගිරි මුත්තාගේ නිවස කලක් ගතවන විට පහේගෙදර ලෙසින් නාමකරණයට ලක් වීම යට කතාවක් පවතින බැව් මට කීවේ අම්මාය.., කුඩාකල බලාංශ අධ්‍යාපනයක් ලබන්නට නිවෙසින් පිටතට නොයැවූ මා හට දැනුම ලබාදුන්නී අම්මාය.., දිවා ආහාරය බෙලෙක් බත් පතට දමාගන්නා ඈ සතුව නිතොරම මා හට කියන්නට කතාවක් පවතී.., ගෙවුනු අතීතය තුල ගම වටා පැවති ආරංචි, කටකතා, සහ ප්‍රවාද, නාමකරණ මේ ආදීවූ නොයෙකුත් දේ ඈ මාහට යොදාගන්නේ මා හට කෑම කවන්නටයි.

ඩිංගිරි ආතා තැපැල් කන්තෝරුවේ හිට ගෙදර නැවතිච්චි දා ඉඳන් කරන්න වැඩක් නැති නිසා තමා ඔය මැසිම ගෙදරට ගෙනාවේ.., ඕක මුලින්ම තිබුණේ එගොඩහ කන්දේ රාළහාමිලයේ දිහා.., සල්ලි හදිස්සියක් වෙච්චි වෙලාවක අතමාරුවකට හිලවු වෙන්නැය කියලා ගෙනාපු මැසිම තව වෙනකල් ම දීකිරි ගෙදර ලැගලා ඉන්නවා. පස්සෙන් පසු ඩිංගිරි ආතා අසනීප උනාම කුරු ආච්චි තමා මැසිමේ වැඩ බැලුවේ.., ටික ටික අග හිඟ කම් ඇතිවෙනකොට අහල පහල ඈයින්ගේ තුනපහ, මිරිස්, කුඩු පුන්නක්කු හදලා දෙන්න ගත්තා.., හන්දියට වඩා දීකිරි ගෙදර මිල අඩු නිසා මිනිස්සු ඒ අහට ඇදෙන්න ගත්තා තුන පහ කොටාගන්න.., දීකිරි ගෙදර පහේ ගෙදර වුනේ අන්න එහෙමයි.

අම්මා අතට දුන්නු කහ, ගම්මිරිස්,කෑලි මිරිස් මල්ලද ගෙන මම පාරට ගියෙමි., කුඩාකල සිටම ආනන්ද මාමාගේ ගෙදරින් එවන කිරි බෝතල් දෙනට පින්සිදු වන්නට දුවද්දී අනිත් වුන්ට වඩා හතිය දැනෙන්නේ අඩුවෙනි.., ගෙදර හිඳම දුවන්නට ගතහොත් අපේ ගෙදර සිට දීකිරි ගෙදර යන්නට ගත වෙන්නේ විනාඩි පහළොවකටත් වඩා අඩු කාලයකි. මම සෙමින් ඇවිදින්නට පටන් ගතිමි..,

නිවසේ කඩුල්ල පැන්න පසු ටික දුරක් යනවිට හමුවන්නේ කොහොඹ ගසින් සෙවන වූ මණ්ඩියකි.., පාරටත් හෙවන සලසන මේ කොහොඹා සෙවන පාර හරහා දික්ව ඇත්තේ එහොඩහේ කැන්දගහමුල හන්දිය පසුවූ තැන පිහිටා ඇති මෝඩ බෝක්කුවේ මුල්ගල අසලින් අවසාන වෙන තරමට දිගු ය.

ආ මල්ලී කොහේද ඒ උදේ රැයින්ම බෑරක්ද??

පාරට පහතින් ගලනා මහ ඔයේ දිය හඬ හා මුසුව නැගෙනා බවලත් හඬට කන්දුන් මම නැවතුනෙමි. පෙරදා රාත්‍රියේ උඩහට වැසිවට නිසාදෝ ඔයේ දියපහර මඳක් වේගවත් ය.., නිරන්තරයේ ඇසෙනා කොහොඹ ගස් පෙලේ සරසරය හා එකවෙන දියපහරේ මුදු ගෝසාව සවනතේ නිස්කලංකය නැතිකලද.., කනට වේදනාවක් නොවේ..!

නෑ අක්කේ මේ පහේ ගෙදරට යන්න කියලා..,
අපි එනකල් ඉන්න බැරි නෑනේ.., මම කොණ්ඩේ වෙලගෙන එන්නම්..,

සේපාලිකා අක්කා තරුණය, පියකරුය.., එහෙත් වයස දහ අට වූ දා සිටම මනමාලයි හෙව්වද තවමත් ඈ තනිකඩ බව අම්මා කියනු මා අසා තිබේ.., ඔය ලිස්සන ගල් පගි වලට පය ලුහු වීම නවතන්නට කවුරුන්දෝ වැලි දමා තිබේ.., පඩියෙන් පඩිය අඩිය තබනාවිට නැගෙන සිරිය වැහිදාට සුන්දර වුව, පායන කලක නම් භයානකය..,

හරි යමු..,
කොණ්ඩය වෙලගන්න ඕනේ ඉක්මනටම මල්ලී නැත්තම් පීනසේ එන්න ඉඩ තියෙනවා..,
අක්කා වෙනදට මේ අහ එන්නේ නෑනේ නාන්න.., අද මොකෝ..?
නෑ. අද අපේ ගෙදර ලිඳ ඉහලා.., නාන්න විදියක් නෑ මඩ පෑදිලා නිසා.., ඉතින් මම ආව ඔයට.
මල්ලී පහේ ගෙදර යනවා කිව්වා නේද??
ඔව් මේ අම්මා දුන්නා මල්ල කොටවගෙන එන්න..,

දුවනවාට වඩා සෙමින් ඇවිදින විට මල්ලේ බර තරම දැනේ. කමිසය ඇතුලින් නැගෙන හීන් ඩාදිය රැල්ල පිටදිගේ ගලා යනු දැනේ..!

මේ දවස් වල හරි ග්‍රීස්මේ නේද..?
හ්ම්!
මොකෝ මෙයා එක පාරටම බකමූණෙක් වෙලා..,
ඈ..?
හ්ම් හ්ම් ගාන්නේ..??
අහ්..!
අක්කා මේ පානදර නාන්න ආවේ අද කොහේ හරි යන්න වද්ද??
නෑ අද කටයුත්තක් බලන්න අපේ ගෙදෙට්ට කට්ටියක් එනවා..,

කාටද අක්කටද..,
නෑ අපේ නංගිට,

එහෙනම් අක්කේ මම යන්නම්, මේ වැඩ අස්සේ නැන්දට වැඩ ඇති.., මම මේ ටික කොටාගන්න පස්සේ එන්නම්.

නෑ නෑ එහෙම හඅදිස්සියක් නෑ.., ඔය එන්නේ නංගි යාලුවෙලා ඉන්න මල්ලීගේ ගෙදරින්. අනික හවසනේ එන්නේ. අම්මා අද මැසින් කාමරේ අරිනවා මම අහගෙන.
හ්ම්

සුගන්දි අක්කට තවම මට වඩා අවුරුදු දෙකනේ වැඩිමල්.., ඉතින් එයා ඇයි ඉක්මනට බඳින්නේ..,
නංගි යාලුවෙලා ඉන්න කෙනාට රටයන්න හම්බවෙලා ඉක්මනට බඳින්න ඕනෙලු, කැන්දගෙන ගියාට පස්සේ ටිකකාලෙකින් නංගිටත් ඒ මල්ලී ඉන්න රටට ම පදිංචියට යන්න පුලුවන්ලු.
හ්ම්

නිහඬ බව දෙපසින් ගලන විට ගමන් විඩාව වැඩිය.., මම පය ඉක්මන් කලෙමි.., පාන්දර සීතල මරමින් උදෑසන ගිරි වළාකුළු අතරින් එබිකම් කරයි., ගම් තුලාන වල කුරුල්ලන් කෑම සොයන්නට යන්නට කලින් අවදිවෙන ගැමියන් හිඟ නැත.., සේපාලිකා අක්කාගේ අම්මා වූ පනගම නැන්දාද එවැනි ගුණ වත්කම් කොට ගෙන උපත ලද්දියකි. දූවරු නිදිපැදුරට හිරු එනතුරු සිහින බැලුවද.., පනගම නැන්දා කඩිසරව සිය දවස අරඹන්නේ ඊට හෝරා 3කටත් මත්තෙනි. මැසින් කාමරය අරින්නේ සිය මෑණියන් වූ කුරු ආච්ච්ගේ ආවතේව වලින් පසුවය.

ඔය මං කිව්වේ.., අම්මා මැසින් කාමරේ ඇරලා.., මල්ලී යන්න, මම යනවා රෙදිටික වැලේ දන්න.., මේ වෙලාවට වැනුවාම දහය එකොලහ වෙනකොට වෙලාගත්තෑකි.

දීකිරි ගෙදර ඉස්තෝප්පුවේ බිත්ති, මැසිමෙන් කොටන පහේ වල දුමරය වදින නිසාදෝ මඳක් තදට සමර පැහැ ගැන්නී ඇත. කොටා අවසාන වන ඕඩර වම්පස වූ ලී පෙට්ටියේ අඩුක්කර තබන නැන්දා.., ඒ සැනින් මැසිම පිසදා තව කෙනෙකුගේ ඕඩරයක් කොටන්නට ලැහැත්ති වේ.

පුතා ආවේ අපේ ලොකු කෙල්ල එක්කැයි..? ඊයේ ලිඳ සුද්ද කල නිසා කැලතිච්චි මඩ පතුලට බහින්න වෙලා යනවා. නාකියා ගත්තෑකි.., ඒත් රෙදි හෝදනකොට යාන්තමට රෙදිවල රොනේ බැඳෙනවා..!
ඔව් මට කිව්ව සේපාලිකා අක්කා..
මොනවද පුතේ තියෙන්නේ
මේ කහ ටිකකුයි, ගම්මිරිසුයි, කෑලි මිරිස් ටිහිකුයි තියෙන්නා..!

පනගම නැන්දාගේ අත මැසිමට වඩා කාර්යක්ෂමය, සිය වැඩෙහි බුහුටිය, කහ කෑලි කෙටෙන්න දමා අපද්‍රව්‍ය ඉවත්වනු පිනිස පහත ඇති පෙනේරය හරහා කුඩු වූ කහ යන අතරට පොලා වෙන්කරගත් කුඩා කෑලි පසුවටද, ලොකු කබලි මුලටද දමන්නේ ඇයද යන්ත්‍රයේම කොටසක් බවට පත්වෙමිනි. මේ රටාව කහකුඩු පහත ඇති කටෙන් පමිණ අවසාන වන තුරුම පවතියි..!

අපේ ගෙදරට අද මගුල් තුලාවකට නඩයක් එනවනේ පුතේ මම හිතාගෙන ඉන්නේ අද දවල් වෙනකොටම මැසින් කාමරේ වහලා දාන්ට..!

හොඳ වෙලාවට මම උදේ ආවේ.., නැත්තං අම්මට මේටික කුඩු කරගෙන එන්න ටවුමට ම යන්න වෙනවා.., එහෙනම් මෙලහකටත් හොඳ වියදමක් යනවා..,
දැන් පහේ කිලෝවක් කොටන්න හොඳ ගාණක් ගන්නවා ටවුමේ..!

පනගම නන්දා මා කියනාදේට හූමිටි තබමින් ම සිය වැඩෙහි යෙදෙන්නී මම කතාව වෙනතකට හැරෙව්වෙමි..,
නැන්දේ ඇයි සේපාලිකා අක්කට කලියෙන් සුගන්දි අක්ක බඳින්නේ..?

ඒකෙන් කාරි නෑ මේ පහේ ටික කොටලා ඉවරයි.., කෝ ගනින් බෑක් බෑය මේටික දාන්න..,

මල්ල තුල වූ සිලි සිලි බෑගයදිග හැරි මා, පහේ ටික පොලිතින් බෑගෙයා දමාගෙන දෙවනුව මා අත වූ පන් මල්ලග දමාගත්තේ වැඩි පරිස්සමටය.

නැන්දේ ඉතිරි ටික???
ඉතිරි ටික මම කොටවලා හවසට කා අතේ හරි, ගෙදරට එවන්නං.., මේටික අරගෙන උඹ පලයං පුතේ මට සුනංගු වෙන්න බෑ.., අර කට්ටිය දවල් කෑමට දෙන්න මම මාලු ටිකකට තුනපහ අතගාලා තියලා ආවේ..,
එක්කෝ මම කෝකටත් අම්මට ඇවිත් අරන් යන කියලා කියන්නම්..!
හුම්..!

කිසිත් නොකියාම නන්දා කොටාදුන් කුඩු මිරිස් මල්ලත් රැගෙන ගෙදර ආවේ දෙහිතකිනි.., නැන්දා ඉක්මනට මා පිටත් කර හැරියේ මා සේපාලිකා අක්කාගේ කසාදය ගැන ඇසූ නිසාද? එසේත් නැතිනම් ඇත්තටම නිවසට එන කට්ටියට උයා දෙන්නට වූ උවමනාවටදැයි මාහට එකවරම සිතා ගැනීමට අපහසු විය.
මොකක් උනත් කමක් නෑ. මම අම්මට කියනවා ගිහිල්ලා ඉතිරිය හවසට ගන්නය කියලා..,

සවස් අත ගත වුනේ සෙමිනි.., අපේ වසරට උඩ පන්තියට ඕලෙවල් පන්ති කරන්නට ඇති නිසා ගුරුවරු සිකුරාදා දිනවලදී පහල පන්ති වලට නිවාඩු දී ඒ කාලවේලාවන් ද එකොළහ වසරට උගැන්මට යොදාගත්හ.
මම අසල වූ ඉදලෙන් ඉරටුවක් කඩාගෙන මිදුලේ පිළිවෙළක් නැති රටා අඳින්නට ගතිමි. අප්පච්චී ගෙදර ඉන්නා දවස් වල ඇටවු දඬු වැට තවමත් සවි ශක්තියෙන් තිබේ.., ඒවා නිවෙසට එන රුපුන් මඬිනා නිහඬ සොල්දාදු පෙළක් වැන්න.., ගොම්මනට හොරා කිහිපයක් තිබියදී කන්දට ඉහලින් පාවෙන ඉහළ වළාකුලු පෙළට යටින් නටන තැඹිලිපාට ගිණි බෝලයෙන් නිකුත් වන රැස් වැටේ වැදී මිදුලේ අඳින රටා විටෙන් විට වෙනස් වේ.., ඒවා මා අඳින රටා වලට වඩා හැඩය..!

ඈතින් එන නවීන මෝටර් රථයකින් නැගෙන නිහඬ වැලි පුපුරන හඬ ඇසුන නමුදු එය අපේ නිවස ඉදිරි පස නවතනු ඇති බව නොසිතුවෙමි. කෘෂිකර්මේ මහත්තයාටද ඇත්තේ මේ ආකාරයේම කාරයක් නිසා ටයර වැලි කන හඬ හොඳට හුරු පුරුදුය..,

පුතා අම්ම ගෙදර නැතැයි..??
ඉන්නවා කුස්සියේ..!
කියන්නකෝ සීතක්කා ඇවිල්ලා ඉන්නවා කියාලා..!
හාං..!

අන්න අම්මේ.., සීතක්ක කියලා කෙනෙක් ඇවිල්ලා අම්මව අහනවා..!
ඈ..? මේ අවේලාවේ..?
මම දන්නේ නෑ මම වැට ගාව ඒ අයව නවත්තලා ආවා..! තව ටයි දාගත්තු එක්කෙනෙකුත් ඉන්නවා..,
අහ් ඒ දොස්තර පුතා වෙන්න ඇති.

ඇඳ සිටි සායේම අත පිහදාගත් අම්මා එළියට ගියේ දුවමිනි..,

අනේ ඇයි මේ එළියේ.., එන්න අක්කේ ගෙට..,
කොහොමැයි පුතේ, විභාගේ හෙම ඉවරැයි..?

නෑ නංගී අපි ආවේ මේ ළඟට ආ ගමන්..!
ඒකට මොකෝ එන්නකෝ ගේ ඇතුලට..!

ටයි පොලු කාරයාද, මඳක් දායාවකින් යුතු පෙණුමැති මැදිවියේ තරබාරු පෙණුමකින් යුතු කතද, ඉස්තෝප්පුවේ ඈඳිගත්හ.

මේ පුතේ මගේ ලොකු අම්මාගේ දුව.., ඉස්සර අපි දෙන්නා එකටමයි ඉස්කෝලේ ගියේ..! මම අප්පච්චීව බැඳලා මෙහේ ආවට පස්සේ අපි දෙන්නා මුණ ගැහුනේ අද තමා..!

අම්මා සීතා යන නම කීප තැනක කියනු ඇසුනද ඈ මේතරම් වත්කම් ඇති පවුලකට අයත් වග මම සිහිනෙන් වත් නොසිතුවෙමි. අම්මා ඈ ගැන කියන්නේම පවුලේ සිටි ආඩම්බරම එකී වූ නමුදු ඈ අම්මාට දැක්වූ දයාව මහත් බවයි..! තරුණ කල ඉතා සුරූපීව සිටි බවට නටබුන් ඈ වතේ ඇතත් වර්තමානය වෙන විට මේ ඉස්තෝප්පුවේ ඉඳගෙන සිටිනා මේ කත මට පෙනෙන්නේ පිටි පුරවා රන් පැහැ සාරියක් අන්දවූ මුට්ටයක් ලෙසිනි.

මම බිත්තියට මුවාවෙන් තිබ්බ දැල් පුටුවේ වාඩිවීමි.

මම මේ තකහනියක් ම ආවේ, නංගී ගෙන් කාරණාවක් අහන්න..,
මොකද්ද අක්කේ ඒ දන්න දෙයක් නං කියන්නං..!
නංගී දන්නවද දීකිරි ගෙදර..?
ඔව්..? අපේ කැන්දගහමුල දීකිරි ගෙදරනේ, ඉතින්?
ඒ ගෙදර ළමිස්සියෝ දෙන්නෙක් ඉන්නවා නේද??
ඔව් ඉතින්??
නංගී මොනවද දන්නේ ඒ ළමයි ගැන..,
එහෙමටම වැඩිමනක් දන්නේ නෑ අක්කේ.., ලොකු කෙල්ල, ගෙදර පොඩි කෙල්ල සුගන්දි නං කොහෙද රස්සාවක් කරනවා.., අද එහාට කාණ්ඩයක් එනවා කිව්වා මඟුල් තුලාවකට.., අපේ පුත්තරයට අද උදේ ලොකු කෙලී කියලා තියෙන්නේ..!
හහ්.., ඒකත් එහෙමද..?
ඇයි අක්කේ???
නෑ අපිතමා ඒ ගෙදරට මඟුල් තුලාවට ආවේ.., අපේ පුතා තමා ඒ අර බාල දරුවා එක්කලා යාලුවෙලා ඉන්නේ..,
හානේ කොයිතරම් හොඳද?? දීකිරි ගෙදර කියන්නේ අක්කේ මේ පැත්තේ හොඳ නමක් තියෙන ගෙයක්.., අපි පහේ ගෙදර කියන්නෙත් එහාට..,
හා එහෙමද?
නෑ මේ පවුල ගැන අපි දැනං හිටියා මදි නංගී, අපේ එකාටත් ඔය කෙල්ල එක්කලා යාලුවෙන්න කලියෙන් පොඩිත්තක් හොයලා බලන්න තිබ්බා..!
දැන් ඇයි එහෙම කියන්නේ..,
පුතා යාලුවෙලා ඉන්න ගෑණු ළමයාගේ වරදක් නෑ නංගී.., ඔය කෙල්ලගේ අක්කා.., ඒත් මට සමහර වෙලාවට හිතෙනවා පොඩි කෙල්ලත් එහෙමම ද කියලා.., මොකෝ වෙනසක් කියලයෑ එක අත්තේ මල් නෙව..,
ඉතින් මොකෝ උනේ කියා කීවා නං..?
අපේ පුතාගෙන් බෙහෙත් ගන්න ඇවිල්ලා..,
ඉතින් ඒකට මක්කා වෙනවද අක්කේ කොච්චර හොඳද..? පුතා වගේ ළමයෙක් ඉන්න එක ඒ පවුලට මොනතරම් නම්බුවක්ද??
ඒක එහෙම නම් මොකක් කරගන්න බැරිද නංගියේ...,
ඉතින් මොකටද සේපාලිකා බේත් ගන්න ඇවිල්ලා තියෙන්නේ....????

දෙමාසයක් වෙච්චි බඩේ උන්නු දරුවාව නැති කරගන්න..!!

සීතල

2011-06-06T19:30:00.000-07:00

පෞද්ගලිකව මම මේ සම්බන්දේට විරුද්ධයි

ඇයි එහෙම කියන්නේ..,

සනුත්තරා එක්ක මගේ තියෙන්නේ කායික සම්බන්ධයක් නෙවී නේ..,
ඒක විග්‍රහ කරන්න පුලුවන් අපි දෙන්න අතර තිබුණු අධ්‍යාත්මික සම්බන්ධය ගැන හරියට ම දන්න කෙනෙකුට විතරයි..,

ඒක මම දන්නේ නෑ අනුප්..,
මම මේ කතා කරන්නේ ඔයාගේ එකම යාලුවා හා කාලයක් උඹේ ජීවිතේ රහ බලපු උඹේම පරණ ගෑණි කියලා හිතේ තියාගෙන..,
ඔයා දන්නවද සනුත්තරාට වෙන කොල්ලොත් එක්ක සම්බන්ධකම් තියෙනවා කියලා..?
ඊට අමතරව එයා receptionist විදියට වැඩකරන cargo කොම්පැණියේ චෙයාමන්ගේ ටෙම්පරි ලොලිපොප් එකේ ඩියුටිය කරන්නේත් සනුත්තරා කියලා ආ..?

හ්ම්...,
මම දන්නවා සනුත්තරා මට ඒ ගැන කියලා තියෙනවා..මට එයා කිසිදෙයක් ගන හංගන්නේ නෑ..,
අපි දෙන්න හරි විවෘතයි එකිනෙකාට..,
අපි වෙලාවකට ගහගන්නවා, බැණගන්නවා,
ඒත් ඒ ගැටලුව ඉවර වෙනකල් විතරයි.
අපි කිසිම වෙලාවක එකිනෙකාව සැකයෙන් දකින්නේ නෑ.

මම සැකයක් ගැන මෙතන කතා කලේ නෑ මෝඩයෝ..,
මම කියන්න උත්සහ කරන පොයින්ට් එක තේරුම් ගන්නවා..,
ඒ ගෑණිව තමුසෙට ගැලපෙන්නේ නෑ.., ගැලපෙන්නේ නෑ කියන්නේ ගැලපෙන්නේ නැති නිසා.

මොකෝ හිනාවෙන්නේ මම එහෙම කිව්වම..,
ඔයා තාම ඉස්සර වගේමයි, කිසිවෙනස කමක් නෑ.
හැමවෙලේම උත්සහ කරන්නේ තමන්ගේ මතේ ඔප්පු කරගන්නම විතරයි..,

ඔව් මම වෙනස් වෙලා නෑ..,
අඩුගානේ මට එහේ කියලා හරි හිත හදාගන්න පුලුවන්.., ඒත් ඔයා...?
ඔයා අනුප් කොහොමද එහෙම හිත හදාගන්නේ.., මම හමදාම හීන මැව්වේ ඔයා එක්ක ජීවත් වෙලා, දරුවෙක් දෙන්නෙක් හදාගෙන, අර සමහර මිනිස්සු කියනවා වගේ සාම්ප්‍රදායික පවුල් ජීවිතයක් ගත කරන්න..,

ඔයාට ඕනේ වුනේ එක වුණාට නෙලුම් මට ඕනේ වුනේ එක නෙවී නේ දරුවෝ, මම වෙනස්..,
උප්පත්තියෙන් කැතලික් වුනාට මම බෞතීස්ම කල වෙලාවේ පාදරේ දීපු නම වත් පාවිච්චි කරන්නේ නැතුව..,
මගේ ජීවිතේ වෙනස් කරගන්න උත්සහ කලා..,
මගේ කසින්ලා, රිලේශන්ස් ලා මට මැත්ස් ස්ට්‍රීම් එකෙන් අපර් ස්ටඩීස් කරන්න කියලා කියද්දීත් මම තෝරාගත්තේ විශුවල් ආට් වගේ හිත එක්ක ළඟින්ම ඉන්න සබ්ජෙක්ට් එකක්..,
කැම්පස් එකේ සෙකන්ඩ් යියර් එකේ ඉන්නකොට තමා ෆ්‍රෙශර්ස්ලා විදියට අලුතින් ආපු ඔයාලා හිටි බැජ් එකට අපේ යාලුවෙක් කොක්ක ගහලා සෙට් වුනේ.., මතකද ඔයාට...?

මම කැමති නෑ අනුප් ඔය පරණ දේවල් ඇදලා ගන්නවට මට හරි දුකයි.., ඒ වගේම තරහයි..,
මගේ හොඳම යාලුවා උනාට..,
ඔයාගේ අනාගතේට ඉවුරක් නැති බව දැන දැනත් මම මගේ ජීවිතෙන් අවුරුදු තුනකටත් වඩා ඔයා වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු තියාගෙන හිටියා..,
ඒත් ඔයා..?
ඔයා මම ඔයා ගාව ඉන්නවා කියලාවත් හිතන්නේ නැතුව වෙන වෙන අය එක්ක සම්බන්දකම් තියාගත්තා..

ආන්න..ආන්න එතනදී නම් මම විරුද්ධයි නෙලුම්..!!

ඇයි එහෙම කියන්නේ..?

එහෙම කියන්නේ කියන්නේ..,
මම උදේශිකාලා, තෙරුණිලා එක්ක සම්බන්ධයක් තිබ්බා කියල කෙලින්ම චෝදනා කරනවට වඩා ඔයාගේ හිතටම කරලා බලන්න..,
ඒවා ඔයා කියන විදියට මහාලොකු සම්බන්ධයන් ද කියලා??
මම කලේ ඒ අය දුකින් හිටපු වෙලාවක ඒ අයගේ දුක සමනය කරන්න පිහිටක් වෙච්චි එක විතරයි.

එතකොට ඔයා නිසා මේ වෙනකොටත් තෙරුණි ප්‍රෙග්නට් වෙලා ඉන්නවා කියලා දන්නවද?
තව මාස හය හතකින් පොඩි එකෙක් එළියට ආවාම ඒ දරුවට මොකද කරන්නේ??
ඔක්කොටමත් වඩා අර අසරණ කෙල්ලට මොකද වෙන්නේ..?
අමතක කරන්න එපා අනුප් ඔයා ඔය සනුත්තරා ගේ පස්සේ යන්නේ ඔය ඔක්කොම සිද්ධි තියෙන අතරතුර කියලා.

එක දවසක, වහින වෙලාවක අපි දෙන්නා මගේ අපාර්ට්මන්ට් එකේ කොෆී එකකට සෙට් උන වෙලාවේ.., කෝපි එකේ heat එකට වඩා වැඩි heat එකක් අපි දෙන්නටම උවමනා කරලා තිබ්බා..,
ඉතින් ඒ දේ සිද්ධ වුනා..,
can't help it. අනික තෙරුණි හොඳටම දන්නවා එයාට හම්බ වෙන්න ඉන්න දරුවගේ උප්පත්තියට තේරුමක් දෙන්න හදනවා නම් එතන අර මම කිව්වා වගේ heat එකකට වඩා දෙයක් තිබුණේ නෑ කියලා.

ඒ වුනාට අනුප්.., මේකත් මතක තියාගන්න..,
මොන තරම් රැඩිකල් මත දැරුවත් කසාදය වෙලා හෝ දරුවෙක් ලැබෙන්න හෝ ඉන්නකොට අර typical sri lankan female ideology එක ඒ ගෑණිගේ මොලේට inject වෙන්න ගන්නවා වෙන කොහෙන් වත් නෙවී.., මේ අපි ඉන්න society එක ඇතුලෙන්ම..,
එහෙම උනාම ඒ ගෑණි තනිකරම අර සම්ප්‍රදායික වෙලා ඉවරයි..,
ඒක ඒ ගෑණිගේ වැරැද්දක් නෙවී අනුප්. මේ සමාජයේ වැරැද්ද..,
අපි මොනතරම් රැඩිකල් මත දැරුවත්.., අපි කසාදයක් බැඳලා තැම්පත් වුනාම අපි අපිව අර සාම්ප්‍රදායික ගෑනිගේ රාමුවට අපි අපිව කොටු කරගන්නවා..,
එහෙම වුනාම අපිට තියෙන්නේ හරිම minimal අවශ්‍යතා අනුප්.
හරී පුංචි පුංචි අවශ්‍යතා.

තෙරුණිව මගේ ජීවිතේ එක්කලා එක්කාසු කරගන්න බැරි කමකට නෙවී නෙලූ මම තනියම ඉන්නේ..,
මට මගේ ජීවිතේ ගැන වෙනස්වට හිතන්න ඕනේ නිසා..,
මම කැමති නෑ මම නිසා වෙන ජීවිතයක් නන්නත්තාර වෙනවට..,

ඒක ඔයාට හිතන්න තිබුනේ තෙරුණිට බබා ලැබෙන්න එන්න කලින්මයි..,

in that case we had sex that night..,
yes.., i admit it.., but I'd told her to use some protection
not even once..,
but she didn't..,

අපි හතර දෙනා ඉන්න මේ නාට්ටිය ඇතුලේ මගේ චරිතය මරලා දාලා මට මේ සීන් එකෙන් අයින් වෙන්න කිසිම උවමනාවක් නෑ නෙලූ. මට ඕනේ කාටවත් අසාධාරණයක් නොවෙන විදියට මේ කතාව ඉවර වෙනවා දකින්න.
ඒත් අනුප් ඔයා හිතනවද ඒ කරන්න හදනදේ සාර්ථකවෙයි කියලා...?
ඔව් අනිවා..!
මට මං ගැන විශ්වාසයක් තියෙනවා නේ..!

කවුරුවත් කාවවත් මරලා මේක මෙහෙම ඉවර කරන්න ඕනේ නෑ..,
හැමදෙනාට ම සාධාරණයක් වෙන්න මේ කතාව ඉවරයක් කරන්න බලන්න..,
ඒ කොහොමද..?
can you be more specific please..? හරියට තෙරුණිගේ දරුවගේ උප්පන්නේට මගේ නම දීලා සනුත්තරාව සයිඩ් කික් එක විදියට තියාගන්න ගමන් ඔයාව කසාද බඳිණ එකද නෙලූ..ආ..?

ත..තමුසේව..තමුසේව කසාද බඳින්න මම..??
තමුසේ එක්කලා නිදිවදින්න මට තවත් උවමනාවක් නෑ අනුප්..,
උඹ සංගීතය කලා.., නාට්ටි කලා.., ඔය ඔක්කොටම වැඩිය උඹ කැම්පස් එක ඇතුලේ දේශපාලනේ කලා.., ගංජා ගැහුවා, කුඩු හැහුවා, බඩු ගැහුවා.., කැරෝකි ගියා, බිග්මැච් ඉවර උනාම කැබරේ නැටෙව්වා.., මේ ඔක්කොම අස්සේ උඹ පෝයට සිල් ගන්න එකත් කලා, ධර්මාචාර්ය කලා, දහම් පාසලේ පාලි ඉගැන්නුවා..,
කෙල්ලෝ කතා වුනා උඹ මේ ඔක්කොම කරන්න එක ශරීරේකින්ද කියලා.., ඒ ශරීරේ රහ බලන්න උඹ වටේ රැස් වළල්ලට ළංවෙච්චි හැමෝටම ඕන වුනා.
තෙරුණි උඹේ ධාර්මික කමට රැවටිලා උඹේන් බඩක් හදාගෙන පැත්තකට වුණා.
මම උඹේ රැඩිකල් ගතියට රැවටුනා.., මට ඕනේ වුණා, උඹ වගේ ගතිගුණ තියෙන ඔලුදහයේ රාවනා පැටියෙක් උඹෙන මගේ බඩට ගන්න.., ඒත් මම වඳ බව මම දොස්තරගෙන දැන ගත්තට පස්සේ මම උඹේ අඟේ රහ බලලා උඹේන් ඈත් වුණා.., ඒත් උඹ මාව හැලුවා කියලා හිතනවානම් අනුප් උඹට වැරදිලා.., මමයි උඹව හැලුවේ.., මට උවමනාවක් නෑ තවදුරටත් උඹේ official slut වෙන්න. ඒත් මම උඹ ගැන හොයනවා.., මට ගෑණුන්ව දැනෙනවා ඒ මම ගෑණියෙක් නිසා.., උඹේ female clone එක වෙච්චි සනුත්තරාට උඹව කුඩු කරන එක සුලුදෙයක් අනුප් මම ඒක දන්නවා.., මොකද උඹ දාන ශිල්ප ටික කවදා හරි උඹට කෙල්ලෙක් දැම්මොත් උඹට මොනා වෙයිද කියලා උඹ කවදාවත් නොහිතපු එක ඒකි ඇමට අරගෙන උඹව බාගන්න හදන්නේ.., ඒ නිසා දෙයියන්ගේ නාමෙට මම උඹට කියන්නේ ඔය වේසි එක්ක පැටලෙන්න යන්න එපා..!
උඹයි ඒකියි අතරේ ඔය තියෙනවැයි කියලා මල ඉලව් අධ්‍යාත්මික ප්‍රේමය මොකද්ද එක එහෙම පිටින්ම බොරුවක්..!
ඒ නිසා ඔය වැඩේ නවත්තපන්..!

ඔයාට තාම තේරිලා නෑ නෙලූ මට ආදරේ ඕනේ..,
මගේ ඇඟ ඉල්ලන දේ නෙවී මගේ හිතයි ඒ ආදරේ ඉල්ලන්නේ..,
සනුත්තරා මට බොරු කරනවා ඇති.., ඒත් මම ඉන්න ටිකේ එහෙම හරි ආදරයක් විඳින්නයි මම බලන්නේ.., මම නිදිවදින්න ඕනේ නම් නෙලූ මට ඕනේ තරමට ගෑනු ගෙන්න ගන්න පුලුවන්.., ඒත් මට ඕනේ ඇත්තට හරි බොරුවට හරි මට ඉන්න ටිකට මට ආදරේ කරන්න කෙනෙක්..!
මොනතරම් අය මා එක්කලා හිටියත් මම මගේ හිත ඇතුලේ තනිවෙලා නෙලූ
උඹලාට ළංවෙන්න බැරි තරමට මම උඹලා කොච්චර ළඟින් හිටියත් මම අද වෙනකොට ඈතයි..,
මට ඔය රස්නේ දැනෙන ජීවිත ගැන ලෝබයි නෙලූ..,
මට ලෝබයි..!!
මට හරි සීතලයි මේ ජීවිතේ ඇතුලේ..!!
මම උඹලාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ඒ සීතල නිසයි..,
මම ඇවිදින මළමිණියක් නෙලූ..!!!

උඹ වෙනස් අනුප්..,
කෝ උඹේ දැන් විනාඩි 10කට කලින් තිබ්බ prestigious ගතිය..,
අර කෙල්ලෝ තඹේකට මායිම් නොකරන atomic shield එක??
මේ විනාඩියට උඹ හලපු දේ ඇතුලේ මම මෙච්චර කල් නොදැක්ක දෙයක් තියෙනවා..,
මොකද්ද ඒ..??

මට..මට..ම…..?

ඔව් කියපන්..?

මම HIV Positive

bocanada | පුයර මල

2011-04-16T11:38:00.001-07:00

අඳුරක ගිලි හදවත තුල මා කරක් ගසමින් යන'තරදී මට, ඈව හමුවිය.., සුකුමාලය, පියකරුය.., අතැති පුයර වටා හෙලමින් රඟන්නට යන විටෙන මම ඈට නවතින්නට යැයි කීවේ, නිසල නෙතකින් තැවෙන කලා කරුවෙකුගේ තෙවෙනි ඇස සන්තර්පනය කරලන්නට නොව, හිත තුල තෙරපි "ඈ" නැමති මගේ ජීවිතයේ x අක්ෂරය අමතක කර ඈ සමඟ එසැනින් යහන් ගතවන්නට වූ නොතිත් ආශාවෙනැයි කියන්නට මගේ හිත තවමත් ඉඩ නොදෙයි.
මම තනිකඩයෙකු වෙමි.., අනන්තවූ මේ සංසාරයේ ගිණිය නොහැකි තරමක වූ පෙම්කතා මැද මගේ කතාවද කොතැනක හෝ විඳින්නට කෙනෙකු ඇතැයි සිතෙන විට, මම ඒ නොදැකි පාඨකයා වෙනුවෙන් උහු සන්න්තර්පනය කරලීම සඳහා ම මගේ පන්හිඳ මෙහෙයවිය යුතු වග සිහියට එන්නේද මේ අතරතුරදීය.
ඉදින් මගේ කැමරා කාචය, ඈ අසල දඟ කැවෙන්නට ගත්වේගයට වඩා වේගයෙන් ඈ සිය දේහ ලතාව මෙහෙයවී. මම ඇයව අත්පත් කරගනිමි මගේ චිත්ත ලොව තුල නීති කඩන්නාද, නීති තනන්නා ද මම ම වන බැවින් ඈ සිය රංගනය කරන්නේ මා චෛතසියන් මත ය. මම වෙහෙසෙමි, නෙක සරින් ඈ පානා ලාලිත්‍යයන් මගේ කාච නෙතට හසු කරලන්නට වෙහෙසෙමි.., ඈ අඳුරේ නලියන රිදී රේඛාවක් ලෙද මගේ සිත මත ඈ පාපියුම් තබන්නී; ගිගා බයිට දෙකක් වූ මගේ කැමරා චිපය පිරෙනා තුරු මම ඒ නෙත මත පිටපත් කර ගනිමි. සියල්ල අවසන අවකාශයට මුසුවූ සිහිනෙන් ගෑ සුවඳක් සේ,
මගේ හදවත මත සුවඳ විහිදුවනා සිතුවිලි මවන්නී,
හදවත මත රඟා රිදී රේඛා මවන්නී,
සියල් අවසන කිසිත් ඉතිරි නොකොට මා සිතින් වියකෙන්නී
මා පුයර මල,
ඇය ය.

BOCANADA from Gonzaga Manso on Vimeo.

බොඳ වූ මතක

2011-04-09T22:12:00.000-07:00

සටහන් පොත අතට ගෙන ඉදිරියට එන කාන්තාව දෙස වරක් බැල්මක් හෙලා ඇයව සිතුවමට නගන්නට මීට වසර කිහිපයකට කලින් මා දක්ෂ වුව.., අද වෙන විට ඒ මාවතේම ඒ කාන්තාවම එනවිට සටහන් පොත එක අතකත්, පැන්සල එක අතකත් රඳවාගෙන මට බලාසිටින්නට වී ඇත්තේ බොඳවූ දෑසකිනි.

බ්ලර් උනාම ස්කෙච් කරන්න අමාරුයි නේද අයියා..?

මම හිස් දෑසින් මා පසු කරයන්නට එන ඒ කාන්තාව දෙස බලා සිටිනාවිට නංගී මගෙන් අසයි.,
සිනාහාසෙන දෑසින් මම ඇයදෙස බැලුවද මට ඇයව පෙනෙන්නේ ද බොඳවීය. මම මීට වසර 4 උඩදී දුටු ඇයව මතකයට නඟන්නට උත්සහ ගනිමි.

ඔව් ඒත් අපි ඉමේජ් එක මෙමරයිස් කරගත්තාම අඳින්න ලේසියි.., දන්නවද පේන්ටින් එකක් කරන්න කලින් ඒකේ ස්කෙච් එක හිතින් ඇඳගන්න..., ඒතකොට කොන්සෙප්ට් එක ඩෙවෙලොප් කරන්න ලේසියි..,

මාදෙස මුව අයාගෙන බලාසිටිනා සහෝදරිය මවා ගන්නට උත්සහ කරමි..,

නෑ.., දැන් මා දිහා එහෙම බලන්නේ නැතිව ඇති. එයා ලොකු ළමයෙක් නේ..

කලකට පෙර මා විසින් පෝෂණය කරන්නට යෙදුනු අය දැන් මාව පෝෂනය කරන්නට පටන් ගෙන ඇත.
හදවතට නිදහස් වීමක ප්‍රහර්ෂයක් ගෙන ආවද, ජීවිත කාලයක් පවතිනවා යැයි ජීවකයන් නිර්දේශ කරන්නට යෙදුන අන්ධකාරය මතක් වෙනවිට වාවාගන්නට නොහැකිව හිත ඉකිබිඳියි..,

අයියා ඉක්කාවක් ආවද.., ආ මේ වතුර පොඩ්ඩක් බොන්න..,

මම හිතින් අඬනාවිට උරහිස් ගැස්සෙන වග මම දැනගන්නේ එලෙසය.

කසුන්ගේ අකුරු මාරම ලස්සනයි නේ.., පොඩිකාලේ ඩබල් රූල් ලිව්වද?
අනේ මේ ලියුම මට අනුත්තරාට යවන්න ලියලා දීපන් කසුන්.., මගේ අකුරු කැතයි..,
මේ ළමයාගේ අම්මා අත්දෙක කොණ්ඩ කැවුමෙන් තවනවාද? අකුරු මේ අතරමට ලස්සන වෙන්න..,

සිරිපා කරුණා කල දරුවන් නිවෙසට ආ කල අම්මලා පා පොඩිති තවන්නේ කොණ්ඩ කැවුමෙනි.., ඒ "මගේපුතා මේ දුර නැග්ගේ මගේ කිරි වල සත්තියෙන් නේදැ හිතා ඒ පිළිබඳ වූ සෙනේහෙනි.., ගුරුවරු මගේ අකුරු ගැන සිතන්නේ ද ඒ ලෙසමය.

මිස්ටර් සේමගේ තරමටම මේ රේඛා වලින් හැඩතල පේන විදියට අඳින්න පුලුවන් කෙනෙක් මට මුණ ගැහුණමයි. පුතා මගේ මෙන්න කොන්ටැක්ට් එක කතාකරන්න. මේ ටැලන්ට් එක පිටයන්න දෙන්න එපා.

දෙනෙතේ වූ දවසින් දවස එන අඳුරු බව නොතකා මම කැන්වසයට පෙම්බැන්දෙමි. සිතක තැම්පත් වූ පෙමට වඩා නිතොර වෙනස් වූ මේ අරුමැසි පෙම මට එවක ස්වර්ගයක් විය..,

ඔයාව සේමගේ තත්ත්වෙට උස්සලා තිබ්බා කියලා ඔයා මේ තරමට මහන්සි වෙන්න එපා කසුන්..,
ඔයා දන්නවා නේ ඔයාගේ ඇස් වල සිටුවේශන් එක ගොඩක් වර්ස් කියලා..,

මම කරබා ගනිමි. හැම වාදයකදීම දිනන්නේ ඇය නිසා මට පරාජය දිනුම තරමට ම හුරුපුරුදුය.
ඈ පවසන සත්‍ය කෙතරම් මා හට සමීප වුවත් මගේ කාලය ධනය මගේ කලාව වෙනුවෙන් කැප කරන්නට වීම මට සතුටකි..,
එහෙත්,
ප්‍රතිඵලය බියජනකය..,

මිසිස් ජයම්පති.., පුතාගේ ඇස් දෙක මේ සර්ජරි එක කරාමත් වෙනසක් වෙයි කියලා හිතන්න අමාරුයි.., කොහොමත් අපි මේ ට්‍රීට්මන්ට් ටික දිගටම කන්ටිනියු කරමු.., මම කියනදේ මිසිස් ජයම්පති තේරුම් ගනියි කියලා මම හිතනවා..,

අම්මා ඉදිරියේ මගේ කෙමෙන් අඳුරු වෙන අනාගතය ගැන විස්තර වහරන දොස්තරගේ ස්වරය තැම්පත් ය..,

මේ දරුවා.., කරුවලට හරි බයයි ඩොක්ටර් පොඩිකාලේ.., කරන්ට් ගියාම රෑ මගේ ගාව නිදාගන්නේ.., ඇයි ඩොක්ටර් මගේ අහිංසකයටම මෙහෙම වෙන්නේ..,

දාරක පෙමට නිබ්බුත පද බඳින්නට සුදුස්සෙකු බිහිවිය යුතුය.., ඒ නිබ්බුත පද මේ ගැහැණියටද අයිතිය.., ඒ ඇයද අම්මා කෙනෙකු නිසාය, ඇය මගේ අම්මා නිසාය.

අන්න අර ලේඩි එනවා. අයියා ඔයාට මතක විදියට එයාව අඳින්න ගන්න..,

නංගී මගේ අත උඩින් ස්කෙච් පොත හා පැන්සල තියන්නී.., මම මගේ සිව් වසරක මතකය අවුස්සා ඈ අඳින්නට පටන් ගනිමි. කෝමල රේඛා ඇඳින මගේ අතින් දැන් ඇඳෙන්නේ කුරුටු බලි වුවත් මතකය ඇයව සමීපව දැනෙනා තරමට ම තියුණු ය..,

අයියා හිනාවෙනවා.., මොකෝ පරණ කෑල්ලක් වත් මතක් උනාද..?

අඳුරු ලොවක තනිවන විට පැන නැගෙනා සිනහවන් අහසේ උපදින රිදී රේඛා සරි වේ..,
අතීත මතකය හිසදරාන මම වර්තමානයට සිනහසෙමි.
හැමදාම සවසට උයනේ මා සිටින බංකුවට මඳ දුරක් ඈතින් වැඩ ඇරී මා දෙසට ඇවිද එන යුවතිය,
ස්කෙච් පොත හා පැන්සල අතට දෙන නංගී " අන්න ඇය එනවා අඳින්න" යැයි කියන යුවතියද,
සිවු වසරක මතකය මත්තෙන් තව තවත් නැවුම් වන ඇය ද,

කලෙක මගේ පෙම්වතියව සිටි බව දන්නේ මමත් මගේ හිතත් පමණි.

සුජීවා

2011-03-31T01:37:00.000-07:00

ගුරුවරයෙකු ලෙස පත්වීම ලැබ මම ගංදෙණිය පිරිමි පාසලට පළමු වරට පාතැබූ දින මට ඒ වටපිටාව ඇති කලේ සුලුපටු බලපෑමක් නොවේ. මේ ගමට මගේ උපරිම ශක්තිය ධෛර්යය යොදවා උගන්වනවා යන අදහස ඇති වෙන්නට මා එවකට නවක ගුරුවරයෙකු වීමත් ගංදෙණිය පාසල මගේ පළමු පත්වීමත් වීම එක හේතුවක් වන්නට ඇති වග මට මේ වන විට හැඟේ. මෙයට අමතරව මගේ පෙම්වතියගේ බාල සොයුරාගේ වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස යාබද ගමට ලැබූ පත්වීමද එක හේතුවක් වේ.

දැන් මල්ලී කොහේද ඉන්න හිතාගෙන ඉන්නේ..?
නිල නිවාස ඔක්කොම වගේ මට කලින් මෙහාට ආපු ඩොක්ටර්ස්ලා වෙන් කරගෙන අයියා.., මම හිතාගෙන ඉන්නේ ගමේ ගේක ඇනෙක්ස් එකක් වත් කුලියට ගන්න..,
කොළඹ වගේ මෙහේ ඇනෙක්ස් නෑ මල්ලී කුලියට.., අනික මෙහේ ගෙවල් වල දොස්තර කෙනෙකුට ඉන්න තරම් ඉඩපාඩු නෑ. දන්නවානේ ගම්බද ගෙවල් හරි පොඩියි.
අප්පා! එහෙමද?
මට මල්ලි එනවා කියලා කුමාරි කිව්වම මම මේ ගැන කිව්වා..
අක්කා කතා කලාද..?
නෑ ලියුමක් එවලා තිබුණා..!
අහ්..!
හරි මෙහෙම කරමු.., මගේ ගුරු නිවාසේ මගේ කාමරේට අමතරව තව කාමර 2ක් තියෙනවා.., අනිද්දට විද්‍යාව සර් නිවාඩු ගිහින් ආවාම එක කාමරයක් එයාට දෙන්න ඕනේ.., ඊට පස්සේ තව එක කාමරයක් තියෙනවා.., මල්ලී කැමතීනම් මට පුලුවන් ලොකු සර්ගෙන් අහලා ඒක මල්ලිට හදලා දෙන්න.
අනේ ලොකු දෙයක් අයියේ.., එහෙම වෙනවා නම්..,
හරි මම බලන්නම්..!

සිය සේවා මුරය සඳහා මගේ වෙන්ට මස්සිනා වූ මේ තරුණ වෛද්‍යවරයා පිටව ගිය පසු, මම පස්වෙනි කාලපරිච්ඡේදය සිට අටවැන්න දක්වා වූ සංගීත පාඩම සඳහා 10 පන්තිය වෙතට පිය නැඟීමි. මා හට වෙනම විදුහල්පති තුමාගෙන් අසන්නට උවමනාවක් නොවූයේ ඒ වනවිටත් ඒ අවසරය මුල්ගුරුතුමා විසින් මා හට ලබාදී හිබූ නිසාය.

කෝ බලන්න..,
මේ පැත්තට හැරෙන්න..,
හයියෙන් හුස්ම ගන්න..,
මත්පැන් පාවිච්චි කරනවද?

මහල්ලාගේ මුවේ වූයේ මදහසකි.

එහෙමයි..,
ඒකනේ.., ඔය වයසත් එක්කලා බොන්න හොඳ නෑ ලොකු උන්නැහේ., තේරුණාද..?
දරුමල්ලො එහෙම ඉන්නවද?
එහෙමයි ඔක්කොම බැඳලා..!
ඉතින් ඒකනේ.., වගකීම් වලින් නිදහස් නම් මොකටද බොන්නේ..?
මම නම් කියන්නේ මිනිස්සු බොන්නේ කරදර නිසා කියලයි..,
කා ගාවද ඉන්නේ?
අපේ පොඩිළමයා ගාව..,
හා එහෙනම් මේ බේත් ටික බොන්න.., වෙනසක් නොවුනොත් ආපහු එන්නකෝ..

සාන්ත මල්ලී ගුරු නිවාසයට පදිංචියට පැමිණ සතියක් ගතවන විට මගේ අවසරය සහිතව ජංගම සායනයක් ආරම්භ කෙරුවේ ඉතා කැමැත්තෙනි.., රජයේ මුදලින් වාසිටි අධ්‍යාපනය ලබා ජනතාවට සේවය කරන්නට ඉතසිතින් කැපවී සිටිම දැනුම දෙමින් ළමා මනස සුවපත් කරනා අයුරින් ම සාන්ත මල්ලී ද සිය අත් ගුණයෙන් ගැමියන්ගේ රෝදුක් සුව කරනු දැකීම මගේ එකම බලාපොරොත්තුව විය.., සායන කෙරුවාව කොතරම් සාන්ත මල්ලී හා බැඳී තිබුණේද යත්.., කලක් යනවිට කුඩා සැත්කම් පවා කරන්නට සහයක් වන්නට සාත්තු සේවිකාවක ද ඔහු බඳවා ගත්තේය.

ආදරයෙන් කුමාරි වෙත,
ලියුමක් ලියා දෙදිනකට පසුව තකහනියක් ම මෙසේ ලියන්නට සිතුවේ වැදගත් ආරංචියක් කියන්නට තිබෙන නිසාය. ඒ මල්ලී ගේ සායන සේවා ව සම්බන්දයෙනි.., කොතරම් මේ සායනය ගමේ ජනප්‍රිය ද කියනවා නම් දැන් මල්ලීව හඳුන් වන්නේ ගුරුදොස්තර කියායි.., ඒ මම හිතන විදියට මල්ලී බෙහෙත් දෙන්නේ මගේ ගුරුනිවාසය තුල වීමයි.පසු ගියදාක මල්ලී තමාට සහයට සාත්තුසේවිකාවක් ද බඳවා ගත්තා ය. මම නම් මේ ක්‍රියාවලියට එතරම් කැමති නැතිවුවත් සේවයේ අත්‍යාවශ්‍ය බව සලකා කිසිවක් නොකියා සිටීමට තීරණය කළෙමි..,

මල්ලී ගැන මේ ලෙසට ලියුමකින් කුමාරිට දන්වා යැවීම පිරිමියෙකු ලෙස කොතරම් දුරකට යුක්ති ගරුකද යන්න පිළිබඳව මා හට දෙවරක් සිතන්නට සිත බල කලත්, පිරිමින් පමණක් සිටින නිවාසයකට සාත්තු සේවිකාවක ලෙසට පවා පිටින් කානතාවක ගෙන්නා ගැනීම කටකතාවකට අත වන්නන්නාක් වැනි යැයි අදහසක් මා හට ඇති වූයේ වයසින් මුහුකුරා ගියනිසා දැයි හෝ විරුද්ද ලිංගික ආකර්ශනය මට වඩා පැහැමත් ප්‍රියමනාප මුහුණුවරක් තිබෙන සාන්ත මල්ලීට වැඩි බවට මගේ සිත තුල තිබෙන මනෝභ්‍රාන්තිය හේතුවෙන්දැයි සිතා ගැනීම එකවරටම අපහසු විය.

හිත එකඟ කරගන්නට නොහැකි හේතූන් ලියුම ලිවීම වටාවට මැවී පෙනෙන්නට වීම නිසාවෙන් අවැසිතාවක් වුවොත් පාවිච්චියට ගැනුම පිණිස අඩක් ලියූ ලියුම නවා දිනපොත තුලට දමාගතිමි.
දහවල් ආහාරය මා එනතුරු මේසය මත කල් මරන බව සිහිපත් වූයේ පාසල ඇරී පෑ දෙකක් ද ඉක්ම ගියාට පසුව බව මට සිහිපත් වූයේ උදරය මා හට ඒ වෙනුවෙන් දෙස් දෙන්නට වූ කල ය.., අත සෝදාගෙන පිඟාන අතට ගන්න තනන් විට ම මගෙ සවනත යොමූ වූයේ ඉදිරිපස දොර වෙතටය..,
කවුරුන් හෝ පැමිණ ඇත.., බෝහෝවිට ඒ මල්ලී විය යුතුය.., තත්පර දහයෙන් දහයට දොරට තට්ටු කරන මේ හැඩය නම් මල්ලීට වඩා වෙනස් වග දැනුනෙන් මා අසල වූ කෑම මේසයෙන් පිඟාන තබා දොරදෙසට යන්නට වීමි.

මම හිතුවා දොස්තර මහත්තයා ඇවිත් ඇති කියලා..,
ඇයි සුජීවාට කියන්නේ නෑද්ද කලින් දවසේ මල්ලී එන වෙලාව..,
නෑ සර් මට කිව්වා.., අද ලෙඩෙකුගේ මැහුමක් කපන්න තියෙනවා.., ඒ නිසා ඕනේ කරන කලමනා ටික ලෑහෑත්ති කරගන්න කියලයි කලියෙන් ආවේ..,

සුජීවා හැඩය.., පිරිපුන් ය.., ගම්මුන් කයි කතන්දර කොපමන හැදුවත් සුජීවා ඒ හැම එකකට ම හේතුවක් වන්නට ඇත්තේ වියැකීයන කෝමල රේඛා අතුරින් වුවත් තවමත් මැකී නොගිය ඒ රූමත් බවේ ලකුණු ඈ වතේ තවමත් ඉතීරිව ඇති නිසා වෙන් යැයි මට සිතේ. ඒ සියල්ලට ම වඩා සුජීවා වෙද සායනයේ සාත්තු සේවිකාව වීමම මේ නිවාසයේ දොර හරින්නට හේතුවක් වී අවසානය..,

ඇතුලට එනු පිණිස දොරකඩින් මෑත්වීමි..,

සුජීවා කොහේද?
බත් පත කන්නට ගන්නා ගමන් මම කතාවට මුල පිරීමි.., මේසයේ මම සිටිනා තැනට ඇය සායනයේ බඩුමුට්ටු අස් කරනාකාරය හොඳින් පෙනේ..,

මම මහත්තෙයා.., මේ එගොඩහ.., අර හන්දියේ කඩේ දාං ඉන්න තුවාන් නානාගේ ගෙදරට ගෙවල් දෙකක් එහායින්..,
අහා..,
අර මහත්තෙයාගේ සංගීත පන්තියට එන හන්සිකා මගේ බාල නංගී..,
අහා හන්සිකා මේ අවුරුද්දේ නේද විභාගෙට ලියන්නේ..?
ඔව් මහත්තෙයා.., මම මේ සායනේ වැඩට එන්නෙත් හන්සිගේ ඉගෙන ගන්න වැඩ වලට ඕන කරන සල්ලී හොයලාදෙන්න තමා..,
මම උදේට කඩයප්පන් හදලා නානාකඩේට දානවා.., ඊට පස්සේ ලොකු මහත්තයාගේ ගේ පිටිපස්සේ තියෙන කිරිකට්ටියේ වැඩ කරලා කිරි අකුලලා තමා මේ හවස ට සර්ගේ වැඩට උදවු වෙන්න එන්නේ..

හ්ම්.., ඉතින් සුජීවා ගේ මහත්තයාටත් මේ වැඩ වලට උදවු වෙන්න පුලුවන් නේ..,

මම බැඳලා නෑ මහත්තයා.., අම්මා අන්තරා වුනාට පස්සේ නංගිලා හයදෙනාව බලාගන්න කවුරුවත් නෑ අප්පච්චිත් ලෙඩ ගානේ කසිප්පු බීලාම., ඉතින් මම ඉගෙන ගන්න එක නවත්තලා මේ වැඩ ටික කරන්න පටන්ගත්තා.., අපිට ඉස්සර ඉඩම් තිබුණා මහත්තයා.., අප්පච්චීගේ බේබදු කම නිසා ඔක්කොම රට්ටු අල්ල ගත්තා.., අල්ලගත්තා නෙවී ඇත්තටම උකස් තියලා සින්න උනා..,

ගැහැණු දරුවන් හය දෙනෙක්.., මවකගේ සෙනෙහස අහිමී වූ පසුවත් ඒ සෙනෙහස දෙන්නට වෙර දරනා මේ ගැහැණිය පිලිබඳ මා හට ඇති වූයේ ගෞරවයකි..,

මිනිස්සූ අම්ම නැතිවුනේ අප්පච්චිගේ වරදින් කියලා කියන්න ගත්තා මහත්තයා, ඒ හිතේ අමාරුවටමයි ඒ මනුස්සයා බීලා බීලා ලෙඩ උනේ.., සමහර දවස්වලට රෑට ඔක්කොටම කන්නදීලා මම වළං ටික හෝදන්න පිලිකන්නට යනකොට මට ඇහෙනවා අප්පච්චී අඬනවා අම්මගේ නම මතුර මතුරා.., මොනා කරන්නද මහත්තයා මම කොහොමද අම්මා දීපූ ආදරේ අප්පච්චීටයි නංගිලා හය දෙනාටයි දෙන්නේ..,

ඇය සුන්දර යුවතියක්ව ඉන්නට ඇති, කලෙක පටන් සිහින ලොවක සරන සිහින් කුමරෙකුට ඇයත් පෙම් බඳින්නට ඇති.., ඒත් අම්මාගේ අහිමිවීම ඇය ඒ සියලු ප්‍රාර්ථනා වලට තිත තබා තවත් කටවල් සතක් පුරවන්නට සිය හිත හා ගිවිස ගත්තා ය.., මේ මනුස්ස ජීවීයා මවක් නොවූවද මවක ගේ සෙවනැල්ලක් බව කවදාවත් සිතට ඇසිල්ලක් නැති ඇයට සිහිපත් වේදැයි කීමට මාර්ගයක් නොවී.., ඒ හැරත් සිහිපත් වූවත් කුමක් කරන්නද..?

දාරක පෙමට ඉහලින් පෙම් කුරුල්ලන් පියාඹන්නේ ඉතා කලාතුරකින් ඈ මේවන විටත් පසක් කරගෙන ඇති වග මම අවබෝධ කරගතිමි..,

සුජීවා දන්නවද සුජීවා මේ විදිහට කසාද නොබැඳ ඉන්න එක නිසා ගම්මු සුජීවාට කටකතා හදනවා කියලා..,

මම මොකෝ නොදන්නේ මහත්තයා.., ඒ විතරක් නොවේ මට එක කාලයක් කැලෑපත්තරත් ගහලා තිබුණා.., ඔය හන්දියේ කඩේ මුදලාලි එක්කලා මගේ හුටප්පරයක් තියෙනවා කියලා.., ඒත් මම මොනවා කියලා කරන්නද මහත්තයා.., උදේට කඩේට දෙන කඩයප්පන් වල සල්ලී මම සර්ගේ සායනේ වහලා ගෙදර යමින් ගමන් ගන්නේ නැතුව කොහොමද අර කටවල් හත පුරවන්නේ..? ඔය කතා හදවුන් ද මා සල්ලී දෙන්නේ..? මම මනුස්සයෙක් එක්ක බුදියලා හරි ගෙදර උන්ගේ කටවල් පුරවලා මයේ අම්මට වෙච්චි පොරොන්දුව ඉෂ්ඨ කරනවා.., නැත්තං මට හෙණ ගහාවි.
මුස්ලිම් උනත් ඒ මනුස්සයගේ හිතේ මනුස්සකම කියන එක ගෑවිලාවත් තියෙන නිසා මගේ ඕඩරේ තවම කරගෙන යනවා.., මම හදන ඉඳියප්පන් කකාම තමා ඕකුන් මට ඔය වගේ අලුගුත්තේරු කතා හදන්නේ..,

ඉඳුල් අතටම වේලී මේ අපූරු කාන්තාවගේ කතාව අසා සිටීම එක්තරා ආකාරයක ආශ්වාදය වූ නිසාදෝ අත සේදීම මා හට අමතක විය..,

මම යනවා මහත්තයා ඉස්තෝප්පුව අතු ගන්න.., දැන් ලෙඩ්ඩු එන වෙලාව.., අද මම කලින් යන්නත් ඕනේ.., අද මම මද්දු නංගිට පොරොන්දු උනා එළවලු රොටි හවස කන්න හදලා දෙනවා කියලා..,

සාන්ත මල්ලීත් ඈත එනවා පෙනුනෙක් හෙට දවසට දරුවන්ට ලබා දියයුතු නිබන්ධනය එකලාසයක් කිරීම සඳහා මේසය මත වූ කොල මිටිය අතට ගතිමි..,

සුජීවා සිහින් මදහසක් නඟාගෙන පොලොව අමදින්නේ සවසට තැනෙන එළවලු රොටී වල සිහියෙන් විය යුතුය.

මම?... මම තුල ද මම..?

2011-02-16T05:48:00.001-08:00

රෝග ලක්ෂණ අනුව නම් තියෙන්නේ හෙම්බිරිස්සාව තමා.., ඒත් මිස්ටර් සිල්වා කියන නිසාම මම තව බෙහෙත් ටිකක් දෙන්නම්..! බීලා බලන්නකෝ.., අඩු නැත්නං ආපහු එන්නකෝ.., අපි බලමු මොකද කරන්න පුලුවන් කියලා..!

රෝගියා නැගිට ගිය පසු නලල මතට වී ගිමන් හරිමින් තිබූ උපැස් යුවළ ගලවා පසෙකින් තැබූ දොස්තර මහතා සිය ඉස මත රෝගීන් විසින් තබා ගිය බර හෑල්ලු කරන්නටදෝ ඉදිරියෙන් සාත්තු සේවකයා විසින් තබා ගිය වතුර වීදුරුවේ පතුල පෑවෙන තුරු ම පානය කරන්නට විය. දොරදෙස බලා තවත් රෝගීන් නේන බව සැකහැර ගත් පසු සාක්කුවෙන් අතට ගත් සිගරට්ටුව ගෙන මුවේ තබාගෙන තවමත් සුළඟට ඇරී තිබූ දොර අතරින් සඳලු තලය දෙසට යන්නට විය..,

හැමදාමත් එකවගේම නෑ මිස්ටර්, කවදාහරි අපිටත් වාසනාව කියනදේ උරගාන්න ලැබේවි.

තමා පි‍ටුපසින් වගේ කන්තල හරහා ගිය කෙඳිරුම කියූදේ වඩාත් හොඳින් අසන්නට මෙන් දොස්තර මහතා අසල වූ බිත්තියට හේත්තු වී සවන පි‍ටුපස ට සිය අත ළංකර එය වක් හැඩයට තබා ගත්තේය.

මොකෝ මේ..?
මාව ඇහෙන්නේ නැද්ද? මේ මම.
කවුද..?
උඹේ හිත. ඇත්තට විතරක් හා කියන උඹේ කට කිව්වත් කවදාවත් බොරු නොකියන උඹේ හිත.
මගේ හිත..?
ඔව් උඹේ තමා යකෝ..,
ඇ..ඇයි මේ තරම් තරහින්..?
මමද?
ඇයි බොල මනුස්සයෝ.., මීට අවුරුදු හතකට කලියෙන් අවිස්සාවේල්ලේ බේත් සාප්පුවක බේත් කලවං කල එකා, මෙලෝ සුදුකමක් නැතුව හොර දොස්තරයෙක් විදියට මේ කොරන නාඩගම? මට තරහා යන්න වෙන හේතු මොකටද?
ඇහ්..?
ඔව්.., ආ ඒක නෙවී මේ කතාව පස්සේ කරමු. අන්න උඹේ සාප්පු කෑල්ල එනවා, "නේස්" තවත් ලෙඩෙක් ඇවිල්ලද කොහෙද බේත් ගන්න..,

එවිටම දොර තිරය අසලින් මතුවූ හෙදිය,

"ඩොක්ටර් පේෂන්ට් කෙනෙක් ඇවිල්ලා ඉන්නෙවා
මම හිතන්නේ උණ හැදිලා වගේ...!"

සුවිනීතා යන්න මම එන්නං.

ඒ වන විටත් මුව තුල රුවා සිටියද මේ වන විට ‍ෆිල්ටරය දක්වාම අලුවී තිබූ සිගරට් කොටය පහලට විසිකර යන්නට විය.

මීට සුලු මොහොතකට පෙර තම සිත හිසට ඇන කී "මීට අවුරුදු හතකට කලියෙන් අවිස්සාවේල්ලේ බේත් සාප්පුවක බේත් කලවං කල එකා, මෙලෝ සුදුකමක් නැතුව හොර දොස්තරයෙක් විදියට මේ කොරන නාඩගම" යන වදන් පෙළ හිස තුල ‍රැව් දෙන්නට විය.

හිතට මොකක් හරි කරදරයක් ද වෝල්ටර්..? ඔයා ගෙදර ආ වෙලාවේ ඉඳන් ම ඉන්නේ හරි හිතේ කරදර පාටින්..? මොකෝ මේ?

ආලින්දයේ වූ සෙටියක් මත වැතිර නළල පිරිමදිමින් සිටින විට ඔහු අසලට ‍රැගෙන ආ තේ කෝප්පයද ටීපෝව මත තබමින් කේට් ඇසුවාය. කේට් , වූ කලී වෝල්ටර් සමරනායකනේ විසි එක් වසරක් එකට ජීවිතය බෙදාගත් ඔහුගේ ප්‍රාණසම පාද පරිචාරිකාව වූවාය.

නෑ මේ පොඩි හෙඩේක් එකක්.., ටිකකින් හරියාවි..,
ඒක නෙවී අද ක්ලේයා.., ආවානේ මෙහේ.,
ඉතින්..?
අපි දෙන්න කතා උනා lions club එකෙන් කරන fundraising project එකට සපෝට් එකක් දෙන්න..,
මොනවගේ සපෝට් එකක්ද?
ක්ලේයායි මමයි spice items stall එකක් දාන්න කියලා තමා හිතාගෙන ඉන්නේ..,
එයා කිව්වා මට බයවෙන්න එපාලු financial සයිඩ් එක එයා බලා ගන්නවා කියලා..,
අහ් ඒකත් එහෙමද?
හ්ම්...,
ඕකේ මම යනවා වොශ් එකක් දාගන්න.., තව ටිකකින් යන්න තියෙන මිසිස් මැන්ඩෝසාගේ ගෙවල් පැත්තේ..,
ඒ මොකද ඒ ගෑණි ආපහු ලෙඩ වෙලාද?
ඔව් පොඩ්ඩක් ප්‍රෙෂර් එක වැඩිවෙලාලු..!

සමරනායක ආලින්දයේ සිට පඩිපෙල දක්වා ගමන්ගත්තේ මහත් වූ පීඩනයකිනි..,අත ‍රැඳි මුදල් හදල් ටිකෙන් ටික අවසාන වෙත්ම හිත තුල පීඩනයද තමාටත් නොදැනීම ඉහලයන්නේ මේ ලෙස යැයි කියාදීමට කෙනෙකු දොස්තර මහතා අස සිටියේ නැති. ඩිස්පැන්සරියේදී වූ සිදුවීම වෛද්‍යවරයාව හැකි උපරිමයෙන් නො සන්සුන් කරන්න්ට සමත්ව තිබිණි.., වතුරමලට හිස අල්ලන්නට වූයේ හිස තුල පවතින මේ නො එක් වූ කුණු කන්දල් සෝදායාමකට ඉඩ හරින්නට මෙනි.

තඩ්..තඩ්...තඩ්
ඕයි මේ..,
කවුද..? මේ මම අර හවස කතාකලේ..?
දෙයියනේ මූ මේ වෙලාවෙත්…? මට නිදහසක් ඇත්තේ ම නැද්ද?
මම උඹට කතා කරන්නේ නැතුව වෙන කාටද කතා කරන්නේ?
මා ආවේ පොඩි දැනුම්දීමක් කරන්න..,
මොකද්ද..?
තමුසේගේ ජීවිතේට සම්බන්ධවෙලා ඉන්න ගෑණුන්ගේ පොඩි අඩු කිරීමක් කරන්න බලනවා.., සරළව කියනවා නම් තමුසේගේ රහස්‍ය ලිංගික දේපල පොඩ්ඩක් මේ දවස් ටිකකට අයින් කරලා තියෙනවා..
ලිංගික දේපල මේ මොනවද ඒ..?
ආ උඹ බබා..දන්නේම නෑ ඈ.?
අර තමුසේ කේට්ට බොරු කරලා විටින් විටේ නිදිවදින ගෑණු සෙට් එක.., උන්ගෙන් ටිකක් ඈත් වෙලා ඉන්නවා..,
ඒ මොකටද? මම එහෙම කරනවා කියලා කවුරුවත් දන්නේ නෑ..?
තමුසේ සරමෙන් මූණ වහගෙන ඉන්නේ.., සරම ඇතුලේ කරුවල නිසා තමුසේ හිතන්නේ කාටවත් තමුසේ කරන අවටියල් වැඩ පේන්නේ නෑ කියලා.., ඒත් එලියෙන් ඉන්න එවුන් දකින්කොට සරමෙන් මූණ වහං ඉන්න තමුසේගේ ලැජ්ජාව එලියේ කියලා.., තමුසේ පරක්කු වැඩියි වෝල්ටර්..,
මම යනවා නැත්තං තමුසේ ශවර් එක යටට වෙලා ඉඳලා ම නියුමෝනියාව හදාගන්නවා..!

වතුර මලේ සීතල හිසට හිරිවැටී තිබූ හිතට මොහොතකින් දැනෙනවාත් සමඟම සමරනායක කරාමය වසා දැමීය.සිය සුපුරුදු ආසනය අසල සීතල වී මැස්සෝද වැසි ඒ තේ කොප්පය උගුරට දෙකට ගිල දැමූ දොස්තර සිය වෙද නලාවද ගෙන රථයට ගොඩවිය.

ආහ් ඩොක්ටර්..,
මොකෝ මේ හවස් වෙලා.., නැ මිසිස් මැන්ඩෝසා මම මේ ආවේ නෝනාව පොඩ්ඩක් හම්බවෙන්න.., ඩ්‍රෙසින් රූම් එකේ ඇති ඩොක්ටර් ඉන්න මම කතා කරන්නම්..,
නෑ නෑ කරදර කරන්න ඕනේ නෑ.., මට වෙලා තියෙනවා..,
හරි මම යනවා සර්.., අද අපේ දුවගේ ක්ලීනික් යන දවස..,
තෑන්ක්ස් මිසිස් මැන්ඩෝසා..!
එනි ටයිම් ඩොක්..,

හොඳවෙලාවට කේට් අහපු වෙලාවේ ඔය නාකි ගෑණිගේ නම මතක තිබ්බේ.., නැත්නම් නැන්සි අපේ ගෑණිට දීපු ගිණිගෙඩිය පත්තු වෙනවා මම මෙහේ හිටියා කියලා..,

වෛද්‍යවරයා තමාට ම මුමුණා ගති..,

අහ් ඩොක් ඔයා දැන්ද ආවේ..?
මම එහේ දවල් ගියා.., අපි එකට ලන්ච් ගත්තේ..,

ඒක ගැන කතා කරගන්න තමා මම ආවේ මේ.., මම තමුසේ එක්කලා හිටි බව ඇත්තයි ඒ මීට අවුරුදු ගාණකට කලින් ක්‍රිස්මස් පාටි එකක් අපේ ගෙදර තිබ්බ වෙලාවේ..,
yes i remembar that one….
ඒක මතකනම් මොන උලව්වකට මගේ පවුල කඩා ඉහිරවන්න අපේ ගෙදරට ආවද ගෑණියේ.., මේ ක්ලෙයා මම උඹට එකක් කියන්නම් ආපහු මගේ ගෙදරට ඇවිල්ල මගේ ගෑණි එක්කලා ඇඟෑලුං කම් පාන්න ගියොත් .., i swear to god.., i will cut your throat.

ආ දැං තමුසේ මේ ආවේ මව බය කරන්නද..?
ඒවා ට ටිකක් මහන්සි වෙන්න වේවි ඩොක්ටර්.., ඔය නලාව බෙල්ලේ ඔතාගෙන මිනිස්සුන්ට බෙහෙත් කලාට මම දන්නව තමුසේ මොකෙද්ද කියලා.., මගේ කට අවුස්සා ගන්න හදන්න එපා. තමුසේගේ ගෑණි දන්නේ නෑති රහස් මම දන්න වග අමතක කෙරෙන විදියට වැඩ කලොත් තමුසේට වෙන්නේ අර පොලීසියේ ලාච්චුවට අහවල් එක දාගත්තා වගේ කියලා හිතා ගන්න..,

ගැහැණියකට තර්ජනය කිරීම නිසා ඇතිවෙන අතුරු ප්‍රථිඵල මේ තරම් භයංකර බැව් දොස්තර දැන සිටියේනම් මේ ගමනට කවදාවත් ලැහැස්ති නොවනු ඇති. කුමක නිසාවෙන් හෝ සමරනායකට කොතැනක හෝ වරදක් සිදුවී ඇති බව දැනීමත්.., ඒ අතරතුරේ ක්ලේයාගේ මේ බලාපොරොත්තු නොවූ හැසිරීම නිසා දොස්තරගේ හිත වඩාත් චංචල වී තිබුණේ ය. කලෙක නිදිවැදි ගැහැණියකගෙන් තම ජීවිතයට මේතරමට ම තර්ජනයක් එල්ල වේයැයි සමරනායක කිසිවිටෙකත් සිතුවේ නැති.., සිය රථය වෙතට එන තරමඟදී ක්ලෙයා පවුපසින් විත් කීදේ නැවත නැවතත් හොල්මන් කරන්නට විය..,

මම කලින් දවසක කේට් ගෙන් ඉල්ලගෙන ගිය පොතක් ආපහු දුන්නා.., එයා පොත පෙරලන්නේ නැතුවම ආපහු රාක්කෙන් තියල තිබ්බොත් තමුසේගේ වාසනාව ඩොක්. පොතේ නම women of the Egypt.

වෛද්‍යවරයා නැවත සිය රථයේ වේගය වැඩිකලේ ය.., සිය නිවස වෙතට හරවනා විටම ගේට්‍ටුව අසල වූ බෝගන්විලා පඳුර සහිත මල්පෝච්චිය තලාගෙන රථය හැරවෙන්නට වීම ඩොස්තරගේ හිස නැවතත් නොසන්සුන් කලේය.., තමා මීටවඩා සංසුන් උනානම් වඩාත් හොඳ වග දැනෙන විටත් වෛද්‍යවරයා නිවසට පය තබා අවසානය.. නිවසේ කිසිදු හැල හොලමනක් නැති.., වෑර්ලස් එකෙන් රේඩියෝ සිලෝන් එකේ ඊවිනින් බ්‍රේක් ගී වැඩසටහනද වාදනය වේ..,

කේට් රේඩියෝ අහනවා ඇති..,thank god. යාන්තං ඇති.
වෝල්ටර්...!!
ඇ..ඇයි කේටි..?

ලියුමක අත දරාන උන් සමරනායක මහත්මියගේ මුහුණේ තවමත් වැලපීම් ලකුණු නොමැකී තිබිණි..,

මොනවද මේ වෙන්නේ වෝල්ටර්..?

මොනවද කේට්..?

ක්ලේයා අද මාව හම්බවෙන්න ඇවිල්ල මේ පොත ඔයාගේ book rack එකෙන් තියන්න කියලා ගියා.., මම ඒක පෙරළලා බලනකොට ..,මේ...,මේක..,මේක හම්බුණා.., මට ඇත්ත කියන්න වෝල්ටර්.., මේ ගෑණි එක්කලා ඔයාගේ තියෙන්නේ මොනවගේ සම්බන්දයක් ද..? tell me the truth for god sake walter…! why did you do this to me.., why..why…?

එක දිගටම වැලපීම නිසාවෙන් හිතට වූ කම්පනය නිසාදෝ කේට් එක වරම නිහඬව අසලවූ සෙටියේ වාඩිවෙන්නට වී. සමරනායක අසල වූ කනප්පුවෙන් වාඩිවිය..,

මම ගෙදර යනවා...,
මොකක් කොහෙද..?
මම මල්ලීගේ ගෙදර යනවා.., මට තවත් මේවා මෙහෙම වෙත්දී බලාගෙන ඉන්න බෑ වෝල්ටර්..,
මටත් ආත්ම ගරුත්වයක් තියෙනවා.., මම යනවා..,

වෛද්‍යවරයා කිසිවක් කියන්නට පෙර ම කේට් සිය කාමරයට වැදී අගුලු ලා ගති. ටයි ගැටය බුරුල් කරගත් වෝල්ටර් කෑම මේසය අසල වු වයින් ඩිකැන්ටරයෙන් වීදුරුවට හලාගත්තේ හැල්මේ දුවන හිතට මඳ පහසුවක් වනු පිණිසය.., සියල්ල නැතිවූ මිනිසෙකුට වයින් පොදකින් හෝ සහනය ලබන්නට හැකිනම් එය ඔහු හෝ ඇයට ස්වර්ගයකි.

කේට් ගේ කාමරයේ දොරගුලු හැරෙත්ම කේට් තමා විදේශ සංචාර වලට භාවිත කරන ඇදගෙන යන බෑගය ද සමඟ එළියට විනි..,

මම සරළට කිව්වා එයාගේ කාර් එක අරන් එන්න කියලා ඔයා කලබල වෙන්න ඕනේ නෑ ඩොක්ට..,

සිය කම්මුලේ නටන මස්පිඩු එකතු කර වචන හදාගත් කේට් පැවසීය.., මඳ වෙලාවකින් අසල නිවැසියාගේ ඔස්ටින් කේම්බ්‍රිජ් රථයේ ගොරොද්දය ඇසුනද ඒ දෙස බලන්නට වත් සමරනායක හට දිරියක් නොවිනි.

___ ____ ______ ____ ___

කේට් නිවසින් ගිය දා පටන් වෛද්‍යවරයා ජීවිතය ගෙවන්නට වූයේ තනිවම ය.., හදවත තුල ගලන ආදරය තනිකරම කේට් වෙනුවෙන් වුව.., තාවකාලික පහසකට ගොදුරුව ජීවිතය අරාජික වී ඇති බව හේ දනිතත්.., සිදුවීමෙන් වසර හයකටත් වඩා ගියද ඒ නැවත ගොඩනගා ගැනීමට උවමනාවක් දොස්තර තුල නොවුනේ මන්දැයි යන ගැටලුව සමාජයේ බොහෝදෙනා තුල විය.., බිරිඳ හැරයාමත්.., සිය වෛද්‍ය දිවියට ආයුබෝවන් කීමත්.., ඒ පිහිටා තුබූ කඩය සමරනායක ගේ ඩිස්පැන්සරියේ හෙදිය වූ සුවිනීතා විසින් ම රෙදි කඩයක් දමන්නට බදු ගැනීමත් මේ ආදී නොයෙකුත් දේ මේ අර්ධයට එකක් වැඩි දශකය තුල වීම හැරුණුකොට.., වෙනදා රථයෙන් නගරයට යන දොස්තර.., අද වනවිට තනිවම මුමුණමින් පාරේ ගමන් කරන්නට වීම දොස්තරට හිතැති අයට සිත් පාරන සිදුවීමක් වුව.., නිතර නගරයේ සිටින තරුණ නඩයට නම් " පිස්සු ඩොකා" යන නම පටබැඳීමට හොඳටම ප්‍රමාණවත් විය..,

ගෙවී ගිය සය වසර පුරාවට ම තනිය පාලුව මකන්නට සමරනායක හා කෝකටත් තෛලය වී සිටියේ තම ඇතුලි හිත තුල වූ දෙවැන්නා පමණි..,

තමුසේ දැන් මේ විදියට තව කොච්චර කල් ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙනවද..?
මැරෙනකල් ම..,
හරි ඒකත් හරි කියමුකෝ.., මම අර කිව්වා වගේ තමුසේ ඔය අවටියක් වැඩ වලින් ඒ දවස් කීපේ වහන් වෙලා හිටියා නම් මේක වෙන්නේ නෑ ඕයි..,
නෑ දෙවෙනි.., මම මේක කලත් නැතත්.., අර වේසි මගේ දේරට ඇවිල්ලා ඔය පොත දීලා ඉවර ඒවෙනකොටත්..,මම කියලා එතකොට මොනවා කියලා කරන්නද යකෝ..,
ඒ කරදරේ උනේ තමුසේ අර වහන්තරාව බලන්න මැන්ඩෝසාගේ ප්‍රෙශර් බලන්න යනවා කියලා බින්නයක් ඇදබාලා ගෙදරින් ගිය එක.., තමුසේ හිටියා නම් කේට් පොත කෙලිම්ම ගෙනැල්ලා දෙන්න තමුසේට.., හේනං තමුසේගේ ඔක්කොම බේරෙනවා..,
මම කවදාවත් වැ‍රැද්දක් කියන්නේ නෑ කේට්ට එයා කල වැඩේට මම උනත් ඒ තත්ත්වේ හිටියොත් කරන්නේ ඒක දෙවෙනි.
ආ ඇත්ත්ද..? මේ ඕයි පොන්නයෙන් අඬනවා වගේ කියවන්න එපා හරිද.., මෙතන තමුසේව දාලා ගියේ ඒ ගෑනි.., ඒ ගෑනිට ඔය තරං සෙනේහයක් තිබ්බ නම් ආපහු එන්න එපැයි..? කෝ ආවද?
තමුසේ මගේ හිත ඇතුලට වෙලා බෙරිහන් දුන්නට ඕයි හැබැ ජීවිතේ ඔය ඔක්කොටම මූණ දෙන්නේ මම නේ.., තමුසෙ නම් කියයි..,
ඒත් මමනේ දන්නේ මේ සුමේ මොන තරං අමාරුද කියලා...?

අත තිබූ වතුර ජෝගුව මේසය උඩින් තබත්ම මෙහෙකරු විසින් මේසය මතින් තබා ගිය ලියුම වෙත සමරනායකගේ දෑස යොමුවිය..,

party from new chair person Ms. Kate iyujine samaranayake

ඕකට යන්න එපා වෝල්ටර් මම තමුසේට කියන නිසා අහනවා .., මට දැනෙනවා ඉස්සරහර ලොකු කරදරයක් වෙන්න තියෙනවා කියලා.., මම කියනදේ අහනවා..,
එහෙම කොහොමද මේ අවුරුදු හයටම සාමාජික ගාස්තු ගෙව ගෙවා හිටියා මිසක්කා මම Lions Club එකේ කරපුදෙයක් තියෙනවද..? අනික මේ අපේ කේට් මේපාර සභාපති කමට ඉල්ලලා දිනලා ඒකේ පාටියට ආරාධනාව මේ..,
ඒක නොවේනම් මිනිහෝ මම යන්න එපා කියන්නේ .., තමුසේට පුදුම අපහාසුවක් දැනේවි.., මිනිස්සු එක්කලා කතා කරන්න වෙනකොට.., මොකද කරන්නේ කියලා හනකොට.., මොකෝ තමුසේ බොරු දොස්තරෙක් කියලා උන්ට කියන්න යැයි ඈ..?
ඒක ඇත්ත වෙන්න පුලුවන් දෙවෙනි ඒත් මටත් හිතෙනවා මම ජීවිතේ අලුතින් පටන් ගන්න කාලෙ හරි කියලා..,

ඕක පටන් ගැනිල්ලක් නෙවී මිනිහෝ පටන් ගත්තු එක ඉවර කිරිල්ලක්.., ඒ නිසා මාව මේ පාරටවත් විස්වාස කරලා ඉන්නැයි කිව්වේ ගෙදර..,
බෑ මම යනවා මයි.., යනවා කිව්වොත් යනවම තමා..,

කලකට පසුව එලියට ගත් සිය එලයිට් යුරෝපියන් සූට් එක හා ජෝන්වයිට් සපත්තු කුට්ටම තවමත් එකකට එකක් ගැලපෙන බව දැන.., සිය රන් පැහැති සිංහ ලාංඡනය දකුණු පස කොලරයේ අමුණා ගත්තේය..,

හහ්..! වෙනදාවගේම තමා පොඩ්ඩක් වෙනසකට තියෙන්නේ කොණ්ඩේ පොඩ්ඩක් සුදුවෙලා තියෙන එක විතරයි..,
චැහ්.., ඩයි පොඩ්ඩක් ගාගන්න බැරිවෙච්චි හැටි..!

සමරනායක සාදයට යනවිටත් එය පටන් ගෙන ස්වල්ප වේලාවක් ගතවී තිබිණ..,
ශාලාවේ මුල්ලක වූ මේසයේ කවුරුවත් නොමැත්තේ මේවැනි අවස්තාවක කලයුතු හොඳම දේ ඉදිරියට වී ඒ දේවල් වලට සහභාගි වීම බැව් ඔවුන් තේරුම් ගෙන මෙනි..,

දැන් අප නව සභාපතිනිය හඳුන්වා දීම සඳහා වේදිකාවට පිවිසෙන්නේ ක්ලෙයා රූපසිංහ..!
මගේ පාසල් යන කාලයේ සිටම හොඳම මිතුරියක වූ කේට් අද වන විට මේ සංගමේ සභාපතිනිය විදියට අද පත් වෙලා.., ඉතින් මේ වගේ අවස්තාවක මම තරම් සං‍තෝසවෙන වෙන කවුරුවත් සිටිතැයි මම හිතන්නේ නෑ.., එහෙනම් පිළිගන්න මා මිතුරිය කේට් ඉයුජින් සමරනායක

අත්පොල්සන්නාදය අතර වේදිකාවට ගොඩවූ කේට් සිය කතාව කරන්නට ගත්තේය..,

හිතවත් මිත්‍රවරුනී..,
අද අපේ 38 වෙනි සංවත්සරය දවසේදීම මගේ සභාපතිකමේ ලිපිය මගේ මිතුරිය ක්ලෙයා අතින් ලබා ගන්නට ලැබීම ගැන මට තාම සංතොසයි.., අපිට ඉදිරි වසර පුරාවට ම කරන්නට ඉතා විසාල වැඩ කොටසක් තියෙනවා.., ඉතින් අපි මේ සං‍තෝසවත් අවස්තාවේ කතාවලට වැඩි වෙලාවන් නොගෙන මේ අමුත්තන් වෙනුවෙන් අපි සංවිධානය කර තිබෙන සන්ග්‍රහය භුක්ති විඳින මෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා.., ඒ අතරතුර.., ඔබේ අසලට විත් අපිස සතුරු සාමිචියෙන් මේ සන්ධ්‍යාව ගතකරමු.., සතු‍ටු වන්න..!

කන්බිහිරි කරවන තරම් අත්පොලසන්නාදයකට සිය දෑතින් ද කුඩා සහයක් දුන් සමරනායක සිය මේසය මත තිබූ පිඟාන අතට ගෙන යන්නට භෝජන පෝලිම වෙතට යන්නට විය..,

වෝල්ටර් ඔයා...?
සිය පි‍ටුපසට වූ පෝලිමෙන් ඇසුනු ඇමතුම කාගෙන්දැයි හඳුනා ගන්නට සමරනායකට වැඩිවේලාවක් නොගියේය..,
අහ්.. කේට්..?
ඔය කොහෙද මෙහේ..?
ඇයි මටත් ආරාධනාවක් ඇවිල්ලා තිබුණනේ..?
පුදුමයි..,පුදුම හමුවීමක්..!!
අමතක කරන්න එපා කේට් ඔයා දැන් මේකේ සභාපතු උනාට මේ සංගමේට ඔයාව බැ‍ඳෙව්වෙත් මමයි හරිද?
පරණ කුණු අවුස්සන්න එපා වෝල්ටර්.., ඉතින් කොහොමද ඔයාට..?
තාම තනිවම තම ඉන්නේ.., කිසිවෙනසක් නෑ..
මට ආරංචි උනා ඔයා පී.පී එක නවත්තලා කියලා..,
ඔව් ඒක කාලෙකට ඉස්සර නැවැත්තුවේ..,
හ්ම්..!
ක්ලේයායි ඔයායි හොඳ යාලුවෝ වගේ නේ..?
ඔව් අනේ.., එය තමා මගේ හැම දේටම උදවු කරන්න.., ගිය ආත්මේ මගේම සහෝදරියක් ද කොහෙද..?

හ්ම් ඒකත් එහෙමද..?

හරි මම ආවේ ඔයාට සුභ පතන්න මම යන්නම්.., මට යාලුවෙක් කිව්වදෙයක් හරියි කියලා තරෙන්නේ දැන් තමා..,

ඕක පටන් ගැනිල්ලක් නෙවී මිනිහෝ පටන් ගත්තු එක ඉවර කිරිල්ලක්.., ඒ නිසා මාව මේ පාරටවත් විස්වාස කරලා ඉන්නැයි කිව්වේ ගෙදර..,

කියා දෙවෙනි සිය හිතට හඬ ගෑම යලි යලිත් ඇසෙන්නා මෙන් විය.

උඹ කියාපු ඒක හරි යාලුවා.., මේක මහ වේදනාවක් ම තමා..,

රථයට ගොඩවුවද හිතේ පැවති වේදනාව නිසා ගත ලෙඩකරවන තරම් බලවත් බව සමරනායකට දැනෙන්නට විය.., දිගුකාලෙකින් සිය දුක සතුට බෙදාගත් පාදපරිචාරිකාව මෙලෙස දකින්නට වීම මේතරමට ම දුකක් බව දෙවෙනි කියත්දිත් ඒ නාසා සාදයට පැමිනෙන්ටවීම ගැන සමරනායක තුල පැවතියේ තමා ගැනම තරහකි.., හිස කැරකෙන්නට වූ බැවින් සුක්කානමේ හිස ගසාගෙන සිටින විට අවට ශබ්ද අතරින් තමා යන්නාක් මෙන් ඒවා ඈතින් ඈතට වියැකී යන්නට විය..!

සමරනායක දෑස් හරින විට සිය නාස්පුට වෙත පැමිණියේ හුරුපුරුදු ඩෙටෝල් සුවඳකි.

අහ් ආන්න ලෙඩාට සිහිය ආවා..,
කෝ කෝ එහාට වෙන්න එහාට වෙන්න..,
මිස්ට සමරනායක ඔයා මේ ඉන්නේ ඉස්පිරිතාලේ..,
පාටියෙන් පස්සේ ඔයාව සිහිය නැතිවෙලා.., කාර් එකේ ස්ටීරින් වීල් එක උඩ ඔලුව ගහවෙන ඉන්නැද්දී තමා ගෙස්ට් කෙනෙක් ට ඔයාව හම්බුවෙලා තියෙන්නේ..,
හෙල්ලෙන්න එපා ඔයා ඉන්නේ හරිම ක්‍රිටිකල් සි‍ටුවේශන් එකක..,

පේශන්ට් ට නින්ද යන්න බෙහෙත් දෙන්න නර්ස්..,
ඕකේ ඩොක්ටර්..!

සියල්ල ඇසුනද ඒ කිසිවකට උත්තර බඳින්න තරම් හැකියාවක් නොවිනි..,

පවු අහින්සකයා.., කාත කවුරුවත් නෑ.., තමන්ගේ කලින් වයිෆ් ගේ පාටියකට සුභ පතන්න ගිහින් එනකොට තමා මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ.., ඔය අවුරුදු 6ටම ඔය මනුස්සය එලියට බැහැපු පළවෙනි වතාව.!
පවු..!

සිය සයනය අසල සිට කවුදෝ කියනු ඇසිනි.., සමරනායකට ඒ කිසිවකට සවන් දෙන්නට උවමනාවක් නොවී..,

හැමදාමත් එකවගේම නෑ මිස්ටර්, කවදාහරි අපිටත් වාසනාව කියනදේ උරගාන්න ලැබේවි.
දෙවෙනි විසින් කනට කර මීට සය වසකට පෙර කියූදේ අද මෙන් ඇසෙන්නට විය..

පියසේන

2011-01-03T05:21:00.001-08:00

මිනිසෙකු දිනයක් ආරම්භයේදී වතුර උගුරකින් කට පෙවීම කරනවා සේම මුහුණ සෝදාගත් පසු මම කරන්නේ නිවසට මීටර සියයක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇති පුස්තකාලය වෙත යාමය.., නිවස හා පුස්තකාලය අතර වන දුර පයින් ඇවිදිමින් ගෙවදැමීමෙන් මගේ සිරුරේ පවතින මේ වයසට ආවේණික අලස ගතිය දුරුවී යනු ඇති බව මම බෝහෝ විට විශ්වාස කරමි..,

හොඳට ඇවිදල ගෙදරට ඇවිල්ලා මහන්සි ඇරියට පස්සේ හොඳවැයින් කොලකැඳ එකක් බොනවා නම් ඔය සෙම් පිත් ඔක්කොම ගහලා යනවා මහත්තෙයා..,

මා නිවසේ මෙහෙකරු පියසේන කියන්නේ එලෙසය., වෘත්තීය වෙද මහතෙකු නොවූවත් සාමාන්‍ය ජීවිතය ගැන තිබෙන දැනුම ඉතාමත් ඉහල ය.

කවදා හරි මේ ලෝකේ ඉන්න ඔක්කෝම පවුකාරයෝ හෝදගෙන යන්න මහා ගංවතුරක් එනවා ඕන්න බලන්නකෝ මහත්තෙයා..

පියසේනගේ ජීවිතය ඉතා සරළය.., මට ඇවතුම් පැවතුම කරන්නට නො හැකි වෙන දවසට වෙනදාටත් වඩා පෙයවී ඒ කටයුතු කරද පියසේනට හවසට කසිප්පු නම් අනිවාර්යය.

පොඩක් හරි ගත්තේ නැත්තං මගේ ඇඟ ගැහෙන්න ගන්නවා මහත්තෙයා..,

එවැනි වෙලාවට වෙනදාටත් වඩා අසරණ ලෙස කොඳුරණ මේ මනුස්සයා තම කරන වරද සාධාරණී කරණය, කරන්නට තනයි.

කවදා හරි මහත්තෙයත් පොඩිත්තක් බීල බලන්ටකෝ, වෙනස තේරේවි..,

නූගත් වුව මේ මනුස්සයා මා සමඟ ම උදේට ඇවිදින්නට එන'තරම හේ අත ඇත්තේ පත්තරයකි..,

මහත්තයා උදේට දුවනවා පුස්තකාලේට යනවා වගේ තමා මමත් කියවන්නේ උදේම ඉංගිරිසි පත්තරේ තමා මේ!!!

සිය නවාගත් අත දිගහරින්නට තනමින් තම අත වූ පත්‍රය පෙන්වයි.., ඒ රේස් පත්‍රයකි.., පාතරාසය අවසන මම බෙහෙත් දෙන්නට නලාවත්, බෑගයත් උස්සාන යන්නට තනනා කල ඒ සහයට එන්නේද මේ අපූරු සේවකයායි..,

මේ පලාතට එහෙමත් කාලෙකින් ආපු දොත්තර මාත්තයා ගේ සෑල්ලුව උස්සන්නේ නෑතුව වත් යන එක මොන නව නිංගිරාවක් දෑ.?
රට්‍ටු මට දොස් තියාවි.

මේ ගම උදෑසනට ඉතාම මනරම් වේ.., සියොතුනෙනේ ගී නාද අම්බරුවන් හරකුන් අරවන හඬ මේ ආදී දහසක් දේ ජීවිතයෙන් භාගයකට වැඩි කලක් කොන්ක්‍රීට් වනයක් ජීවිතය ගෙනගිය මා වැනි අයෙකුට ඉතාම සුවබර අත්දැකීම් ය.

මහත්තෙයලෑ පැත්තේ ඔය වගේ නැතුව ඇති මයේ හිතේ..,
නැහැ පියදාස අපි ඉන්නේ නාරාහේන්පිට පැත්තේ ඒ හරියේ ඉතින් වාහන සද්දේම තමා.., කොහේද මේ වගේ නිස්කලංකාවක්..,

ඇයි එකපාරට ම එහෙම ඇහුවේ?

නෑ මහත්තෙය මම නිකමට ඇහුවේ.., මම කොළඹ ගිහිල්ලා නැහැනේ!!

තම අත වූ පුවක් අඩලය දෙකක් වෙන්නෙට කපනා ගමන් මදෙස බලා පැවසූවේ කිසිදු වෙනසක් නැතිවය.

ඈ.. ඒ මොකෝ?

පුදුමයට පත් වූ මම ඇසුවෙමි..,

ඉස්සර බාලාංසේ ඉන්න දවස් වල වන්දනාවක් කියලා කොළඹ හෙම බලන්න එක්කං ගියා, ඒත් අපේ අම්මා මම ඔය නොදන්නරටේ අතරමං වෙවි කියාල යැව්වේ නෑ. ඔයිං ගියෑයිං පස්සේ පහු අප්පොච්චා අන්තරා වුණා.., පස්සේ මගේ ඉස්කෝලේ ගමනත් එතනින් ම හබක්..,

මහපොට ඇඟිල්ලේ වූ හුණු තලිය දතට තබා හූරන අතරේ ඔහු කියයි..,

පියසේන කියනා ආකාරයට ඔහුට සහෝදරියන් තිදෙනෙකි.., එහෙත් ජයභූමි ඔප්පු වලට අයදුම් කර තිබීමෙන් පියාගේ මරණයෙන් පසුව නක්කාවිට ට පියසේන ඇතුලු සිය පවුලට යන්නට වී ඇතත් පියසේන මේ ගම අත හරින්නට අකමැති වී ඇත..,

කොහෙද මහත්තෙයා මම ආසා නෑ මේ ගම දාලා යන්න.., මගේ මුල් බැහැපු මේ පොලොව අතෑරල වෙන දීපංකරේක යන්න.., එව්වා කවදාවත් කෙරෙන වැඩ නෙවී මහත්තෙයා..,

එතැන් සිට පුරා දශක 6කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් පියසේන ජීවත් වී ඇත්තේ මේ ගමේ ය.

මහත්තෙයා ඇයි කසාදයක් ගැන නොහිතන්නේ?

එක වරම පියසේන මගෙන් අසයි.., අතීත මතක මනසට ඒම තරම් වේදනා බර දෙයක් තවත් මගේ මනසට නැති නිසා උපැස ගලවා පසෙකින් තබා පියසේන වෙත හැරුණෙමි.

ඇ..ඇයි මහත්තෙයා ඒ ගෑණු උන්නැහේ වෙනැකෙක් බැන්දා වත්දැ..?
..,

ඉස්සර ඒ කියන්නේ මීට අවුරුදු දෙක තුනකට උඩදී මට ගෑණු ළමයෙක් හිටියා.., ඒත් එක එක ප්‍රෂ්ණ නිසා දන්නැද්ද,, මට එයව බඳින්න බැරිවුණා..!
හ්ම්..,
මහත්තෙයා බය වෙන එපා .., ඕන්න බලන්නකෝ මේ දුස්කර සේවේ ඉවර වෙලා ගේ පැත්තේ ගියාම මහත්තෙයට නෝනලාගෙන පරස්තා ඒයී..,නිකං දෙවි දෝසෙට නයි ඇදෙන්නැහේ..,

දෙවිදෝසේට නයි ඇදීමෙත් මගේ පරස්තාවලත් එකකට එකක් සම්බන්දයක් නැති වුව මේ මනුස්සයා ඒ දෙක සම්බන්ද කල ආකාරය ගැන මට පහලවූයේ සිනහවකි.., ගැමි හාස්‍ය යනු මේ බව මම තනිව සිතා ගතිමි.

හරි එතකොට පියදාස...?

හිහ්..,මම..?

ඔව් ..? මොකද්ද පියදාසගේ කතාව, කොල්ලා කාලේ පියදාසට ගෑණු ළමයෙක් වත් හිටියැයි..?

හිටියා..,ඒ මම කොල්ලා කාලේ.., ඒ දවස් වල මම ගජ ඉලන්දාරියා.., බාලාංසේට වෙනකල් ඉතරක් ඉස්කෝලේ ගියාට මොකෝ මගේ බහට කෙල්ලෝ ඕසෙට වහ වැටෙනවා ඒ කාලේ.., ඇරත් ඉස්සර අපේ අපේ අම්මා කියන්නේ මට සිකුරා නලලට ගහලා ලු.., මම ඕවා ගණන් ගත්තේ නෑ, අපේ නැන්දා කෙනෙක් හිටියා හුලද්දූවේ රංකිරි හාමි කියලා.., අපේ අම්මා නං කියන්නේ උන්දෑගේ කැඩිලා නැත්තේ කොන්ද විතරයි කියලා.., ඒ තරමට පඳුරක් පඳුරක් ගානේ තලාපු ඒකියක් කියලා මං කොල්ලා කාලේ ඒ ඇත්තේ එනවට අපේ අම්මා එතරම් මනාප නෑ..!

හහ් ඒ කියන්නේ පියසේනත් හොඳ වැඩ කාරයා වෙන්න ඇති ඒකාලේ..,

මුලදී මුලදී සේවකයින් හා එකට මුහුවීමේ හැකියාව අරුමයක් වුවත් මේ අපූරු සේවකයා නිසා ඒ සිතුවිල්ල මා තුලින් නිරායාසයෙන් ම අතුරුදන් විය.

අනේ නෑ මහත්තෙයා.., ඉස්සර කොල්ලා කාලේ ඔය පොඩි පොඩි පලහිලවු තිබා තමා ඒත් එව්වා එච්චර දුර දිග ගියේ නෑ., මේ මම කියන්න යන සිද්දිය වෙනකල්

හා හා කියමු බලන්න..,

කර කර හිටි වැඩය ද පසෙකින් තබා නාසය මත වූ උපැස ද පසෙකින් තබමින් මම පැවසීමි.

ඉතිං...?

ඉතිං..., අර මම කීව රංකිරිහාමිට හිටියා දුවෙක්.., ආයි ඇරපු අතක් නෑ රංකිරි නැන්දාගේ කපාපු පලුව.., කතාව ගමන බිමන ඔක්කොම ඒ වගේම තමා.., මේ වාරේ උන්දෑ ඇවිල්ල තියෙන්නේ දුවව ටික දොහකට නවත්තලා යන්ට අපේ ගෙදර.., කොහොමත් නැන්දාගේ කැ‍රැට්‍ටුව නිසා අම්මා නැන්දව නවත්ත ගත්තේ නැති උනාට මොකෝ අපේ අම්ම අර දැරිවිට හරී මනාපයි. කෝඅත් මමත් එකපයින් "හා" නිසා අපේ අම්මා ඕන්න නවත්තා ගත්තා..,
එදායින් පස්සේ නැන්දා ගමට ගියාට මොකෝ, පස්සෙං, පහු, අර දැරිවි මා එක්කලා හෙම හරී සෙනේවන්ත කමට හිටියා.., මොන කරුමයක් දන්නෑ මහත්තෙයෝ මටත් ඒකිව නැතුව ම බැරු උනා. අර මම මහත්තෙයාව ආපු අලුතම නාන්න එක්කං ගිය ගල්තලාව ගාව ඔයක් තියෙන්නේ..?

ඔව්..?

ආන්න එතන තමා අපි දෙන්නට දෙන්නා මුලිච්චි වෙලා කතා කොර කොර ඉන්නේ. කොහොමින් කෝම හරි අපි දෙන්නගේ සම්බන්දේ ගෙදෙට්ට ආරංචි වෙනකොටත් ඒ කෙල්ලට.., මගෙං පැටියෙක් බඩට ඇවිත්.., ඒත් අපේ අම්මා අපි දෙන්නාව එක්තැන් කොරලා ඒ අවනම්බුව වහගන්ට තැනුවට අපේ ගමේ ඉන්න කෙවුල් හැතිකරේ එක එක කතා හැදුවා.., ඒත් මං නොවේ ඒ එහෙකට වත් පස්සේ ගැහුවේ..ටික දොහක් ඔහෝම ගියාම ඒ කාලේ මේ ගමට ආවා මිනින්දෝරු මහත්තෙයෙක්.., ඒ දවස් වලත් මම වැඩ කලේ මේ බංගලාවේම තමා.., ඒ දවස් වල මේ පැත්තට තිබුණ එකම බංගලාව මේක නිසා ඔය වගේ ටික කලකට එන යන මහත්තුරු මේකේ නවතින එක මට මහ අරුමයක් නෙවී.., ඈ මහත්තෙයා ආවේ මාස 6 කට මේ පැත්තේ කැලෑටික මනින්න.., ඉතිං ඔහොම යනකොට මට තනියම දෙන්නෙක් ගේ ආවතේව කොටන්ට බැරිනිසා මම ඩී.ඇම්.ඕ මහත්තෙයාගෙන් අහලා අපේ පවුලවත් උයන්න පිහන්න එක්කාසු කරගත්තා.., ඔය කාලේ මේ ගංතුලානේ අපේ ගෑණිගේ දඩමස් ඉවිල්ලට ගහන්න ඉවිල්ලක් තිබ්බේ නෑ. පස්සේ ඔය කාලේ මගේ මේ කකුලේ මේන්න මේ හරියේ රිදිල්ලක් එන්න ඇවිල්ල මට වැඩක් පොලක් කරගන්න බැරි තත්ත්වෙට පත් වුණා.

එතකොට කවුද මෙහේ ආවතේව කලේ..?
මම ඇසීමි.

අපේ පවුල මම ඒ වෙනුවට මෙහෙට ඒ ටික කාලෙට එව්වා.., මගේ කකුල තමා මහත්තෙයා මට මේ ඔක්කොටම හෙනේට හිටියේ.., ඔය කාලේ අපේ ගෑණි ගෙදර එන වෙලාව ටික ටික එහා මෙහා වෙවී තිබ්බා.., මම ඇහුවාම මිනින්දෝරු මහත්තෙයා එන්න පරක්කු වෙන නිසා මම කෑම ටික රත් කොරලා දෙන්න ම හිටිය කීවා.., ඔහොම සති තුනක් විතර ගියාම එකදවසක් උදේ අපේ ගෑණි පුරුදු විදියට ම වැඩට ගියා.., එදා ඉඳන් මම තාම ඒකි එනකං බලා ඉන්නවා මහත්තෙයා...,

හ්ම් ඒකත් එහෙමද?

හාං.., පස්සේ මට ආරංචියක් ආවා අපේ එකී බඩත් උස්සාන ම පිට පාරෙන් ගිහින් තියෙන්නේ අර මිනින්දෝරු මහත්තෙයා එක්කය කියාලා..
,
ඔව්වා ඔහොම තමා පියසේන ගණන් ගන්න එපා..,

මට අර මිනින්දෝරු කතාව කිව්වම මතක් උනේ අපේ අප්පච්චීත් මුලින් ම පත්වීම අරං ඇවිල්ලා තියෙන්නේ මේ ගමටලු..,

මහත්තෙයා...?

ඔව් පියසේන, ඒදවස් වල අපේ අප්පච්චීව බණ්ඩාර මිනුං මහත්තෙයා කිව්වම ඕන කෙනෙක් දන්නවලු..,

ඇහ්..?

ඔව් ඇයි පියදාස හිටියද ඒ කාලේ...?

මේ...මේ....ම..ම..හ..ත්..ත..යා.., කෑ.. කෑම ලැහැත්තියි කන්න..,

රාත්‍රී ආහාරය ගෙන අවසාන කලත් ඒ අස් කරන්නට සුපුරුදු පරිදි පියසේන නොවූ නිසා මම කෑම එක්කර ශීතකරණයට දමා කරන්නට වැඩ රාජකාරි කිහිපයක් තිබූ නිසා.., කාමරයට වැදුනෙමි..,
සුපුරුදු ලෙස මම රෝහලටත් ඉන් නිවස්නයටත් යාම නිසා වෙලාව යනවා නොදැනුනත් රාත්‍රී ආහාරය ලැහැත්ති කරන්නට පැමිණ සිටියේ මා රෝහලේ සිට ඇඳින ගෙන තිබූ ජයනෙත්තිය.

good afternoon සර්..!

good afternoon ජයනෙත්ති කෝ අද පියසේන..?

සර් පියසේන හදිසියේ ම නක්කාවිට යනවා කීයල ගිය මේක දෙන්න කිව්වා සර්ට..,

සේවය හැරයාමේ සාමාන්‍ය ලිපියක් වුව ඔහු ගැන සොයා නොබලන ලෙස යටින් විශේෂව ලියා තිබීම හැරෙන්නට වෙනත් දෙයක් නොවී ය.
ටයි ගැටය බුරුල් කරගත් මම, ජයනෙත්ති ගෙනත් දුන් දුම් දමන කෝපි කෝප්පය මුවට ළං කරගතිමි..,

ජයනෙත්ති..?

සර්..?

ජයනෙත්ති කොයි තරම් කල් ඉඳං දන්නවද පියසේන ව..?

හපෝ පියසේන අයියාව මම දන්නේ බාලාංසේ කාලේ ඉඳං ම..,

ඇයි සර්..?

නෑ මිනිහ මට ඊයේ මාර කතාවක් කිව්වනේ..?

හහ්..මිනිහා ඒක මහත්තයටත් කිව්වද?

මොකද්ද?

මිනිහගේ පවුලගේ කතාව..?

ඔව් ඇයි ඒක බොරුවක්ද..?

අනේ නෑ.., මිනිහාගේ ගෑණි ඇත්තට ම දාලා ගියා. ගියේ මිනින්දෝරුවෙක් එක්කලා..,
ඒකාලේ අපි රෝහලේ ටැම්පරියට වැඩට ගිය අලුත.,

ඒ මනුස්සයාගේ නම මොකද්දජයනෙත්ති..?

කාගේද සර්..?

අර මිනින්දෝරුවාගේ?

අනේ මන්දා සර්.., ගම්මු නන් කියන්නේ බණ්ඩාර මිණුං මහත්තෙයා කියලා තමා....!

ඇහ්..?

ඒකියන්නේ..?

ඇ..ඇයි සර් මම වැරදි දෙයක් වත් කීවද..?

ජයනෙත්ති ත..තමුසේ ගෙ..ගෙදර යනවා අ..අ……,

ගෙල හිරවන්නට ඔන්න මෙන්න තරම් දැණුනු ටයි ගැටය බුරුල් කරගත්තේ ආයාසයෙනි..!

හැරයාම..

2010-12-24T09:56:00.001-08:00

මම ඔයාගේ ඩිවෝස් පේපර්ස් ටික මේල් කරන්නම්..!
ගුඩ් ලක්..!

ජීවිතය මොනතරම් කරුමයක්, මේ වගේ දෙයක් මේ ආත්ම භවයේම වන්නට.., කරන්නට උවමනාදැයි මම මගෙන් ම අසන්නට පටන්ගතිමි.., ඒ ඊමේල් පණිවුඩය නොබැලුවානම් කෙතරම් හොඳදැයි මට සිතේ.., මීට සුලු මොහොතකට කලින් face book හී update කල relationship ස්ටේටසයට සුභ පැතුම් ඕසේට ගලා එන්නේ දැන් ය..,

මම සිගරට්‍ටුවක් පත්තු කරගත්තේ ආයාසයෙනි.
“විවාහ” වූදා සිට සිගරට් වලට සමුදුන්නත් මේ අවස්ථාවේ හැටියට වෙනත් stress releasing tool එකක් හොයා ගැනීම උගහට විය.

අපි බඳිමු..,
මේ හදිස්සියේ?
ඔව්.., ඇයි? දැන් අපි දෙන්න එකතුවෙලා මාස 6කටත් වැඩීනේ..?
ඒත්........
ඇයි ඒත් මොකෝ?
මට..........ඔයාව....
ඉතින්
තාම තේරුම්ගන්න බැහැ..,කසූ.....

යෝජනාව මගේය.., ඒත් ප්‍රතීක්ෂේපය ඇයගේ ය.
කොහොමත් ගෙවුණු සය මස තුල ඇය මගේ තීරකයා විය.
මම ඒ පිළිපදින්නා වීමි..,මේ තීරණයේ හැරෙන්නට..,

මාව තේරුම් ගන්න බැහැ කියන්නේ මොන හේතුවක් නිසාද නිරූ..,
මන්දා.., මට..,මට.., හිතෙනවා ඔයා මා එක්කලා ඉන්නවා වගේම තව ගෑණියෙක් ඔයාගේ ජීවිතේ ඉන්නවා කියලා...,

ඇය වචන දමා ගසන්නේ ආයාසයෙනි.., එහෙත් ඉලක්කයට ය..
මේ කැස කවන්නේ මගේ පලමු පෙම්වතියගේ මිණීවල ගොඩැලීමට ය.

ඔයා ඔය හදන්නේ සුරංගි ගැන අහන්න නම් නිරූ කරුණා කරලා නවත්ත ගන්න..!

ගිණි කන වැ‍ටුනු නෙතින් යුතුව මා දෙසට කාඩා පැන්නේ නිරූ ය..,

මේ ගෑණි ගැන මම වචනයක් හරි කියනකොට තමුසෙට මරුවා ආවේස වෙන්නේ ඇයි කියලා මම දන්නවා කසුන්ක..,තමුසෙට උවමනා කරන්නේ මාව බඳින්න නම් ඉන්නවා මම හෙට එන්නම්.., අපි බඳිමු..,

ඔයා ඔය තරම් නපුරු වෙන්න එපා මම ඔයාට කිව්වේ මගේ හිතේ තියෙන දේ.., ඒකයි.

හරි.., හෙට අපි බඳිමු.., මම හිටියේ මේ ප්‍රෂ්ණ ඔක්කොම විසඳ ගත්තායින් පස්සේ මේ ගැන හිතන්න..,
කමක් නෑ.., ඕන දෙයක් වෙච්චාවේ.., අපි බඳිමු..!

කොහොමත් ඈ මගේ තීරකයා ය. මම කලේ අදහසක් දැමීම පමණි.., තීරණය ක්‍රියාත්මක කිරීම ඇය දැනටමත් පටන් ගෙන ඇත.

මට තමුසෙට බොරු කරන්න තිබුණා ඒත් මම ඇත්ත කිව්වේ.., රිද්දන්න උවමනාව තිබ්බා නම් මම සද්ද නැතුව ඉන්නවා ඕන මගුලක් කරගන්න කියලා..,

කසාදය වූකලී ඉතම නිහඬවම කෙරුනු එකක් විය. කෙතරම් ද යත් අපේ සමීපතම යහලුවන්ට පවා මෙයට ඇරයුම් කෙරුණේ නැති. රෙජිස්ටාර් ලඟට ගිය අපට ඊළඟට ආ ගැහැට වූයේ සාක්ෂි කරුවන් ය.

කෝ සාක්කි කාරයෝ නැද්ද..?
---
මොකෝ ගෙදරි පැනල එන ගමන්ද?
නැහැ
හේනං..?
ලන්ච් අවර් එකේ ආවේ.., ඒ නිසා කවුරුවත් හොයාගන්න බැරු වුණා.
ඇහ්...?

හිස් වූ දැසින් අප දෙදෙනා දිහා බලා සිටි රෙජිස්ටාර් තැන යලිත් හිස හරවාගෙන පෝරමයේ හිස්තැන් පුරවන්නට විය.

ඕනෙනං සාක්කි කාරයෝ දෙන්න පුලුවන් හැබැයි එක්කෙනෙක් දාහයි.., මොකෝ කියන්නේ?

මට උවමනා වූයේ මේ මගුල ඉක්මනට අවසාන කරගන්න නිසා දෙදාහේ කොලයක් මේසේ මතට ඇද දැමීමි.

දෙන්නෙක්...?
ඔව්!

නිරූ ශබ්දයක් නැත. තව විනාඩි 10කින් අප දෙදෙනා පතී පතිනින් බවට පත් වන බව දැන දැන ම මේ ගැහැණිය නිනවු නැති සේ සිටියි..,

මුවේ ඇඳී ඇත්තේ සෝකයක්ද සිනහාවක්ද කියා හිතා ගැනීමට තරම් නිරවුල් මනසක් මා තුල නොවීය.

මොකෝ..?
නෑ මුකුත් නෑ.., මුකුත් තිබ්බත් දැන් කරන්නත් දෙයක් නෑනේ නේ..?
හ්ම්..

නිරූ ඔයාට ඕනෙ නම් යන්න.., මතකද මීට මාස 3කට කලින් ඒ දවස් වල මම මේ කොම්පැණියේ ට්‍රේනී ඉන්න දවස් වල ඔයා මට කිවා නිතරම බඳිමු කියලා..,
හරියට ම ඔයාගේ අප්පච්චී නැතිවෙලා මාසෙකට පස්සේ..,

කාටද ඔය පරණ මගුල් මතක තියෙන්නේ..,
ඇරත් ඒ දවස් වල උවමනාව තිබ්බට දැන් එහෙම එකක් නැහැනේ
හ්ම්..

ලිතේ හැටියට ඒ රාහු කාලය වුවත් අපේ අක්සාදයේ නැකත වූයේ ඊට විනාඩි 10 කට පසුව උදාවූ විනාඩියය..,

කොටින්කඩුව ආරච්චිලාගේ කසුන්ක නයනජිත් සම්පත් වන මම
කොටින්කඩුව ආරච්චිලාගේ කසුන්ක නයනජිත් සම්පත් වන මම

මෙහි සිටින
මෙහි සිටින

සුපුරුදු කියවීම අවසන කොලයේ අත්සන් කර තබා ලියාපදිංචි ගාස්තු ගෙවා අවසාන වූ පසුව.., රෙජිස්ටාර් තැන විසින් අපට තෑග්ග ලෙස ලබාදුන් බ්‍රවුන් පේපර කවරයේ එතූ පවුල් සැලසුම් පොතද ගෙන මම එලියට බැස්සෙමි.., නිරූද ඒ පස වූවාය..,

මොකද කරන්නේ?
හ්ම්...මොකද්ද?

දැන් මොකද කරන්නේ කියලා ඇහුවේ?
……..?

මම නෙත් යොමාගෙන සිටියේ නිරූ දිහාවට ය.., විවාහ ලියා පදිංචිය අවසන නිරූගේ මූණේ ‍රැඳී තිබූ ඉරියව්ව හස‍රැල්ලක් ද සෝ‍රැල්ලක් ද කියන්නට මම තවම මුහුකුරා ගොසි නැතිද යන්න මට තවමත් ප්‍රෙහේලිකාවකි.

මම යනවා ගෙදර.., මේ ගැන කාටවත් කියන්න ඕනේ නැහැ..,
මොනවා හරි කරලා ඉකමනට ගෙයක් ගන්න බලන්න..,
එතකල් මම අපේ ගෙදර ඉන්නං.

මම කිසිවක් කියන්නටත් ප්‍රථම.., කහ ඉරේ එහා පැත්තට පැන්න ඇය.., සිය දුරකතනය කන තබාගෙන පාරදිගේ යන්නට වූවා ය..

විවාහයට පසුව ගතවූ දින දෙකක කාලයක් පුරාවටම මා කාර්යාලයේ සිට නිරූ හට දුරකතන ඇමතුම් දෙන්නට තැනුවද ඈ ඒ කිසිවකට උත්තර දෙන්නට නොපැමිණීම ගැන මම පුදුම වූවේ නැත්තේ වෙනදාටත් ඈ මා හා උරණ වූ පසුව දුරකතනයට නොපැමිණීම සාමාන්‍ය වන නිසාය.

හදිසියේ නිරූගේ facebook පි‍ටුවේ දමා ඇති ස්ටේටසයක් වෙත් මගේ අවධානය යොමු විය..,

???
ඇය මේ ගැන තීරණයකට එළැඹියා වත්ද..?

අහ් එහෙනම් මමත් මැරීඩ් කියලා දැම්මා නම් හරි..!

මම ඒ බව සටහන් කර තත්පර දෙකක් යන්නටත් පෙර ගලන්නට පටන් ගත් සුභ පැතුම් ගොඩ තවමත් නැවතී නැති..,එක වරම මා හට ඊ මේල් පණිවුඩයක් ඇති බව පරිගණක තීරයෙන් පෙනෙන්න්ට විය.., එය නිරූගෙන් වුව.., ලිපිය මේ තරම් හිසරදයක් වන බව මම දැන සිටියේ නැත..,

කසූ,
මම රට යනවා.., මම ඔයව බඳින්න අකමැති වුනේ ඔයා ගොඩක් වෙලාවට මම අකමැතිදේම කරන නිසා..,ඉතින් හිතපු විදියට ම මාව ඔයා කසාද බැන්දා.., ඉතින් මීට කීප කාලෙකට කලින් අපේ තාත්තා නැතිවුනා ඔයාට මතක ඇති.., ඒ වෙලාවෙදී තාත්තාගේ අවසාන කැමැත්තේ හැටියට.., තාත්තාගේ මරණෙන් පස්සේ පවුලේ එකම දරුවා හැටියට දේපල ඔක්කොම මට ම තමා අයිති වෙන්නේ .., ඒ එක කොන්දේසියක් උඩ.., ඒ මම කාව හරි ගැලපෙන කෙනෙක් ව කසාද බැන්දොත් විතරක් කියන එක.., මම ඔයාව බැන්දාම අර කිව්ව විදියට ම මට ඒ ඔක්කොම ලැබුණා..,
ඒත් කසූ මම ඔයා එක්ක ඉන්න ඉස්සර ඉඳන් ම කැමැත්තකින් නෙවී හිටියේ.., මගේ පවුලේ හැටියට මගේ තත්ත්වෙට ගැලපෙන් කෙනෙක් මම බැන්දොත් මට එයා කියන විදියට ඉන්න වෙන නිසා.., තමා මම ඔයාව ‍තෝරගත්තේ.., මට මගේ වැඩ ටික කරගන්න හරිම පහසුවක් උනා.., ඒ වගේම ඔයා මම මොනවා කරත් වන්දියක් ඉල්ලන්න තරම් පහත් තත්ත්වෙට වැටෙන්නේ නැති බව මම හොඳට ම දන්නවා.., ඕ ලෙටර් එක එවන්නේ මම ට්‍රාන්සිට් පෝර්ට් එකක ඉඳන්.., මාව හොයන්න හදන්න එපා.., මම ඔයාගේ ඩිවෝස් පේපර්ස් ටික මේල් කරන්නම්..!
ගුඩ් ලක්..!

මම නිහඬව බලා සිටියෙමි.., facebook එක සුභ පැතුම් වලින් wallඑක එක දිගට පිරෙනවා පෙනෙන්නට විය....

සමුගැනීමේ සටහන

2010-10-10T08:39:00.001-07:00

මේසය මත තිබූ ස්කොච් බෝතලය ඉවරවෙන තුරු බිව්වත් සිතේ ඇති වූ ශෝකය දියකර ආමාශයට රහමෙර හා යවනවා විණා වෙන සිත් සනහාලීමේ ක්‍රියාවලියක් ලේඛකයා අත්හදා බලා නොතිබුණේය. සමාජය විසින් සාහිත චූඩාමණී ගෞරව උපාධියත්, සමස්ත ලංකා අමද්‍යප සංගමයේ "ගරු" උපදේශක තනතුරත් ලැබූදා පටන් සිය ප්‍රියත්ම විනෝදාංශය වූ ස්කොච් ජීවිතයෙන් ඈත්කර තිබුණේය..!

"අන්තිම පාරට මට කියපන් සුදේව උඹ මේ බොන්නේ හිතේ දුක නැතිකරගන්න නම් උඹට අන්තිමට වෙන්නේ මාව නැති වෙන එක විතරයි"

සිය හදවත මේ ආකාරයෙන් කොතෙක් ජීවයේ වටිනාකම, සම්මා සතියේ වන වටිනාකම ගැන මස්තිශ්කයට ඇඟිල්ලෙන් ඇන කීවත්.., රෙඩ් ලේබල් වීදුරුවට වැටි අයිස් කැටයක් මෙන් ඒවා මත්වූ සිතුවිලි අතරට මුහුවී තනුක විය.

බඩු ඉවරයි..,හික්

රාම තෙල් පිට කිරීමක් සමඟම පිටවූ ඉක්කාවක් හා පැමිණි වදන් දෙක එළියට පැන්නේ කෙළපිඩක්ද සමගිනි. පිටි අතින් ස්වකීය මුවෙන් පෙරෙන ඛේට වැල් පිහදාගත් සුදේව පුටුවෙන් නැගිටින්නට තනත් ම.., සිය අතට හසුවූ ලියා ගුලිකර විසිකරදමන්නට තැබූ කොළය මතට සිය සිත යොමුවිය.

සුලක්ඛණා,
මේ මම ලියන අන්තිම ලියුම. මහ මිනිස්සු මොනවා කීවත් මම ඔයාව මගේ වත්තල ගෙදරට අරගෙන ආපු හේතුව ඔයා හොඳටම මතක ඇති කියලා හිතනවා. ඒ උනත් ඔයාගේ අම්මලා අප්පොච්චිලා ඉස්සරහ ඔයා හැසිරුනේ ඒ වැරැද්ද මගේ අතින් ඔයාට උනා වගෙයි. ඒක මට ඉවසන්න පුලුවන් සූ.
ඒත් මෙට අවුරුදු දෙකකට කලින් මගේ යාලුවගේ පිහිටෙන් ඔයාගේ ගෙදර එන කාලේ ඔයා රඝුට වත් කියන්නේ නැතිව මට කෝල් කරල විස්තරේ කීවම, මම ඔයා කලින් යාලු වෙලා හිටි අර අහිංසක මනුස්සයා රඝුට වත් කියන්නේ නැතිව මම ඔයාව එහෙට අරන් ආවේ ඔයාවගේ සහෝදරියක මට පොඩි කාලේ හිටි නිසා වෙන්න ඇති. ඒත් උඹ මට මෙහෙම කරපු එක හරිද..? මම අද පිස්සෙක් වෙලා ඉවරයි. මට උඹත් නැහැ. අම්මලා අප්පච්චිලත් නැහැ. සමහර විට මේ මගේ අන්තිම ලියුම වෙන්නත් පුලුවන්..! දුක්වෙන්න එපා මම උඹට වෛර කරන්නේ නැහැ.
ඔයාට දෙවි පිහිටියි
මෙයට
ආයිත් නොඑන
සුදේව.

මේක යවපන් ගුලි කරලා විසි කරන්නේ නැතුව.., එතකොට උඹේ හිතේ තියෙන බර බින්දුවක් හරි නැතිවෙලා යාවි. බීලම ජීවිතේ විනාස කරගන්න එපා දේව..,

සිය හිත කොතරම් කීවත් තව බෝතලයක් ගබඩාවෙන් ගන්නටම යටි හිත දෑත් දිගුකර ඉල්ලත්දීත් එයට අවැසි දේ මෙතෙක් කිසිම අවස්ථාවක ලබා නොදී නොතිබුණි. එහෙත් නැවත මේසයදෙසට හැරුණු ලේඛකයා වැනෙමින් මේසය දෙසට පැමිණ කැරෙකෙන පුටුවේ හිඳගති. වෙවුලන අතින් ගුලිකර තිබූ කොලය අතට ගෙන එහි රැළි ඉවත් කරන්නට කොළය තලයට තදකර ඇඟිළි වලින් පිරිමැදි ඔහු මේසය අසළ තිබූ රාක්කයෙන් ලියුම් කවරයක් ගන්නට සිතද්දී මස්තිශ්කය යලිත් හිතට තට්ටු කරන්නට විය..,

►මේ අහපන්

►මොකද්ද?

►මම කියන දේ..

►හා..!

►හා කියන්නේ මොකද්ද?

►උඹ කියන දේ අහන් ඉන්නව බව ඔප්පු වෙන්න මම දුන්න පිළිතුර

►හ්ම්..කියපන්..!

►මේකයි

►මොකද්ද..?

►ඔය ගෑණි උඹ යවන්න හදන ලියුම දැකලා කලබල වෙයි කියලා හිතන්වද?

►කියන්න බැහැ යවලම බලන්න ඕනේ..

►මම කියන්නේ මේකයි ඒ ගෑණිට උඹෙන් වැඩක් නැත්තම් ඇයි උඹ ඒකි පස්සේ යන්නේ

►ඒකනම් ඇත්ත තමා

►ඒකනේ..!

►ඒත් දුක එහෙම්මමයි බං..!

►ඒකට බීල හරියනවයැයි

►මම දන්නේ එච්චරයි

►එහෙම නොවේ උඹ ඒකිව අමතක වෙන්න හොඳට ලියපන්..!

►එතකොට ලියුම..?

►ඔය ආයි ලියුමක් ගැන කතා කරනවා!! ලියපන්!

►හ්ම්

►හුම් කියන්නේ?

►හා

►එච්චරයි

ඔව් එක අතකට මම මොකටද මගේ ජීවිතේ කෙළ කරගෙන විනාස වෙන්නේ.., ඒත් මේ ලියුම දාන්න ඕනේ ඒකි බය කරන්නත් එක්කලා..!
ලේඛකයාගේ මුවේ නැඟුනේ මඳහසකි. කොලය තලය උඩ තබා ලියුම් කවරයක් ගන්නා පුටුවේ සිට ම රාක්කය වෙන නැවිණි.

එකවර ම, රාක්කය වෙත නැවුණ ආකාරයට පුටුවේ තිබූ තුලිත භාවය නැතිවී ගොස් ලිස්සාගිය පුටුවේ හිසැතපුම සිරුරේ වැදීම නිසා ඉදිරියට විසිවූ ලේඛකයා රාක්කයේ කොණ් වලට අල්ලා තිබූ පිත්තල උලට හිස ඇමිණෙනු දැනුණි.., නළලේ සිට ගලා ගිය උණු දියරය මුහුණපුරා ගලායත්දී ලේඛකයා බොඳවූ ඇස් අතරින් අවසාන වරට දුටුවේ මීට මොහොතකට පෙර තමා අතින් මේස තලයට තදකර රැළි ඇරි ලියුමේ සමුගැනීමේ සටහනයි....

මෙයට
ආයිත් නොඑන
සුදේව.

පොඩ්ඩී

2010-09-20T03:39:00.001-07:00

හෙප්පුව ලොකු අක්කා මගේ අතට ගෙනැල්ල දෙනකොට මද්දු හිටියේ මගේ ඔලුවේ මල් ඉත්ත කොණ්ඩ කටුවකින් කෙස්සට හා කරමින්..!

ආං ඇවිල්ලා..!
ඉන්ටකෝ පොඩිත්තක් මම මේ මල් ඉත්ත ගහනකං..!
හා මෙයාටනේ පොඩ්ඩිව හැඩකරන්න ඕනේ වෙලා තියෙන්නේ.., මේ ආවේ බලන්ට.., මගුළට තව කල් තියෙනවා..!

ලොක්කිට මද්දු සැර වුණාට.., හිත ඇතුලෙන් මොකද්දෝ සංතෝසයක් ඒ දෙන්නා හංගගෙන ඉන්න බව ඒ වෙන කොට මගේ හිතට දැනිලා ඉවරයි..!

”දොස්තර මහත්තයා.., උපාධිය අරන් ඉවර වෙනකොටම පත්වීම කොළඹට ම ලැබුණ කියන්නේ ඇත්තද?”

අප්පච්චී මේ අහන්නේ මනමාලයාගෙන් ද.., එහෙමත් නැතිනම් වෙන කාගෙන් හරිද කියලා මට හිතාගන්න බැරි වුනේ ඒ පැත්තෙන් වාහන දෙකක් ම ඇවිල්ල තිබුණ නිසා..!

ඔව් මට වැඩකරන්න වුනේ අපේ නාරද ලොකු අයියා යටතේම නිසා ඒක මට වාසියකට ගියා..!
එතකොට පුතාගේ නම කොහොමද?
මගේ නම……………

අප්පච්චී ප්‍රෂ්ණේ අහලා ඉවර උණාම අනික් පැත්තෙන් ලැබුණ උත්තරෙයි ඒ උත්තරේ දීපු හඬයි නිසා මාව නිසා මාව සීතල වෙලා ගියා. ඒ නම අයිති මනුස්සයෙක් ගෙන් මීට අවුරුදු 6කට කලියෙන් මට ලැබිච්චි ඒ ආදරේ මට නවත්තන්න සිද්ධ වුනේ ඒ ලෙවල් සිංහල පොතක් අස්සේ තිබිලා අපේ අම්මට එයාගෙන් මට ලැබිච්චී ලියුමක් දැකලා..!

මේක අපේ පවුලටම අවනම්බුවක්.., පොඩ්ඩී උඹ හදන්නේ අපිව නැති කරන්නද..? අපි ඒ කාලේ කොල්ලෙක් දිහා බලනවා නෙවී කතා කරන්න වත් හිතන්නේ නැහැ..!

එයාගේ ලියුම අතේ ගුලිකරගෙන අපේ අම්මා ලොක්කී මද්දූ අප්පච්චී ඉස්සරහා තියාන මට දේසනාව පටන් ගත්තේ එහෙම..!

ඔහොම හිටියනං අම්මා අප්පච්චී එක්ක යාලු උනේ හීනෙන්ද කියලා අහන්න මගේ කට කොකියනවා උන්ත් මම ඒක හිතේම තද කරගත්තේ ඒක කිව්වා නම් මට කනේ පාරවල් හත අටක් කන්න හොඳටම ඉඩ තුබුණ නිසා..!

ඒත් අප්පච්චී වෙනදා වගේම හාංසි පුටුවට වෙලා පොත දිහාම බලාගෙන නිස්සද්දව හිටපු එක මගේ හිතට හරිම ඉස්පාසුවක් වෙලා තිබ්බේ..!

ලියුම අම්මගේ අතට අහු වුනේ නැතත් මට ඒ සම්බන්දේ ඉස්සරහට පවත්තන්න ක්‍රමයක් තිබුණේ නැහැ..! අම්මා ඒ අතේ ගුලිකරගෙන බැන්නේ එයා මට දුන්නු අන්තිම ලියුම ඒක නිසා..! කේසිරි සර්ගේ පංතියේ අන්තිම දවසේ මගේ අතට ඒ ලියුම දීලා මට කියාපු දේවල් මට අදවගේ මතකයි..!

දිස්නා.., මේ මගේ අන්තිම ලියුම.., මා ඉස්සරහ කියවන්න හදන්න එපා.., මට ඒක දරගන්න බැරිවේවි..! ඒත් කවදා හරි මම මේ ලියුම අන්තිම ලියුම කියලා දුන්නේ ඇයි කියලා ඔයාම මේක කියෙව්වාම තේරේවි..!

මොන හේතුවක් ද මන්දා.., මට ඒක කියවන්න හිත දුන්නේම නෑ..! අම්මට අහු උනේ මම ලියුමේ කවරේ වත් කඩලා නැතුව තියෙනකොට. වෙන කෙල්ලෙක්ගේ ඇස් වලින් කඳුලු විදින හේතුවක් උනත් මගෙන් එක ඉකියක් වත් එක ඇඬුමක් වත් එලියට ආපු නැති එක මට හරිම පුදුමයක් උනා..! මට අඬන්න උවමනාව තිබ්බට හිත වේලිලා නිසා ද මන්දා මගේ ඇස් වලට කඳුලු ඉනුවේ නැති තරම්..!

හැමෝම විභාගෙන් පස්සේ ට්‍රිප් ගියාට මට යන්න ඇත්තටම උවමනාවක් තිබුන්නැහැ..! කොන්වන්ට් එකේ අපේ සෙට් එක මට ලියුම් පිට ලියුම් එව්වත් ඒ එකක් වත් මම කියෙව්වේ වත් නැත්තේ මට ඒකටවත් පිරියක් නොතිබ්බ නිසා..! ඇත්තටම මම අතීතේට වෛරකලා කීවොත් හරි..,
ඉස්සර නිතර නිතර මැසිම වගේ කතා කරපු මගේ වෙනස තේරිලාදෝ මන්දා අම්ම මට මගුල් හොයන්න පටන් ගත්තේ රිසාල්ට්ස් එන්නත් කාලෙකට කලින් ඉඳලමයි..!

මේ කෙල්ල මෙහෙම ගියොත් ගොලුවෙනවා..! කොල්ලෙක් ව වත් කතාකරල තිබ්බම ඕක ඇරිලා යයි...!

නාලිකා කෙල්ලට තාම වයස 20ක් වත් නැති එකේ දැම්ම මගුල් හොයන එක හරි නෑ නේද?

අනේ මේ ඔයා දන්න ඉටිගෙඩිය.., මම ඔයා එක්ක යාලුවෙනකොටත් මට වයස 19යි..! ඒකාලේ ඔයාට හරි කාරකමක් තිබ්බනම් මේ මහගෙදර බින්න බහීවියැයි..! මට ඕනේ මගේ කෙල්ලට මට වෙච්චි වැරැද්ද නොවෙන මිනිහෙක් ව හොයලා දෙන්න..!

කියන්න මොනතරම් දේවල් තිබ්බත් මග ගෙදරට බණ්ඩාර මැණිකේ වෙච්චී අපේ අම්ම සද්දයක් දැම්මම කටවගෙන යන පුරුද්ද අපේ අප්පච්චීට කාලෙක ඉඳලාම තිබිච්චි එකක්..! අපිට ඕව ඇහිලා ඇහිලාම ඒ තරම් වෙනසක් නොදැනුනත්.., මට පළවෙන පාරට අප්පච්චි මේ අම්මගෙන් බැණුම් අහන්නේ මං නිසා නේද කියලා දුකක් හිතට කාන්දු උනා..! එදා ඉඳලා මම ගෙදරින් කියන එකකට කැමති වෙනවා මම මගේ හිතටම පොරොන්දු වුනදා ඉඳලා අවුරුදු 7 තිස්සේ මට මගුල් හොයනවා තාමත්…!
ආදරය කියන එක මට මේ වෙනකොට තිත්ත වෙලා තිබුණත් මට ඕනේ කලේ මම කැමති විදියට කාලා ඇඳලා ඉන්න පුලුවන් මිනිහෙක්ව හොයාගන්න එකයි..! ඒත් මිනිස්සු තෝරද්දී මම අම්මලාගේ කැමැත්තට ඉඩදීලා නිකං හිටියේ කවදා හරි මට හොයලා දෙන මිනිහගේ මොකක් හරි වැරැද්දක් තිබුණොත් මට බය නැතුව ඒ වගකීම අම්මලාහේ පැත්තට විතැන් කරන්න ඉඩ ලැබෙන හංදයි..!

කෝ පොඩ්ඩි ලැහැත්ති නැද්ද දැං මනමාල මහත්තයා ඇවිල්ලත් විනාඩි පහලොහක් විතර වෙන්න ආවා..!

අම්මා දොර රෙද්ද මෑත් කරගෙන මගේ පැත්තට ආවේ එහෙම කියාගෙන..!

වෙනදා නිකම්ම නිකම් මනමාලය කියලා එන මිනිහව හඳුනවන අපේ අම්මා අද මනමාලය අගට ගෞරවාර්ථයක් එක්කහු කලේ ඇයි කියලා මට නොහිතුනාමත් නෙවෙයි..!

මම හෙප්පුව අරන් එළියට යනකොටත් අප්පච්චී ආ අයත් එක්ක බරටම කදේ දාගෙන..! අමුත්තෝ ටික හිටියේ මං එන පැත්තට පිටුපාලා නිසා මට මනාලයාගේ මූණ ළඟට එනකල්ම බලාගන්න බැරි වුණා..!

මේ ඉන්නේ අපේ ගෙදර චූටි දුව දිස්නා.., අපි නම් කියන්නේ මෙයාට පොඩ්ඩී කියලා..!

අප්පච්චී මාව ආපු කට්ටියට අඳුන්වලා දුන්නේ එහෙම..!
එහෙම කියද්දිත් මාව බලන්න ආපු අපේ අම්ම කියන විදියට මනමාල මහත්තයා ගැස්සිලා මා දිහා ඔලු උස්සලා බලනවා මගේ ඇස් කොණට පෙණුනත් මම ගණන් ගත්තේ නැහැ. බිම බලාගෙනම මම හෙප්පුව අතට දෙනකොටම හෙප්පුව මගේ අතින් ගනිද්දී මගේ මාපොට ඇඟිල්ල හෙප්පුවට තියලා තදකලේ මාව කෙනිත්තෙන්නද කියලා හිතෙනකොටම, මට ආපු මතකයක් නිසා ඔලුව උස්සලා බැලුවත් මට මගේ ඇස්දෙක අදහන්න බැරි වුනේ මට හිතාගන්නත් බැරි විදියට..!

දෙයියනේ ඔයා..?
මට තප්පරයක්වත් හිතන්න ඉඩක් දෙන්නේ නැතුව හෙප්පු පැත්තකින් තිබ්බ එයා මට ආචාර කලා..!

ආයුබෝවන් දිස්නා...!!

ආයුබෝවන් කසංජිත්..!!

මනමාලයාව දැක්ක ගමන් මගේ මූණේ ඇඳුණු හිනාවේ තේරුම මොකද්ද කියලා දැනගෙන දෝ අම්මගෙයි අප්පච්චිගෙයි මූණ පිරිලා තිබුණේ අමුතුම සංතෝසෙකින්..!

කූඹි ජෝඩුව, ශානි හා මම

2010-08-09T00:37:00.001-07:00

සුදූ මේ බලන්න...
ඇය අසලම රැඳෙමින් දිනපතා පත්තරය කියවමින් සිටි මගේ අවධානය කොයි මොහොතේ හෝ ලබා ගන්නා නියාවෙන් ඈ මේ මට කතා කරන්නේ තුන්වෙනි වරට ය.
"මේ බලන්න මේ බිත්තියේ යන කූඹියා තව එක අණ්ඩක් කැඩිච්ච කූඹියෙක් ව ඉස්සරහා ගාත් දෙකෙන් අරන් යනවා. අරන් යනවාමත් නෙවෙයි යන්නට වාරුව දෙනවා මේ...."
හිතට දැනුනේ මඳහසක් වුව පත්තරයෙන් මුව වසාගෙන සිටි නිසාදෝ ශානි හට මගේ මුවෙහි වූ සිනහව නොපෙනුනේ යැයි මම අදටත් සිතමි. කොළඹ එක්සත් ජාතීන්හේ කාර්යාලය ඉදිරිපිට මේ දිනවල කෙරෙමින් පවතින විසූකදස්සනය ගැන වූ ලංකාදීපයේ උපුල් ලියන ගුරුදාවිග්‍රහය කියවන්නට සිතේ තදබල උවමනාව තිබුනත් ක්ෂ්ණයකින් හිත තුලින් පැන නැඟ ආ මේ උවමනාවට මුල් තැනදෙන්නට මම සිතුවෙමි.
කෝ බලන්න..
මම එය බලන්නට සැරසෙන විටත් කූඹි ජෝඩුව ගුල ඇතුලට යන්නට තවත් ඉතිරිව තිබුනේ අඟල් තුනක පමණ දුරක් නිසා හරි හැටි බලාගන්නට හැකියාව නොතිබුණත් එක කූඹියෙකු තම ඉදිරිපස අඬු දෙකෙන් වත්තම් කරගෙන යන කූඹියාගේ ඉදිරි පාද[ ඒවාට අත් කියන්නද පාද කියන්නදැයි මම අදටත් නොදනිමි] දෙක අතර මඟින් කැපී හෝ අහිමිව ගොස් තිබෙන හැටි පෙනෙන්නට විය.
අහිංසක සත්තු.., කාගේ කියලා පිළිසරණක් ද, මනුස්සයින්ට වගේ නෑ පරපුරක් තියනව කියලැයි සලකන්න කරන්න..!
මම ශානි ට ඇහෙන්නට කීමි.
ශානි මට මොනවාදෝ කියන්නට උත්සහ දැරුවත් මම පත්තරයට මූණ ඔබාගත් නිසාදෝ ඇය කතාව නවත්තා ගත්තා විය හැකිය.
ඔයා අද වැඩට යනවද..?
හ්ම්
එහෙනං මම අද නිශාලගේ ගෙදරට ගිහින් එන්නද..?
හ්ම්
මගේ හූමිටි තැබීම ම ඇය පිළිතුර බවට හරවාගෙන කනප්පුව මත වූ පානය කර අවසන් වූ තේ කෝප්පයේ රැඳි මණ්ඩි ටික මිදුලට විසිකරමින් යන්නට හැරුණාය.
අද මට වැඩට යන්න වෙන්න වෙයි වගේ..!
මම උස් හඬින් ශානිට ඇහෙන්න කිව්වේ ඇයගේ කුමක් හෝ ප්‍රතිචාරයක් බලාපොරොත්තුවෙනි..!
ඇයි ඔයා දැන් කීවේ ගෙදර ඉන්නවා කියල නේ..?
මම කිව්වේ හ්ම් කියලා විතරයි.., යනවද ඉන්නවද කියලා මම කිව්වේ නැහැනේ..?
කරන්නදෙයක් නැහැ මට නිශාලගේ ගෙදර යන්නම වෙනවා..!
එතකොට ගෙදර ඉන්නේ කවුද..?
මම ඇසීමි..!
අනේ ප්‍රියත් මම කියන දේ තේරුම් ගන්නකෝ..!ලබන සතියේ නිශාගේ නංගීගේ වෙඩින් එක මම එයාට ප්‍රොමිස් වුනා අද එනවාමයි කියලා ඒකයි..!

කෙල්ලෙකුගේ තරහාව මුහුණපුරා යන්නට වූ කල ඒ රත් පැහැති ගතිය කැපී ඉදිරියට එන්නේ මහත් පුදුමාකාර විදියට බව මට හිතුනේ වරක් දෙවරක් නොවේ..! විශේෂයෙන් ශානි වැනි කෙල්ලකගේ ඒ ගතිය හොඳින්ම පෙනේ..!
හරී හරී දැන් කූල්ඩවුන් වෙන්න මම කිව්වේ නැහැනේ ඔයාට යන්න එපා කියලා
මම ශානිගේ තරහ අඩුකිරීමේ අදහසින් කීමි..!
ඔයා ඔයවගේ මෝඩකතා කියනකොට මට කොහොමත් තරහ යනවා ප්‍රියත් අනික ඔයා හොඳටම දන්නවා ඒක..!
කෙල්ලන්ගේ අකමැතිම ගතිය තමයි මේක උන් හිතන්නේ උන් කියන හැමදේට ම පිරිමි අපි එකඟ විය යුතුයි කියා ය..! මම මට ම කියාගතිමි..!

එහෙනම් මෙහෙම කරමු.. මම වැඩට යනවා ඔයා ශානිලගේ ගෙදර යන්න මම හවසට ඔයාව පික් කරගන්නම්..! එපා මම කලින් එනවා..! යතුර සුමී ඇන්ටිලගේ ගෙදරින් තියන්න එහෙනම්..!
හ්ම්
මීට විනාඩි කිහිපයකට කලින් ඈ ඒ තනි අකුරේ පිළිතුරෙන් සෑහීමට පත් වුනලෙසම මටද ඒ ලෙසම සෑහීමට පත්වන්න ට සිදුවිය.
මොන තරම් හිත් කහට තිබුණත් ඔෆීසියේ සිට ගෙදරට දහවලට දිරකතන ඇමතුමක් දෙන පුරුද්ද ශානි හා දබරයක් වී දවසකට වත් අත හැරගත නොහැක්කේ ඈ ආදරය මා වෙත ලැබේදැයි නොදන්නවා උනත් එක්තර කලෙක මම ඇයට හදවතින්ම ආදරය කල බව හා දැනටත් මම ඇයට ඒ ආලය හිතේ කුමන කොණක හෝ තිබෙන බැව් දැනෙන්නට වූ බැවිණි...!
හලෝ...?
එහා කෙළවරින් තරමක ගෝසාවක් සමඟ බවලත් හඬක් ඇසෙන්නට වූ බැවින් මම ඒ ශානිගේ අම්මා බව අඳුණා ගතිමි.
අම්මේ කෝ ශානි..?
අනේ පුතේ ශා...ශානි ට..,
ඉතිං මොකෝ...,ශානිට මොකද..?
මගේ යකා අවුස්සන්නේ නැතුව කියනවද..?

එහා කොණෙන් වූ ඉකිය නිසා කොතනක හෝ වැරදීමක් සිදුවීමක් ඇතිවී ඇති බව ඉවෙන් මෙන් ඔලුවට එන්න විය..! අන්තයේ වූ රිසිවරය තවත් අතකට මාරු වූ බවත් මතකය..,
පුතා මේ රත්න මාමා..,
දුවට පොඩ්ඩක් අසනීපයි වගේ.., නිශාලා ආසිරි සර්ජිකල් එකට අරන් ගිහින්..! අපිත් දැන් යන්න හදන්නේ ඔයා එතනට එන්න...!
රිසිවරය තැබිණි. මම රෝහල වෙත එනවිට ඇමතුමින් පෑ බාගෙකට වඩා ගෙවී තිබිණි. ඒත් ඒ අතර වූ දේ මට අදටත් හිස්තැනකි.

අම්මා, අයියා, අප්පච්චී, රත්න මාමා ආදී අය වාට්ටුවෙන් පිටතට වූ සිටිති..! මා දුටු විට ම හැමටම පෙර රත්න මාමා මා වෙතට පැමිණ මාව පැත්තකට පැමිණ යන්නට විය..,
මේකයි පුතා..,
මේක අහලා කලබල වෙනවා එහෙම නෙවී තේරුණාද..?
නියම පිරිමියෙක් වගේ මූණ දීපන් හරිය..?
ශානිව නිශාලගේ ගේ ගාවදී ඇක්සිඩන්ට් වෙලා.., පොඩ්ඩක් අමාරුයි..! එයාලා එහෙමම මෙහෙට අරන් ඇවිල්ලා..! කෙල්ල දැන් සර්ජරි එකේ..! හොඳ වෙලාවට මෙහේ නිශාලගේ මාමා ඉන්නේ..!
මේකට මූණ දීපන් හරිය..?
මම නිහඬවම ඔලුව වැනීමි. කරන්නට කිසීම දෙයක් ඉතුරු වී නැති. ඇත්තේ කුමකින් කුමක් වේදෝහෝයි බලා ඉඳීම පමණෙකි..
මිස්ටර් ප්‍රියත් ජයවර්ධන..?
ඔව් මම තමා..!!
කොහොමද ඩොක්ටර් ලෙඩාට..?
දැං තමා සර්ජරි එක ඉවර වුනේ..! පේශ්න්ට් ගේ කකුල ගොඩගන්න බැරි තරමට ඩැමේජ් වෙලා..!! පොඩි නැහැනේ ඇක්සිඩන්ට් එක..! ඉතින් අපිට දනහිසෙන් පහල කොටස අයින් කරන්න සිද්ධ වුනා..! නැතිනම් පේෂ්න්ට් ව අපිට බේරගන්න අමාරු වෙනවා..!
අයෑම් සෝ සොරි මිස්ටර්
මම දෑත් හිස ගසාන බිම ඉඳගතිමි.., දුක වේදනාව අතරම කම්පන වලට මුහුණ දීමට මම මේතරම් දුර්වල ඇයිද යන ගැටලුව එක වරම හිතට ඇති විය..!!!

................................................................................................

ශානිත් මමත් අතරින් කාලය ගලා යනවේගය ඉතා අඩු වුව.., මම ඇයට දක්වන සැලකිල්ල දස දහස් ගුණයකින් වැඩි වී ඇති වග මට හැඟේ..!
අනතුරත් සමඟ සිය පාදය අහිමිවීම නිසාවෙන් ශානි ගේ හැසිරීම් වල විශාල වෙනසක් වී ඇති වග කෙනෙකුට එක වරම නොදැනුණත් ඈ සිතැතුල වන් වෙනස වඩාත්ම දැනෙන්නේ මට ය...! වෙනදාට කෑගසා ගේතුල එහේ මෙහේ දුවන යුවතිය අද රෝදපුටුවකට වී ඉස්තෝප්පුව එපිටින් පෙනෙන කුරුවිට කඳු පෙළ දිහා නෙත් යොමාගෙන නිහඬව සිටියි.., වෙනදාට හරසුන් බොළඳ පෙම් කතා කියවන්නී අත අද නිතොර රැඳෙන්නේ බණ පොතකි නොඑසේනම් මැහුමකි..! මේ පාලුව මට තවත් දරාගන්නට හැකියාවක් තවදුරටත් ඇතිදැයි මම නොදනිමි..! ඒ සම්බන්ධයෙන් මම මාව පරික්ෂාවට ලක් කරගන්නට කුමනාකාරයක වත් උවමනාවක් නැති..! මා ශානි වෙනුවෙන් සිටිය යුතුයැ..! වෛද්‍ය වාර්ථාවලට අනුව ශානිගේ මානසිකත්වය නැංවීම පිළිබඳ උපදේශනය ලබා ගැනීම අනිවාර්යය වී තිබුණි. එහෙත් මම එයට විරුද්ධ වීමි..! මගේ බිරිඳට අවශ්‍ය මානසික සහනය ලබාදෙන්නට හැක්කේ මට පමණක් වග මම මුලුසිටම ඇදහුවෙමි. ඇය කැමති තැන් වලට ඇය එක්කගෙන යාම හා ඇය හා නිතරම රැඳීසිටීම තනිකම බෙදාගැනීම මම කලේ කැමැත්තෙනි.

............................................................................................

අනතුරින් මේ වෙනවිට මාස තුනකටත් වඩා ගෙවී ඇති.., මම මගේ ප්‍රියතම දිනපතා පත්‍ර අතර ආසාම කරන ලිපිය වූ ගුරුදාවිග්‍රහය කියවමින් සිටියෙමි.
සුදූ මේ බලන්න………….,
මොකද්ද ශා...?
මම පත්තරය පසෙක තබා ඇයවෙතට ගියෙමි.
මේ කූඹියා තව එක අණ්ඩක් කැඩිච්ච කූඹියෙක් ව ඉස්සරහා ගාත් දෙකෙන් අරන් යනවා.
අහිංසක සත්තු මම කීමි..!!!
තවත් වරක් ඒ දෙස බලන විට ඒ දෙස බලන විට මේ එදා ශානි පෙන්වූ යුවලම බව මට සපථ විය.
මගේ මුවට නැගුනේ මදහසකි..!
ඇයි හිනාවෙන්නේ..?
ඒ ශානි ය.
හරියට අපි දෙන්නා වගේ නේද..? ඇය නිහඬව ඇසුවා ය.
ඒ දෙන්නටත් ඒ දෙන්න විතරයි.., අපි දෙන්නටත් අපි දෙන්න විතරයි...! ඒත් මට බයක් නැහැ ප්‍රියත්.. මම දන්නවා ඔයා මාළඟ හැමදාම වග..! මේ කකුල නැති එක මට එක විදිහක වාසනාවක්..! මම ඇවිදින කොට මට ඔයාව හරියට දැනුනේ නැහැ..! ඒත් දැන් ඔයා සම්පූර්ණයෙන් ම මගේ. මට ඒක දැනෙනවා..!

හිත මහා නිදහසකින් පිරීයනවා දැනෙන්නට විය. ආදරය කරන අයෙකුගේ මුවෙන් පිට වන්නට හැකි ඉතාම අවංකම අදහස් පෙළ වදන් වලින් මම අසමින් සිටිමි..! අත් විඳිමි..! මිනිස් ලොව තුල අපි කූඹි යුවලක් වුව අප දෙදෙනාගේ ආදරය හිත් අතර මහමෙරකි..!

සිත්තරා

2010-04-29T09:24:00.001-07:00

යුවතියගේ විඩාබර දෑස ඒ වනවිටත් පියවෙමින් තිබිණ. එහා මෙහා නොගොස් ඒකාකාරීව එක එල්ලයක් මත ම රැඳී පැය කිහිපයක් ම උන් ඇය ගේ නළලත ට පවා ඒ වනවිට ඩාදිය උනා අවසන් ය. යාර කිහිපයක් දුරින් වූ ඊසලයක් මත තබා ඇති රාමුව මතම ඇද ඇන ගසා තනාගත් සිය අවසන් කැන්වසය ට දෑස් යොමුකරගෙනම භාවනාවක යෙදුනු යෝගියෙකු වැනි සිත්තරෙකි. ඔහු ඉසිඹුවක් ලැබීමට නම් යුවතියව තව වරුවක් වත් වෙහෙස කරවා එක එල්ලයේ තැබිය යුතු විය.
සිය රෝගී තත්ත්වය පසෙක ලා ඔහු මේ අඳින්නේ කිසිවෙක් නොදන්නවා වූත්, එළිලන්නට ඉතා ආසන්න වූත්, නගරයේ රූමත් ම ගැහැණිය හෙවත් සිය බිරිඳ ගේ උඩුකය රුවයි.

" දැනට මේ ඇති නේද ඇන්ජලෝ...?

“මම කැමති නෑ ඔයාව මේ තරම් මහන්සි කරවන්න. බලන්න අද ගෙදර තිබුණු අන්තිම රූබල් කිහිපය ඔයා වියදම් කරලා අරන් ආපු කැන්වසය...?”
“මම හිතුවා ඔයා බෙහෙත් ගන්න සල්ලි හොයනවා කියලා. ඒකයි මම කැටේ කඩලා ඔයාට සල්ලි දෙන්න හිතුවේ.”
“අවාසනාව..., ඒකෙත් රූබල් කීපයකට වඩා තිබුනේ නැති හැටි. "

උපතින් ම සුදුමැලි යුවතියක වූ වෙරෝනිකාට දුකකට හිත සැලුන විට එය මුහුනෙන් පෙන්වන්නට වැඩිවේලා යන්නේ නැත.
අතීතය සිහි වී දෑසින් දොඹ කැට තරම් කඳුලු කඩා හැලෙන්නේ ඇයටද නොදැනීම ය.

.............................................................

උපතින් ම ධනයෙන් ආඪ්‍ය පවුල පසුබිමක හැදුනු ඇන්ජලෝ වයස විසිපහ වන විට රූබලය යනු කුමක්ද යන්න වත් දැන නොසිටියේ ය. නගරයේ කුවේර සම්මත පවුල් පසුබිමකින් පැවත එන මේ තරුණ සිටුවරයා ට එයට ගැලපෙන රූපශ්‍රීයක් ද තිබිණ. ඔහු හා යහන් ගත වීමට ධනවත් තරුණියෝ පෝලිම් ගැසී සිටියෝය. දශකයකට ඉහතදී නගරයේ පැවැත් වුණු සෑම රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයකම, සාදයක ම, බාල් නැටුමක ම ප්‍රධාන අමුත්තා වූයේ මේ අපූරු තරුණයා ය.

"ඇන්ජලෝ නැති සාද අපි පවත්වලා මොකටද? ඔහුනේ අපේ රැයේ දිලෙන තරුව....!"

සිය කෙටි එලු රැවුල කසමින් නගරාධිපතිවරයා ඇන්ජලෝව අමුත්තන්ට අඳුන්වා දෙන්නේ එලෙසය.

ඇන්ජලෝ ව ප්‍රජාව අතර ජනප්‍රිය වීමට මෙයට අමතරව තවත් එක කරුණක් හේතුවී තිබිණ ඒ.., ඔහු තුල වූ චිත්‍ර ශිල්පයට වන අද්විතීය දක්ෂතාවයි. කුඩාකල පටන් මේ තරුණයා අතට හසුවන හැම කොල කැබැල්ලක ම කුමක් හෝ කටු සටහනක් කරන්න ට යෙදුනේය. මේ හේතුව නිසාවෙන් ම තමාට මසන හැම කබායක ම ඇතුළතින් සිය පින්සල් ආම්පන්න සඳහා වෙනම පොකට්ටුවක් මසන්නට සිය නිල ඇඳුම් මසන්නන්ට නියම විය. පසුව නගරයේ ඇන්ජලෝගේ පොකැට්ටුව ලෙස පරසිදු වූයේ මෙයයි. තරුණියෝ සිය පෙම්වතුන් හා සැමියන් ට කබා මසන සෑම අවස්ථාවක ම මේ ආකාරයේ පොකට්ටුවක් මසන්නට නියම කරන්නේ එය හදිසියට කුමක් හෝ බහා තබාගන්නට අවැසි බව සඳහා කියමින් වුවත්, ඇත්ත තත්ත්වය නම් යටි හිතේ පවතින තරුණයා පිළිබඳ වූ හැඟීම විය හැකිය.

සෑම වසන්ත සෘතුවක ම ආරම්භය නගරයට විශේෂ වෙයි. ඒ ලෝ පසිඳු ඉවාන්ගේ සර්කස් කණ්ඩායමේ ආගමනය නිසාවෙනි. දෙබිඩි සහෝදරයෝ, නිහඬ මායාකරුවා, අත් හතරේ කොටා මේ ආදී එවකට රටේ ප්‍රසිද්ධව සිටි පුදුමාකාර හා මායාකාරී යැයි සැලකූ චරිත ඉවාන් ගේ සර්කස් කණ්ඩායමට අයත් විය. භීෂණයට හා කලහාකාරී ක්‍රියා වලට නමගිය මේ පුද්ගලයන් තම කණ්ඩායමට එක්කරගෙන සිටින අහිගුණ්ඨික රජා ලෙස විරුදාවලී ලත් ඉවාන් ට මායාකාරී ශක්තියක් ඇති පුද්ගලයෙක් වග නගරයේ සාමාන්‍ය ජනයා පමණක් නොව නගරයේ පළමු පුරවැසියා ලෙස එවකට සැලකුණු නගරාධිපති කෙප්ලර් උත්තමයාද ඉහ මුදුනින් විශ්වාස කරන්නට විය.

"අසව්.., අසව්.., අසව්.., අගනුවර කෙප්ලර් නගරාධිපති උත්තමයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වෑන් ඩී ඇන්ජලෝ සිටු උත්තමයාගේ ධන පරිත්‍යාගයෙන් පවත්වන්නට යෙදෙන වාර්ෂික සැනකෙළිය, මෙවරත් සේන් ගං ඉවුරේ පවත්වන්නට යෙදේ. මායාකාර ලොවේ සක්විති ඉවාන් හා සේනාව පුරා සතියක් දිවා රෑ සේන් ගං ඉවුරේ විස්කම් පානු ඇත. සියල්ලෝම මීට සහභාගි වෙනවා හොඳයි. මෙන්න ඒ නිවේදනය නැවතත්.......,"

නගරාධිපති ගේ රාජකාරි පණිවුඩකරුවා එසේ කියමින් තම පණිවුඩ රාජකාරිය අවසාන කල බැව් සංඛේතවත් කරමින් සිය ට්‍රම්පටය පිඹින්නට විය.

"ඉවාන්ගේ නාඩගං මඩුවට අලුත් කෙල්ලෙක් ඇවිල්ලලු. රාජකුමාරියක් වගේ ලස්සන කෙල්ලෙක් ලු. පොල්කා තිත් වැටුනු ගවුම් ඇඳගෙන අස්සයන්ට කොල්ලු කවන්න ගිහිං නාඩගං මඩුවේ ඉස්තාලේ පැත්තෙන් එනකොට අපේ කොර්නේලියාගේ සහෝදරයා දැකලා තියෙන්නේ.
ආං මිනිහා කෙලීව දැක්ක වෙලේ ඉඳං ආලෙං අන්ධ වෙලා ලු.
අද පාන්දර ඉඳන් ඒ යස්සයා කෙල්ලගේ නම මුමුණ මුමුණා ඉන්නවලු."

නාඩගම් මඩුවට මෙවර එකවී සිටින අලුත්ම චරිතය ගැන වෑන් ඩී ඇන්ජලෝ සිටු තැන තම සමීපම සේවකයාගෙන් ඇහුම්කන් දුන්නේ මන්දිරයේ දකුණු උයනේ සුපුරුදු ලෙස පාතරාසය ගන්නා මේසය අසල ට වී තේ පානයට සහාභාගි වූ අවස්ථාවේ ය.

මොකද්ද ඔය කෙල්ලගේ නම එතකොට...?
ක්ෂණිකව ඇති වූ නිහඬ බව බිඳිමින් ඒ පැනය මතු වූයේ තරුණ ඇන්ජලෝගේ මුවෙනි.

වෙරෝනිකා ලු.

හ්ම්....!
වෙරෝනිකා....?

..........................................................

වරහැලි වී ක්ෂය වී යන්න ට ආසන්න වී ඇති සිය පොල්කා තිත් වැටි ගවුමේ වාටියෙන් දෑසේ තෙත මාත්තු කරගත් වෙරෝනිකා බැලුවේ ඇන්ජෙලෝ කොහේ දැයි දැන ගැනීමට ය. ඒ වන විටත් හිරු අවරට ගොස් අඳුර ගලන්නට වූ බැවින් තවදුරටත් සිය නිර්මාණයේ වැඩ කරගත නොහැකිවූ ඇන්ජලෝ අසලා තිබූ අබලන් වූ ඊසලයක් අල්ලාගෙන නළල මැද්දෑවේ වූ දහදිය පිස දමන්නට විය.

දන්නවා ඔයාට මහන්සී කියලා ඇන්ජලෝ…! ඇයි උණු චොකලට් කෝප්පයක් වත් බීල ඉන්නේ නැත්තේ..?
කරන්න දෙයක් නෑ වෙරෝනිකා.., මට මේක ඉවර කරල දෙන්නම වෙනවා.
ඔයා අනික හොඳටම දන්නවා මට මේ චිත්‍රය දෙන්න වුනේ නැත්තං කැපකරන්න වෙන්නේ මොකද්ද කියලා.

මට තේරෙනවා. මාව ඔයාගේ ජීවිතේට සම්බන්ධ කරගත්ත එන මොන තරම් වැරැද්දක් ද කියලා තාම තේරෙන්නෙ නැද්ද ඇන්ජලෝ...? ඇත්තටම අපි ඒ දවස් වල මොන තරම් සැහැල්ලුවෙන් හිටියද නේද වෙරෝනිකා.…..?

සිත්තරා අවසන් පද පෙළ පිට කලේ කිසිවක් සිතාබලා නොවුවත් වෙරෝනිකාට එය මරු පහරක් විය..,

කඳුලින් දිලෙන දෑසින් කවුලුව ළඟට වී පායාඑන තරු වලට සිය දුක බාර කරන්නට දෝ ඈ අසල වූ කවුලු ආවරණයට හිස තබාගෙන දෑස් පියන්නට වූවාය.

..........................................................

සිය ප්‍රථම ඉදිරිපත් කිරීම සේන් ගං ඉවුරේ කරන්නට වීම තරුණියට, එක අතකට පුදුමයක් විය. ඒ තම වරිගයේ වයස්ගතම තැනැත්තිය වූ මීශා අත්තම්මා ගේ කල එලි බැසීම ද සිදුවී ඇත්තේ සේන් ගං ඉවුර අසබඩ වූ මේ බිමේ දීම වීම ය. තව පෑ දෙකකින් තමාට ලැබෙන්නට නියමිත ඒ මහඟු වරය ගැන සිතත්ම තරුණියගේ හද ගැස්ම උත්සන්න උනේ ඇයටද නොදැනීමය.

" අද සැනකෙළිය විවෘත කරන්නේ කවුද කියලා දන්නවද..,
ඒ තමා වෑන් ඩි ඇන්ජලෝ සිටුතුමාගේ එකම පුත්‍රයා කණිෂ්ඨ ඇන්ජලෝ තරුණයා. එයාට කෙල්ලො තම ජීවිතය පුදන තරම් ලස්සනක් ලු තියෙන්නෙ. ඒත් මිනිහා නෙවී ලු ඒ ගැන ඇහැක් වත් ඇරල බලන්නෙ..,මට නං වෙලාවකට හිතෙනවා මිනිහා අරවැයින් එකෙක්ද කියලත්.., ”

සුපුරුදු ලෙස සැනකෙළියේ පලමු ඉදිරිපත් කිරීම කරන්නට නියමිත මෝසී කණ්නාඩිය ඉදිරියේ සිට තම කම්මුල් වලට රෝස පවුඩර් උලා ගන්නා ගමන් වෙරෝනිකා දෙසට ඇසක් ඉඟිමරා කියන්නට විය.

මොසීගේ ඉඟියේ යටි අදහස තේරුම් ගත් වෙරෝනිකාගේ හිතට නැගුනේ තරහවකි.

"මෝඩයා මිනිස්සුන්ට අපහස කරන්න එපා. අනිත් එක ඒ එකෙකුට අපි මේ කතා වෙන එක බැරිවෙලාවත් ඇහුනොත් අපි ඉඳලා ඉවරයි. "

පුලුටු කරගත් මුව සඟවා ගත් මොසී තනිව මුමුණමින් තනිවම වෙස් ගන්වා ගන්නායුරු දුටු වෙරෝනිකා තම ආම්පන්න ලැහැත්ති කරගන්නට යන්නට විය.

" නෝනාවරුනී මහත්වරුනී.., ඔබ සියලුදෙනාවම ඉවාන්ගේ රඟලොවට සාදරයෙන් පිළිගන්නවා. මම ඉවාන් පවුලුශ්කා. පුදුම කරවන මායා බල ඇතුලු සිත් සතුටු කරවන බලු කරණම් හා ප්‍රථම වතාව ට ලොව වඩාත් ම රූමත් ම යුවතියගේ විශේෂ ඉදිරිපත් කිරීම ඔබව පුදුමයට හා මන්දානන්දයට පත් කරවනවාට කිසිම සැකයක් නෑ.
ඉදින් ආරම්භ කරන්නට අවසරයි..., ”

"ඉවාන්ගේ රඟ සොභා....!!!!"

විකටයින් පිරිවරාගෙන සබයට පැමිණි මොසී තමා අත ඇති පන්දම් උඩදමමින් අගනා රංගනයක නිරත වන්නට විය. සෑම වසරකම මේ සැනෙකෙළි හල මේ ආකාරයෙන්ම පැවැත්වුවත් ,මංගල ඉදිරිපත් කිරීම කරන්නේ මොසී වුවත්, ජනයාට සිය ජීවිතයේ පළමුවතාවට ඉදිරිපත් කරන්න බලන නියාවෙන් මේ රැඟුම රසවිඳින්නට විය.

කෝ අර කෙල්ල...?
පටන් අටගෙන පෑ කාලක් විතර ගෙවුනා තාම නෑනේ...?

අන්ජලෝ සිය හිස හැරෙව්වේ අතවැසියකු වෙතය.
ඊළඟ ඉදිරිපත් කිරීම ඇත්තේ ඇයටයි උතුමාණෙනී...
අතවැසියා උත්තර දුන්නේ ය.

සියලු දෙනාගේ අත්පොලසන් හඬ මැද ඉවාන් නැවත සබයට පැමිණියේය.

“මායාකාරී ලොවේ රැජිණගේ මරණින් පසුව ඒ කිරුළට කෙනෙකු සොයමින් ලොවපුරා කරක් ගහන වේලාවේ. කිරිල්ලියක් හා කතා කරමින් නිදිගත් සිංහයෙකුගේ හිස උකුල මත තබාගෙන සුව සදන්නට තනන මේ තරුණියව මට මුණගැහුනේ සයිබීරියාවේ අත් අටේ ගෝත්‍ර පතියාගේ සාදයට සහභාගිවන්නට ගිය වෙලාවේ...,”

ඉවාන්ගේ කතාව අවස්ථාවට කෙතරම් නොගැලපෙන්නක් උවත් ප්‍රේක්ෂකයින් දෑස් අයාන සිටියේ මේ තරුණියගේ රූ සිරිය දකිනු රිසියෙනි.

ඕයි තමුෂේගේ ඔය මල වැල්වටාරම නවත්තලා කෙල්ලව එලියට දානවා....!

පදමට වෙරි වූ රම් බෝතලයක් අතින් ගත් බීමත් වැසියෙකුගේ හඬින් සභාව ඇළලී ගියෙ එකවරම ය.

එසේනම් පිළිගන්න,

වෙරෝනිකා....!!!!!

ඉඳිකට්ටක් බිමට වැටිනි නම් ඒවෙලාවේ මහා හඬින් දෝංකාර දෙන්නට තරුණිය කළ එළි බසින වෙලාවේ දී හොඳටම ඉඩ තිබිණි. හාත්පස එතරම් නිශ්ශබ්දතාවයෙන් ඇළලී යන්නට විය. වේදිකාව මඟුල් දොරාටුව අස්සෙන් ගෙජ්ජි හඬක් ඇසී සියලු දෙනාගේ දෑස් ඒ දෙසට යොමුවිය. එළියට බැස සිටියෙ මිහිබට මේ තාක් කාලයකට දක්නට ලැබුණු ඉතාමත් අලංකෘත ම කාන්තා ප්‍රාණියාවයි. ඈ එතරම්ම ලස්සන විය. හදිසියේ තරුණියගේ ආගමනය වූ පසු මේ නිහඬ බව තවත් දරාගත නොහුණු ඇන්ජලෝ එකවරම නැගිට තරුණිය දෙසට හැරී අත්පොලසන් දෙන්නට විය. ජනයාගේ දැහැන එකවරම මේ අත්පොලසමින් බිඳීගිය හෙයින් ඔවුන්ද තරුණ සිටුවරයා අනුගමනය කරමින් අත්තල නද දෙන්නට විය.

--------------------------

මොනවද කල්පනා කරන්නේ වෙරෝනිකා ඔයාගේ පරණ දිනපොතකුත් අතේ තියාගෙන..?

මාපියන්ගේ අකමැත්ත පිට විවාහ වී සිය ජීවිතය සරි කරගන්නට නිතර ම බර වැඩ වල යෙදුනත් තවමත් අත් තලයේ වූ සුමුදු බව ගිලිහී නොගොසින් තිබූ හෙයින්,වියැකී යමින් තිබෙන සුමුදු බවක් සහිත ඒ හස්ත ස්පර්ෂයයෙන් කල්පනා ලොවේ ගිලී සිටි වෙරෝනිකා තිගැස්සී ගියේ ය.

නෑ.. මම මේ කල්පනා කලේ අපි දෙන්නා හම්බවෙච්චි හැටි. ඒ පුදුමාකාර බව තාම මගේ හිතේ තියෙනවා ඇන්ජලෝ. ඔයාව ලබා ගන්න කෙල්ලෝ තමන්ගේ ඕන ජීවිතයක් පුදදෙන්න ඉන්නැද්දිත් මට තේරුම් ගන්න බැරි ඇයි ඔයා මාව තෝරගත්තේ කියලා...???

ඇන්ජලෝගේ මුවේ වූයේ මදහසකි..,

දැනගන්නම ඕනෙද..?
හ්ම්ම්...!

එන්න මා එක්ක...!

ඇන්ජලෝගේ පිටුපසින් වෙරෝනිකා ඇදුනේ කාන්දමක් විලසිනි. දෙදෙනා අවසන නතර වූයේ හරි මැදින් ඉරිතලාගිය කැඩපතක් අසල ය.
අසල වූ පුටුවේ වෙරෝනිකා ඉන්දවූ ඇන්ජලෝ උරහිසට තම සුරත ම තබා ඈ උවනත කැඩපත් දෙසට හැරවුවේ ය.

බලන්න පොඩ්ඩක් මේ දිහා. කැඩපත දෙසට අත දිගුකරමිනි.
ඔව් ඉතින් මේ මම නේ..? ඉතිං..?

මම වහවැටුනේ ඔන්න ඔය රූපෙට නිසා. දැං තේරුනාද? අනික එදා සංදර්ශනය ඉවරවෙලා තිබ්බ බාල් නැටුම මම කොහොමද අමතක කරන්නේ..?

---------------------

ඇන්ජලෝ සිටුතුමාගේ දක්ශිණ අංගනය සෙනඟින් පිරී තිබිනි. එහෙත් ආ සියල්ලගේම අවධානය යොමුවී තිබුනේ එක් යොවුන් යුවලක් වෙතය. ඒ සංගීතයේ තාලයට අනුව පාදතබන තරුණ ඇන්ජලෝ සිටුතැන හා ඉවාන්ගේ සර්කස් බලමුලුවේ දවසේ තරුව වූ වෙරෝනිකා වෙතය. තරුණයින්ගේ ආශීර්වාදය ද තරුණියන්ගේ ඊර්ශ්‍යාව ද මේ දෙපළ හට නොඅඩුව ම ලැබිණි.

දෙන්නා නම් හරිහරියට කැපෙන ජෝඩුව නේද?
ඒකනම් එහෙම තමා ඒත් එක කවදාවත් වෙන්නේ නැති දෙයක් නිසා අපි එහෙම බලාපොරොත්තු තියාගෙන වැඩක් තියෙනවා යැයි..?

කෙප්ලර් නගරාධිපතිතුමා සිය බිරිඳට කනට කර පැවසුවත් ඈ තම සැමියාට පිළිතුරු දුන්නේ එසේ ය.

සියලුම දෙනාගේ මහත් අත්පොලසන් නාදය මැද බාල් නැටුම අවසන් වූයේ සභාවේ ආකර්ශ්නීය ම යුවල වූ ඇන්ජලෝ වෙරෝනිකා දෙදෙනා දෙසට සබයේ

අවදානය හරවමිනි.

---------------------

අද හරිම අහඹු සිදුවීමක් නේද වුනේ..?
මොකද්ද?
ඇයි අපි දෙදෙනාම එකට නටන්න ට ඉඩලැබුනු එක..,

ඒත්..,
ඇයි ඒත්..?
මම ඔබෙන් බලා පොරොත්තු උනා මට නටන්නට ආරාධානය කරාවි කියලා..,

වෙරෝනිකා ඇන්ජලෝට පැවසුවේ බිම බලාගෙනය..,
මමත් බලාපොරොත්තු උනා ඔබ මා එක්ක මගේ ආරාධනය පිලිගෙන නැටුමට ඒවි කියලා.
එහෙනම් අපි දෙන්නාගේ ම බලපොරොත්තු ඉටු උනා නේ?

තරුණිය අත තිබූ වයින් වීදුරුව විල අසල තිබූ බැම්ම උඩ තැබූ තරුණිය සිටු කුමරා දෙස ට හැරුනා ය.

මම ඔබෙන් ප්‍රශ්ණයක් අහන්නද?
හා අහන්න ඕනෙම දෙයක්..,

මේ තරම් ලස්සන තරුණයෙකු වෙලත් ඇයි තරුණියකට ආදරේ කරන්නේ නැත්තේ...?

මම එක්කෙනෙකුට ආදරේ කරනවා වෙරෝනිකා ඒ බව කවුරුවත් දැක්කෙ නැහැ. මම කියන්න ගියෙත් නැහැ.
කාටද..? යුවතිය ඇසුවේ බිඳුනු හඬිනි..,
කාටද ඔබ ආදරය කරන්නේ..?
දැනගන්න ම උවමනා ද? ඇන්ජලෝ ඇසුවේ තරුණියගේ ඇස් දෙස සෘජුව බලාගෙන ය.

ඔව්...!
එහෙනම් එන්න යන්න. ඇය ඉන්නේ මගේ කාමරයේ..,
තරුණියගේ හද ගැහෙන්නට විය.. තමා යන්නේ කොහාටද කියා සිතන්නට පටන් ගන්න විටත් තරුණයා වෙරෝනිකාව අදින් ගෙන උඩුමහලට පා නගන්නට පටන් ගෙන අවසාන ය.

විසාල කාමරයකට පැමිණි තරුණයා එහි දොර වසා දමන්නට විය..,
සාදරයෙන් පිළිගන්නවා මගේ චිත්‍ර කාමරයට.

මම දන්නේ නැහැනේ ඔබ චිත්‍ර අඳින්නට දක්ෂ බව..?
පුදුමයි මුලු නගරෙම දන්නවා මම සිත්තරෙක් බව..,

අහ් ඔව් ඔව් මම හිතන්නේ මම අසා තිබෙනවා ඇන්ජලෝගේ පොකැට්ටුව ගැන.., ඒත් ඔබ කවදා හෝ අහන්න තියා සිතන්නවත් බලාපොරොත්තුව නැති දෙයක් තියෙනවා ඔබ නොදන්න.., මේ නගරයේ කිසිවෙකුත් නොදන්න..,

ඒ මොකද්ද?

කවදා හෝ අසා තිබෙනවාද රූපර්ට් ඩී ලූනේ කියල චිත්‍ර ශිල්පියෙක් ව..,නැතුව ඔහු නේ අර ප්‍රසිද්ධ කන්‍යා කිඳුරිය ප්‍රතිමාව මහ රජතුමාට පිළිගැන්නුවේ.., ඇන්ජලෝගේ මුවේ වූයේ මඳහාසයෙකි..,

එහෙනම් මේ රූපය ඇන්දේ කවුද කියා බලන්න හැකිනම්.., කියමින් තරුණයා තමා අසල තිබූ ඊසලය මත වූ රුව වසා තිබූ සලුව ඉවත් කරන්නට විය..,

මරිය මවු තුමියනී.., මේ මම නේද?
තරුණියට සිය දෙඇස් අදහා ගත නොහැකි විය. ඈ ඉදිරිපිට තිබුනේ ජීවමාන ප්‍රමාණයේ ඇයගේ රුව ඇඳි ආලේඛය චිත්‍රයකි.

දැන් බලන්න කවුද මේ රූපය ඇඳලා තියෙන්නේ කියලා..,
ඇන්ජලෝ වෙරෝනිකාගේ අවධානය යොමු කලේ පහත් දකුණු කොනේ ගසා තිබූ සිත්‍තරාගේ අත්සන වෙතය.
"රූපර්ට් ඩී ලූනේ..? "
දෙවියනේ එතුමා?

වෙරෝනිකා මේ අහන්න.., රූපර්ට් ඩී ලූනේ කියන්නේ මම චිත්‍ර වල ට දමන ආරූඪ නම.
ඒ කියන්නේ..ඔ..?
ඔව් රූපර්ට් ඩී ලූනේ කියන්නේත් මට ම තමා.

තරුණිය උන්නේ දෙලොවක් අතර ය.
දරන්නට බැරි තරම් පුදුම වීම් තුලින් ඈ හෙම්බත් වී උන්නා ය.මේ රූපය මම ඇන්දේ මීටවසර 5 කට කලින් ඒ වෙනකොට මම ඔබ ගැන අසාවත් නැහැ වෙරෝනිකා. ඒත් මම කවදා හරි හිතුවා මම කසාද බඳිනවා නම් බඳින්නේ මේ තරුණිය ව ම යි කියලා. ඒ සිතුවිල්ල තාමත් එහෙමමයි., මුල් වරට ඔබව දකින විට මම ගොලු උනා මේ අර සිතුවමේ ඉන්න කෙල්ල නේද කියලත්. මට හරි සතුටක් දැනුනා මගේ තීරණය කිසිම අයුරකින් වැරදී නැති බව දැනගත්තම..,

ඉතින්..,
මා ආදර වෙරෝනිකා ඔබ කැමතිද මා හා විවාහ වෙන්න..?

තරුණිය සිටියේ මඳක් කම්පනය වූ ස්වරූපයෙනි..!
ඒත් ඇන්ජලෝ..!
ඔව්..?
තේරෙන්නේ නැද්ද මෙතන ගැටලුවක් තියෙන විත්තිය..?
මොකද්ද..? ඒ මගේ අඩුපාඩුවක් නම් මට තියෙන්නේ ඇනවුම් කරන්න විතරයි.., සියල්ල මා අතේයි සැනෙකින්..!
මා කියන්නේ ඒ ගැන නොවෙයි තේරුම් ගන්න උත්සහ කරන්න..!
එහෙනම්..?
අපි දෙදෙනාගේ සමාජ තත්ත්වය..?

ආදරයට සමාජ තත්ත්වය බලපානවැයි කියන්නේ මොන පොතේද? මම නම් අසා නැහැ කවදාවත්..!
මට පපා ට කියන්න විතරයි තියෙන්නේ..? ඔහු මට දක්වන්නේ පුදුම ආදරයක් වෙරෝනිකා..! මම හඳ තරු ඉල්ලුවොත් මට ඒකත් ගෙනත් දේවී..! ආදරෙයි ඒ තරමට..!

වෙරෝනිකා උන්නේ ගැහැටකට මැදිවීය.., ජීවිතය සුරංගනා කතාවක් ලෙස දකිනා ළමා සිතැති සොඳුරු කුමරෙකුට සිත ලියාදීමට වඩා පොලොවේ පය ගසා සිටිනා මැදිවියැයියෙකු හා විවාපත් වීම මැනවැයි වෙරෝනිකාට නොසිතුනාද නොවේ.., එහෙත් ඒ ක්ෂණයේම තමා කුඩා කලදී සිය හස්තයේ ළදරු රේඛා බලා මීෂා අත්තම්මා කියූ අනාවැකිය ඈ සිතට තට්ටු කරන්නට විය..,

පුතේ ඔයා කවදා හරි කසාද බඳින්නේ රාජ කුමාරයෙක් වගේ එක්කෙනෙක්..,ඒත් ඒ ආදරේ ඔයා අතට ලබා ගන්න විඳින්න වෙන ගැහැට බොහොමයි..! ඔව් බොහොමයි..!

අත්දෙක එක උඩ එකතියාගෙන කලපනා කරන්නේ අපි දෙන්නාගේ විවාහය ගැනද වෙරෝනිකා..? දුක්වෙන්න එපා හැමදේම හොඳින් සිද්ධවෙයි..! වෙරෝනිකා හට සිය ඉහලට ගත් සුසුම පහලට අතහැර දමනවා හැරෙන්නට වෙන දෙයක් කරන්නට තිබුනේ නැත..! ඒ තරමටම ඇන්ජලෝ දෙදෙනාගේ විවාහය ගැන සිහින මවමින් සිටියේය..!!!

----------------------------

වෙරෝනිකා තමා අත වූ පොතේ පිටු පෙරළන්නට වූයේ නිනවුවක් නැතිවම ය..!

අප්‍රියෙල් 15

හැමදේම වෙනස් වෙනවා.., මොනවද වෙන්නේ කියලා හිතා ගන්නත් බැහැ. ඊයේ මාළිගාවේ සෙබලු ඇවිත් අයියාගේ සැනකෙළියේ සියලුදෙනාම හිරභාරයට

ගත්තා. ඉවාන්ට හොඳටම පහරදීලා ඔහුවත් කුදලගෙන ගිය වග මට කිව්වේ ලේ පෙරාගෙන මගේ කූඩාරමට දුවගෙන ආපු මොසී. ඔහුටත් සෙබලෙක් ගෙන බයිනෙත්තු පාරක් වැදිලා ඇහැක් රතු චෙරිගෙඩියක් වගේ වෙලා..! අයියා මට දෙන්න කියලා කොල කෑල්ලක් ඔහු අතේ එවලා තිබුනා..!

වෙරෝ.., මේ හැමදේම වෙන්න හේතුව ඔය දෙන්නාගේ ආදරේනම් කරුණාකරලා ඇන්ජලෝ එක්ක වහාම නගරයෙන් පිටට පැනලා යන්න.., අදම මේ දැන ම..,

ගඟ ගාව ඕක්* ගහ යට මම පෙට්ටියක් වළලා ඇති..! ඒකත් අරන් යන්න.., මාස කිහිපය ජීවත් වෙන්න ඒ පෙට්ටියේ තියෙන සල්ලි සෑහේවි..!
තව අ..,

මේක ලියනකොටමයි සෙබලු ඇවිල්ලා ඉවාන් ට ගහලා කුදලාන ගියේ.., ඈත ඉඳන් ම මට මොසී මොසී කියලා කෑගහපු ඉවාන් මට මේ කොල කෑල්ල ඇහෙන් පෙන්නන කොට ම තමා මට අර යමපල්ලා ඇවිත් බයිනෙත්තු කඳෙන් ගැහුවේ.., ගානක් නෑ..! මම කොල කෑල්ල අරන් කාගෙන ආවා..., මට එහෙම කිව්වත් මගේ ඇහෙන වැටෙන කඳුලු වලට තිත තියන්න ඒවා සමත් උනේ නැහැ.., මම යා යුතුයි ඇන්ජලෝ ව මුණ ගැහෙන්න..!

අප්‍රියෙල් 21

වෙච්චි කරදර නිසා මට දින පොත ලියන්නත් වෙලාව හොයාගන්නත් බැරි උනා.., අපි උතුරට යන ගමන් මොසී කරත්තය පදවන්නේ පුදුම වේගෙකින්..! මේ වගේ තෙහෙට්ටුවක් කවදාවත් විඳලා නැති නිසාදෝ ඇන්ජලෝ මගේ උරහිසට ඔලුව තියාගෙන නිදි කරනවා.., මීට සතියකට පෙර සියලු දෙයින් අගතැන්පත් වුනු කුමරෙක් වෙච්චි ඔහු අද මගේ ආදරය විතරක් හිමි දිළින්දෙක්.., මේ තත්ත්වෙට පත් වෙන්න හේතු උනේ මමද..? ඇන්ජලෝගේ හිතුවක්කාර කමද නැතිනම් අපි දෙන්නම ද? මොකද්ද කියලා තේරුම ගන්නවත් මගේ හිත නිස්කාංසුවක් නැහැ..!

ලියූ දේට වඩා නොලියු දේ බොහෝ ය..!වෙරෝනිකා ආදරයේ නාමයෙන් සියල්ල විඳ දරාගත්තේ ඇන්ජලෝ නිසා ය..! හිත උපන් සංවේගය නිසාදෝ ඇන්ජලෝ තුලින් වෙනදා මතුවන තරම් සිනහවක් කෙලිලොල් බවක් දිස්වූවේ නැත..! අතදිග හැර තමා වැළඳ ගත් ආදරය එය විතරක් හිමිකර දී අන් සියල්ල අහිමි කල නිසාවෙන්.., රූපර්ට් ඩී ලූනේ ආරූඪ නමින් ඇඳෙන සිතුවම් වලද වූයේ අඳුරු දුක් සහිත බවක් නිසා ඔහුන් එවකට ජීවත් වූ කුඩා නගරය තුලද ඒ සිතුවම් වලට එතරම් ඉල්ලුමක් පැවතියේ නැත.

ඒ ජනවාරි මාසයයි. අසල වූ දේවස්ථානයේ තව දිනකින් එනම් ජනවාරි දහතුන හෙවත් හෙට පැවැත්වෙන පල්ලියේ මංගල්‍යය ට සියල්ලෝ ලහි ලහියේ ලැහැස්ති වෙන්නට වූහ..! නගර අලංකරණය උද්‍යාන කටයුතු හා විවිධ විසිතුරු අලංකරණ ක්‍රමවේදයන් එහිදී භාවිතාකර සැනකෙළියේ නුවරුන්ගේ වඩාත් ම ආකර්ෂණයට හසුවෙන නිර්මාණය තෝරා එය පල්ලියට ගෘහිත වූ ශාන්තුවරියගේ නාමයෙන් පුදදීම මේ නගරයේ අනාදිමත් කාලයක පටන් ම සිදුවිය..!

විවාහයෙන් වසර දහයකට පසුව වුව අලෙවියක් නැතත් කලා නිර්මාණයක් කරන්නට නොතිත් ආශාවෙන් පසුවූ ඇන්ජලෝට නිමිත්තක් වූයේ මේ ඉහත කී තොරතුරයි..! සීමාවක් නොමැතිව ගොවිපල වල බැරිමරගාතේ වැඩ කරමින් ඒ අපද්‍රව්‍ය ආග්‍රහණය වීම නිසා නිතර පවතින කැස්ස හා වරක් වූවොත් දවස් කිහිපයක් යනතුරු නොනවතින වේදනාකරී ඉක්කාව නිසාවෙන් නිතර නිතර ලෙඩ රෝග වලට කාන්දමක් වැනි වූ සිය දුබල සිරුර නිසා ඇන්ජලෝට නිවසට වී

කල හැකිව තිබූ එකම දේනම් සිත්තර වෘත්තිය විය.

ඉදින් මේ ඇන්ජලෝ තනන්නේ සිය කලකට පසුව කරන සිතුවමේ අවසාන පින්සල් පහර කැන්වසය මත තැබීම ය. සංගීත අදියුරුවෙකුට සිය ගීතයේ අවසාන ස්වර කිහිපය කොතරම් ම වැදගත් වනවාද.., ඒ ආකාරයෙන් ම සිත්තරෙකුට සිය කලා නිර්මාණයේ අවසාන පින්සල් පහර වැදගත් වේ.

--------------------

ගීතිකා කණ්ඩායමේ ආසිරි ගීත මැද්දෑවෙන් ශාන්තුවරියගේ රුව සහිත ප්‍රතිමාව පල්ලියේ ඉදිරියේ වූ එළිමහන් රංග පීඨිකාවේ ස්ථානගත වූයේ දිනය පුරාවටම ඒ සුවිශේෂ කලා නිපැයුම් ප්‍රදර්ශනය පැවැත්වෙන බවු නොකියා කියන්නට මෙනි..!
වෙරෝනිකාට ඉවසුම් නැත විසි වසරකට පසුව බිනැස්කෝ පල්ලියේ ශාන්තුවර ප්‍රතිමාවේ උවනත නිරාවරණය කරන නිසාවෙනි.., ඒ වසරේ ප්‍රදර්ශනයට තබන යම් කලා නිපැයුමක් ජයග්‍රහණය කලහොත් ඒ කලා නිපැයුමේ නිර්මාණකරුවාට ප්‍රතිමාවේ වුවනත වසාතිබෙන සේද සලුව නිරාවරණය කරන්නට වාසනාව ලැබෙන බැවිනි..!
වසර ගණනාවකට පසුව සිය දිගට වැවුණු රැවුල බා හිසකේ පිටුපසට කර බැඳ තමා සන්තක වූ එකම එක හිස්වැස්ම පැලඳ.., සිටීම නිසා ඇන්ජලෝගේ මුහුණට ආරූඪ වී තිබුනේ උගත් කඩවසම් බවෙකි..!

වෙරෝනිකා මට මේ ටයි පටිය දමාගන්නට උදවු වෙන්න..,
ඉන්න මේ එන ගමන්.., ඒක නොවේ මේ ඇඳුම හොඳද කියලා මට කියන්න...,

ඇන්ජලෝ පිටුපසට හැරී දුටු දෙයින් පුදුමයට පත්විය.., තමා මේ දකින්නේ හීනයක් දැයි නිච්චි නැතිවෙන තරමට ඒ දසුන මනස්කාන්ත විය..! මේ තමා ඉදිරියට එන්නේ තමා දසවසරකට පෙර දුටු ඒ වෙරෝනිකා ගේ ප්‍රතිරුවයැ..,

වෙරෝ.., මේ .., ඔයා...?
ඔව් මම ඇයි..?
මම මගේ මහත්තයාට දෙවැනි නොවෙන්න නොඅඳින්න නොකක් හරි හේතුවක් තියෙන්න ඕනෙද?
නෑ නෑ එහෙම නෙවේ.., ඔයා මට මේ මතක් කරන්නේ මීට අවුරුදු දහයකට කලින් මම දැකපු වෙරොනිකාව පණ..!
ම්ම් ඉතිං නරකද?
නැහැ හොඳයි මොනතරම් දෙයක් ද ඒක..,
ඔන්න මම කරපටිය දැම්මා දැං මේ වේල් එක වහන්න..,

දම්පාට වර්ණිත සේද ගවුමට ම ගැලපෙන කලු වේල් කඩෙන් ඈ වුවනත වසන්නට තමාට ලැබීම ඔහුතුල ඇතිකලේ අහිංසක ආඩම්බරයකි..,

-------------------------

දෙවියන් වහන්සේගේ ආශීර්වාදයේ බලයෙන් වරම් ගෙන මේ භක්තිමත් නිර්මාණ කරන ලද නිර්මාණකරුවනි.., ඔබ සියලු දෙනාවම දේව මවුතුමියන් විසින් ඉතසිතින් පිළිගන්නවා ඇති.., අද ජනවාරි දහතුන් වැනිදා.., අද අපේ දේවස්ථානයට ගෘහිත වූ ශාන්ත වෙරෝනිකා මෑණියන් ගේ මංගල්‍ය දිනයයි..,

ශාන්ත වෙරෝනිකා..?

ඇන්ජලෝ එකවරම හැරී බැලුවේ තමා අසල වූ වෙරෝනිකා දිහාවයි.., කාන වර්ණිත වේල්පට නිසාවෙන් ඈ මුව නොපෙනුනද.., ඈ සිටියේද සැලී බව සිය අත් තබාගෙන ඇති අයුරින් කියන්නට පුලුවන් විය..,

සෑම වසර විස්සකට වරක් ම අප මෑණියන්ගේ ප්‍රතිමාව නිරාවරණය කර නුවරුන් හට පෙන්වන මේ අති සුවිශේෂ අවස්ථාවේ.., අනාදිමත් කාලයක සිට පැවත ආ ලෙස මේ වර ද ඒ වරම හිමිවන්නේ හොඳම නිපැයුම කලාවූ නිපැයුම් කරුවාට යැ.., ඉදින් මෙවර ඒ අවස්ථාව ලැබී තිබෙන්නේ සුවිශේෂී අයෙකුටයි.., ඒ මීට වසර දහයකට පෙර මේ නගරයට පැමිණ ඉතා අපහසුවෙන් ජීවිකාව කරගත් අයෙකුටයි.., කලක් ඉතා පරසිදු නිපැයුම් කරමින් රට පුවා සිය යශෝරාවය පැතිරූ මේ කලාවේදියා ගැන ඉතා සමෘදිමත් කලා ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන බිනැස්කෝ ගමේ වැසියන් හැටියට අප දැනගත යුතුවීම අවශ්‍යයෙන් ම විය යුතුදෙයකි.., එසේනම් "බිරිඳ" නම් තේමාව යටතේ සිය නිර්මාණය ඉදිරිපත් කල මේ අනර්ඝ සිත්තරා පිළිගන්න රූපර්ට් ඩී ලූනේ...!!!

අත්පොලසන්නාදය මත ලේ උණුසුම් වනු දැනුනු ඇන්ජලෝ හිස් මනසින් යුතුව නැගිට්ටේ වෙරෝනිකාගේ අතින් අල්ලාගෙන ම ය..! නුවරුන්ගේ අත්පොලසන්නාදය මත සිය ජයග්‍රාහී රන්පින්සල සම්මානයෙන් පිදුම් ලද ඇන්ජලෝ ට ඊ ළඟට උදාවූයේ ස්තූතියි කතාවයි..,
මම මේ සම්මානයට ඇත්තටම හිමිකරුවද නැද්ද යන්නට තවමත් මගේ හිතේ දෙගිඩියාවක් තිබුනත් මේ සම්මානය ගන්නට පිටුපස සිට උදවුකල ඒ චරිතය ගැන මම කියන්න මම අමතක නලා නම් මම ගුණ මකුවෙක් වෙනවා.., ඇත්ත වගයෙන් ම මිත්‍රවරුනී මම මේ ආලේඛය රුව නිර්මාණය කලේ මගේ බිරිඳවයි..,

මේ මේ ලොව කිසිවකට වඩා මගේ ආදරය මට වටින නිසාවෙන්..,

පුදා චිත්‍රය විවෘත කලානම්.., නරඹන්නෝ බලා ඉන්නවා නෙව..,
දේවගැති තුමා ඇන්ජලෝගේ කනට කර මිමිනුවේ සිහින් ස්වරයෙනි..,

ශාන්තුවරියගේ ප්‍රතුමාවට දකුණු පසින් වූ සිතුවම වසා තිබූ පීත්ත පටිය ඇදනිරාවරණය කරේ අත්පොලස්න්නාදයෙන් මත්වීමට සූදනම්ව සිය දෑසද පියාගෙනය.., චිත්‍රය නිරාවරණය කර විනාඩියකට වඩාගත වුව එකදු අත්පොලසන්නාදයකුදු නොලැබීම නිසා සියදෑස හැරි ඇන්ජලෝද තමා ඉදිර්යේ වූ දසුනින් පුදුමයට පත්විය..,
ඒ සියල්ලෝම රුව දිහා දෑස් අයා සිටින අන්දමයි.., අනි කිසිවකු නොව දේව ගැති තුමාද එසේම විය.
දේවමෑනියන්ට පින් සිදුවෙන්න පුතා උඹේ බිරිඳද මේ..?
ඔව්..? ඇයි ෆාදරේ..,
පුතා මේ උඹ ඇඳලා තියෙන්නේ කාවද දන්නවාද?
වෙරෝනිකා ශාන්තුවරියව..,
මීට වසර විස්සකට උඩදී මම දැක්ක ඒ රූපය මට තාම මතකයි.., පුතා මේ එක්කම ශාන්තුවරියගේ ප්‍රතිමාවත් නිරාවරණය කරන්න දරුවා.., ඇන්ජලෝ සිටියේ කම්පනයකට පත්වී ය.., නිහඬවම පිළිමය වසා තුබූ සේලය ඉවත් කරන්නට විය.., ඇන්ජලෝගේද ඇස් අදහන්නට නොහැකි විය.., තමා මේ සිටින්නේ රනින් නිම කරන ලද සිය බිරිඳගේ ජීවමාන ප්‍රතිරුවක් අසල යැයි සිතන්නට විය. එය එතරම්ම ම ජීව මාන ය.

තමා මීට දශකයකට පෙර ගත් ඒ තීරණය කෙතරම් නිවැරදි දැයි සිතන්නට විය..,

"ආදරය රනින් නෙලලා පින්සලෙන් ඇන්දාම මෙහෙම පේනවා ඇති"
සෙනග ගොඩේ වූ කවුදෝ කියනවා ඇන්ජලෝට ඇසෙන්නට විය..!

සංතෑසිය

2010-03-12T07:58:00.001-08:00

දඩාං...!

ඉබේ ඇරෙන වැහෙන දොර දෙපලු කරං ආව සද්දෙට පුන්සිරි රාළහාමි උඩ ගිහින් බිම වැටුනා.

මොකද යෝදියේ අහස පොලොව දෙදෙරවා ගෙන..,

පුන්සිරි රාළහාමි ඇහුවේ තරහින්. සේවාකාලය අවුරුදු 15 වෙලත් ගම්මු බොහොම ගෞරව සම්ප්‍රයුත්තව සලකන ග්‍රාම සේවක රාළහාමි වෙච්චි තමාට බවලතෙක් එක පාරට කඩා පැනගෙන ආ එක ගැන තිබුනේ සාධාරණ තරහක්.

ඉතිං මොකද කියපංකෝ...!

පුන්සිරි රාළහාමි කිව්වේ ආයිත් තම ලිපිගොනුවට ඇස් යොමු කරමින්.

රාළහාමි මම පොලට යන්න ඒදණ්ඩෙන් එගොඩ වෙලා කහ වැට වදුල අස්සෙන් යනකොට එකපාරට ම..,

ඔව් එකපාරටම...,

මිනිහෙක් මගේ මූණෙන් අල්ල්ගෙන එකපාරට ම ඉඹගෙන ඉඹගෙන යන්න ගත්ත නෙව.

මොකාක්..?

ඉද්ද ගැහුවා වගේ පුටුවෙන් නැගිට්ටුනේ රාළාහාමිට ත් නොදැනිම.

ඔව් ඔව්..,

ගංගොඩට ඇවිල්ලත් අවුරුදු 15 වසමේ රාජකාරි කරපු තමාට මේ වගේ පැමිණිල්ලක් ආපු පළවෙනි වතාව.

මොන විලිසංගේ නැති හරුපයක් ද ඒ..?

පුන්සිරි රාළහාමි හිතන්නට උනා.

මෙහෙම ගියොත් මගේ දරුවෙක් වත් පාරතොටක යවාගන්ට බැරිවෙනවා.

පුන්සිරි රාළහාමි තනියම කල්පනාවකට වැටුනා.

රාළහාම්...රාළහාමි...,මොකද බයවෙලා වගේ..?

අර බවලත් ඇත්තා තමංගේ මේසේ ඉස්සරහ බව මතක් උනේ එතකොට...,

උඹට වෙන මොනවත් වින්නැහියක් එහෙම උනේ නෑ නේද උලව්වේ..?

නෑ නෑ හත් දෙය්යනේ..! මම මේ කියන්ට ආවේ ගෑණියෙක් ට මොකක් හරි වින්නැහියක් උනාම ගමේ ගිරාමසෙවක ඇත්තො දැනං ඉන්න ඕනේ නිසා වෙන එහෙමකට එහෙම නෙවී.

අපිට එහෙම හදි කොරන්න.., එහෙම තැන තැන කොල්ලො තැග්ගැහුන කාලෙකුත් තිබ්බා.., ඒ අපේ හොඳ තෙල් බේරෙන වයස.

උඹ මා එක්ක මගුල් කොරන්න එනවද බොල..?

උන්සිරි රාළහාමි අර බවලතාගේ ඇඟට කඩා පැන්නේ එකපාර ට ම.

නෑ මම එහෙම කිව්වේ ...,

ඇති ඇති.., කියනව බලන්ට තමුන්ගේ නම ගම වයස එහෙම..,

චී චී රාළහාමි එහෙමත් ලැජ්ජ බය නැතුව ගැණියෙක් ගේන් වයස අහනවද අප්පා...,
ඔන්නං නම නං කියන්නං..,

මං කතිරිනා.., අවුරුදු පාළහ කට කලින් වැලිගම්පිටි ගිය මයේ මනුස්සයා නං කීවේ තිරිනා කියාල.

හ්ම් ඒකත් එහෙමද..,

පුන්සිරි රාළහාමි මේසේ දකුණු පැත්තේ තිබ්බ පැමිණිලි පොත් ගත්තේ අලුත් පිටුවක් පෙරළලා මේ සංතෑසිය ලියන්ට හිතාන.

හරි ඒකගේ විස්තර එහෙම කියමු බලන්න..,

කාගෙද..?

වෙන මොකාගෙද බොල අර මනුස්සයගේ..,

මොන..?

ඇයි යකෝ අර තෝ පොලේ යනකොට උඹ මූණ කන්න ආවැයි කීවේ.., අර උඹ මෙහෙට වැළහින්නක් වඩේ කඩා පාත් උනේ..,

ඉතිං..?

ආන්න ඒ සංතෑසිය කොරපු එකාගේ තොරතුරු..,

ගෑණි එක්ක තරහින් රාළහාමිට වෙවුලන තරමට කේන්තිය දැනෙන්න ගත්තා..,

අනේ රාළගාමි මම කොහොමැයි ඒ යකා ගේ හැඩ රුව කියන්නේ...?

ඒ මොකෝ බොල තෝනේ දන්නේ...! නැත්තං මම ද දන්නේ....?

අනේ රාළහමි මම හැඩරුවක් කියලා කොහොමැයි හරියට ම කියන්නේ.., ඒ යකා මූණ ඉඹගෙන ඉඹගෙන යන කොට මගේ ඇස් ඉබේටම පියෙවුනා නෙව...,

හපොයි

පුන්සිරි රාළහාමි ට උඩ තිබ්බ පංකාව එක තැන තියෙද්දී තමංව කැරකෙනවා වගේ දැනෙන්න උනා

ත්‍යාගය

2010-02-22T07:38:00.001-08:00

තිසුරි ගේ අත මා නැගිටින විටත් මගේ හිස මත ය. යුවතියට නින්ද ගොස් ඇත. උස්පහත් වන පිරුණු ලැමත්, මුහුනේ වූ සදා නොවෙනස් වේයැයි මා හිතැතුලින් ම අදහන්නට පටන්ගෙන තුබූ ඒ සිනහවත් ඒ නිද්‍රාව මධ්‍යයේ වුව වෙනස් නොවී තිබිණි. ඈ උකුලෙන් මා හිස සෙමෙන් ඉවතට ගන්නේ මේසය මත වූ කැමරාව ගන්නට ය. කෙල්ලන් ගේ නියම ලස්සන මතු වී පෙනෙන්නේ නිදන විටදීත් රවන විටදීත් ය කතාව සත්‍යක් වග මගේ හිතට මෝදු වී සිනහවක් ලෙස පිටව යාමට ගතවූයේ ක්ෂණයකි. මම කැමරාව මානා කාචයට හසුකර ගන්නා විටත් ඈ ඇහැරී හමාරය.

ඇයි මටත් නොකියා උකුලෙන් නැගිටලා ගියේ...?

ගැහැණු සතුන් හුරතලයට විරුද්ධත්වය පාන ආකාරය ඉතා මනහර ය. කෙල්ලගේ මූණේ නෝක්කාඩුවකි.

ජනතාවට සත්‍ය පැවසීම තමා මගේ රස්සාව. ඒ නිසා අපි පෑ විසි හතර ම අවදියෙන්...! එකම ප්‍රාර්ථනය තමා පියවි ඇස නොගටෙන රූ පෙළහරවල් කැමරා කාචයට හසු කරගැනීම..!
ඒ දඟකාර මුවේ තවත් එක මොහොතක් කැමරාවේ සටහන් කරගන්නා අතර ම මම පැවසීමි.
ආ.....එහෙමද? එන්නයි කිව්වේ මගේ ළඟට තව දඬුවමක් දෙන්න.

මේ තනන්නේ හාදුවක් නැතිනම් තේරෙන සිංහලෙන් කිවහොත් liplock එකකට මා හසුකර ගැනීමට ය. මේ සොඳුරු දඬුවමට කවද මා කැමති බැව් දන්න ඈ මේ ආදරණීය වදකාරියගේ චරිතය රඟන්නේ බොහෝ කැමැත්තෙනි.

අප විවාපත් වී මේ ගෙවෙන්නේ දෙවෙනි වසරයි. සමහර පිංවත් පෙම්වත්තු පෙම් කර විවාහ වුවත් මාත් තිසුරීත් විවාහ වූයේ යෝජනාවක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසට ය. ඉදින් අපි එදා සිට පෙම් කරන්නට පටන් ගතිමු.

යකෝ අපි ලව් කරලා බැන්දා. දැං ළමයි බලනවා. උඹලා දැං ද ලව් කරන්නේ...?

විවාහයෙන් පසුව රැකියාවට ගිය පළමු දිනයේම දහවල් බත් පත අතගාමින් දුරකතයෙන් තිසුරී හා සංවාදයේ යෙදෙනු දුටු මගේ සගයන් ගෙන් ලැබුනු පළමු කොමෙන්ටුව එය විය.

ඉතිං මම බොලාට ලව් කරන්න එපා කිව්වායෑ..! මට මොකෝ... උඹලා ලව් බැරිනම් ඕන මගුලක් කරගත්තට...!

මම පිළිවදන් දෙන්නේ සිනා පිරි මුවෙනි.
සමහරු විවහා දිවිය විඳිනවාට විඳවනවා කීවත් මම ජීවිතයේ නියම මිහිර විඳින්නේ දැන් ය. ඒ මම අත්දැකීමෙන් දනිමි. තිසුරි හා වූ ජීවිතය මට ස්වර්ගයකි. මම එය විඳිමි.

අද පෙබරවාරි දහතුන් වෙනිදා ය. නො එසේනම් පෙම්වතුන්ගේ දිනය උදාවීමට ඇත්තේ තව පෑ ගණනෙකි. විවාහයෙන් පසුව අපි දෙදෙනාගේ ම මනාපය මත අප දෙදෙනා පෙම්වතුන්ගේ දිනය සමරන්නට කතිකා කරගත්තෙමු. කවුරුන් කුමක් කිව්වද විදෙශයෙන් අපට ලැබුණු තවත් එක යහපත් සැමරුමක් වන වැලන්ටයින් දිනය නොහොත් පෙම්වතුන්ගේ දිනය මගේ ජීවිතයේ විශේෂ කුමක් හෝ සනිටුහන් වන්නෙකි. අපේ සරණ බන්ධනයෙන් පසුව උදාවූ පළමු පෙම්වතුන්ගේ දිනයේ තිසුරිට මගෙන් ලැබුණු ත්‍යාගය නම් රෝසමල් පොකුරක් හා රාත්‍රී භෝජනයකි. විශේෂත්වය නම් මේ භෝජන සංග්‍රහය ට අවැසි සියලුම දේ සකසන ලද්දේ මගේ දෑතින් ම වීමයි.

මම දන්නේ නෑ තේජ ඔයාට මේ තරම් රහට උයන්න පුලුවන් කියලා..., මට මං ගැන ලැජ්ජත් හිතෙනවා අනේ...!
එහෙම හිතන්න එපා සුදූ..,
ඔයා මං වෙනුවෙන් හැමදාම හදල දෙන කෑම එක මම මොනතරම් ආසාවෙන්ද කන්නේ කියල ඔයා දන්නවනම් ඔහොම කියන්නේ නෑ කවදාවත්..!

මම මෙසේ පවසන්නේ ඈව උඩ තබන්නට නොවේ. අප එක ගෙදරකට වූදා සිට මා වෙනුවෙන් වෙහෙස වන්නී, මුවින් එකදු චෝදනාවකුදු නොදොඩාය. එනිසා මම යලිත් කියමි.., මේ ගැහැණිය මට ස්වර්ගයකි.

ටික් ටික් හඬින් ගතවෙන ඔරලෝසුවේ මැදියම් දොලහ කණිසම වදින්නට තව ඇත්තේ මිනිත්තු කිහිපයකි.
සාලය දෙස බැලූ මට සෝපාවේ ගුලිවී රූපවාහිණිය බලන තිසුරී දුටු විට මට ඇති උනේ සැකයකි. මගේ හිත පෙබරවාරි දා හතර ගෙවෙන තුරු වලි කන්නට හේතුව නම් පෙරේදා තිසුරි ගේ මුවින් පිටවූ දෙයකි.

දා හතර වෙනිදාට මට ඔයාට දෙන්න ලොකූ තෑග්ගක් තියෙනවා.ඒක මගේ ජීවිතේ මට දෙන්න පුලුවන් ලොකු ම තෑග්ග වෙන්නත් පුලුවන්. හරියටම රෑ 12ට දා හතර ලබද්දී මම ඒක ඔයාට දෙනවා. ඒක ඔයාටත් ජීවිතේ ලබන ලොකුම තෑග්ග වේවිද දන්නෙත් නෑ සමහර විට...?

......................................................

රෝසපාට කම්මුල් දෙකට අත තබාන රූපවාහිනිය දෙස නරඹන ඈ සිටින්නේ නිසොල්මන්ව ය.

කෙල්ලට වැලන්ටයින් ගිෆ්ට් එක අමතක වෙලාවත් ද..?
? ? ? ? ?

ගෙල පිටුපසින් තැවරෙන සිහින් හාදුවක ට සංවේදී වූ මා ඇහරුනේ ක්ෂණිකව ය.

සුදූ...?
හ්ම්...?
ඔයා හිතුවද මට අද දවස අමතක වෙලා කියලා...?

කෝ මගේ තෑග්ග....?
මම මවන්නේ බොරු තරහවකි. වෙලාවකට මට ම පුදුමය... ආදරය අද්දර මේ තරම් බොළඳ වෙන්නේ මම ම ද කියලත්...?

තෑග්ග...?
ඔව්...?
මේ තියෙන්නේ...!
කෝ...?

ඈ මා හිස සිය උදරයට තබා ගන්න විට මට සියල්ල අවබෝධ විය. මම තෑග්ගට කතා කරන්නට ඉඩදී නිහඬ වූයෙමි.

ඔයාට මතකද සුදූ මම කිව්වා, ඔයාට ලෝකෙ මට දෙන්න පුලුවන් ලොකු ම තෑග්ග මම දෙනවා කියලා...?

ඔව්..?

ඉතින් ඒ මම කියපු තෑග්ග තමා මේක ඇතුලේ ඉන්නේ...!

කියන්නට වදන් මා සතු නැත.., ඈ කුස තුල මේ ඇගේ අප දෙදෙනා ගේ ආදරය මැදින් පිළිසිඳි මේ ජීවියා ගැන වූ ඒ සුභාරංචිය පවසන්නට ඈ පෙම්වතුන්ගේ දිනය ම තෝරා ගැනීම කෙතරම් අරුමැසි ද?

තිසුරිගේ කුස මත හොවාගත් මුහුණ කෙළවරකින් තෙත දහරක් ගලා යනු දැනෙන්නට විය. මටත් හොරා මේ ගලන්නේ සතුටු කඳුලු ය.

සත්තකට ම.., මගේ ජීවිතය තුල ලැබූ වටිනා ම ත්‍යාගය එය විය.

මම තිසුරිව තවත් තුරුළු කර ගතිමි.

නැන්දක්කා

2010-01-29T04:03:00.001-08:00

අන්න තමුසේගේ යාලුවා ව සංගමෙන් කපපු එකට කේස් එක ඇදිලා.යන්නේ නැද්ද උදවු කරන්න...!
ඊයේ රෑ මා එක්ක කට ගහං ආවේ..,

මැහුම් පංති ගොසින් ආ විගසම අක්කා මේ පවසන්නේ පියසිරි ගැන ය. වයසින් අපේ අක්කාටත් වඩා වයසින් වැඩිමලු වුවත් මිතුරන් අතරේ බබා යන නමින් ප්‍රසිද්ධ වී සිටි පියසිරි ව මෙසේ අහේතුක ව සංගමයෙන් ඉවත් කිරීම අප කාටත් ඉවසුම් නොදෙන්නක් විය.

මම කතා කරන්න ඕනේ නෑ හලෝ මටත් එක්ක සිසිර ලා නදීශ ලා එහෙම කතා කරනව.

ඒවුනාට තමංගේ යාලුවා ගැන කැක්කුමක් තියෙන කෙනෙක් හැටියට කතා කරන්න යන්න එපෑය...?

මේ එන්නේ ආයිත් පෙරදා ඇදගත් කෙහෙවලු පටලවා ගැනීමේ දෙවෙනි කොටස පටන් ගන්න ට ය. ඒ බව මට ඉවෙන් මෙන් දැනේ.

මම හරක් එක්ක ගහ ගන්න බයයි. මොකද මම දන්නවා උන්ගේ අං ඇනිලා තුවාල වෙන්නෑ මටමයි කියලා.

ඒ පිළිවදන මගේ ය. නෝක්කාඩුවක් නොඇදෙන ලෙස කතා කරන්න ට කොපමන උත්සාහ කලත් ඒ වන විටත් මගේ ලේ රත්වෙමින් තිබූ බැවින් මගෙන් පිටවූ වදන් වැල ඇයට මරු පහරක් වූ බව පෙණින.

ආ එහෙමද? මට හිතෙන්නෙ මලයෝ ඔයාලට තමා අං තියෙන්නෙ. එහෙම නැත්තං මේ වගේ තප්පුලන්නේ නෑනේ...!!!

වදන් එන්න එන්න ම කර්කශ ය. හිටිවණ ම අකුණු සරක් සේ වදින්නෙ ද මට ම ය.

කොහොමත් මම තමා සංගමෙන් අයින් කරපු ගමන් පියසිරි එක්ක කතාකලේ. මොකද මිනිහ මට කෝල් කරල කිව්ව.

ඒ බූරුව අයිං කරපු එකමයි හොඳ.

පියසිරි ට බූරුව කියන්න එයා තමුසෙට කරපු වැරැද්ද මොකද්ද මොකද්ද? අනික ඔහොම දෙන්න යන්න එපා ඕයි සංගමේට කියලා. මොකද ඒකෙන් පේන්නේ තමං ගේ ගොන් ගතිය..!

ඔව් ඔව් අපි මෝඩයි නෙව.., අනික අයනේ මහ උගත්තු.

ආන්න පිළිගත්ත තමං ගොනා කියල. එකෙන් පේන්නේ තමං ගේ නිහතමානි කම.

මේක මළ වදයක් උනානෙ. කටවහගෙන ඉන්නවකො ඕයි.

මොනවාදෝ මුමුණමින් බුම්මා ගත් මුහුණින් ඈ යුතුව කාමරය ට වැදුනා ය.

මම මුව පියා ගත්තෙමි. පියසිරි ට විරුද්ධව කියන්න ආවොත් මගේ මුවතුළ තව මීට වඩා විවර කළ හැකි වුවත් මම ඉවසා වැදෑරුවෙමි. ඒ සහෝදර කම ගැන සිතා ය. කොහොමටත් මම කට හොඳ නැති එකෙකු වසයෙන් හංවඩු ගැසී තිබුනේ අද ඊයෙක් නොවේ. මීට වසර ගණනාවක් පෙර සිටය. ඇත්ත කියන්නත් බිම ඉඳ ගන්නත් බියක් වන්නට කිසිම හේතුවක් නැති බව කුඩා කල සිටම ඇදහූ මට එයට කමටහන් ලැබුනේ.., අපේ ගෙදර ඉස්සරහ කාමරයේ පදිංචිව සිටි විමල් මාමාගෙනි. හේ හැත්තෑව දශකයේ රජයේ සේවකයෙකු ව සිට කොමියුනිස්ට් කාරයෙකු ලෙස සලකා රැකියාව අහිමිවූවෙක් විය.

උඹ කිසිදෙයක් ගැන උඹට හඟින විදිය කියාපාන්න යන්න එක පොඩි එකෝ.., වැරැද්දක් කියලා කවදාවත් හිතන්න එපා. ජනතාව ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනීසිටින්න ඕනි. ඒක තමා විදිය. තේරුනැයි...?

මම හිසවනා එය අනුමත කලෙමි. යටිහිත බයගුලු වූ තරමට ම උඩුහිත ඒ අඩුව වසා ගැනීමට තරමට නිර්භීත විය. මා වටා මිතුරු කැලක් ගොඩ නැගුනේ ඒනිසායැයි මම අදටත් විශ්වාස කරමි.
අප්පච්චීගේ නැන්දා හෙවත් සුදු අත්තම්මාගේ කොප්පරාවත්තේගෙදර මට නවතින්නට වූයේ කුඩාකල සිටම වූ මගේ හිතුවක්කාර කමත්.., ඒ හිතුවක්කාර කමට හේතුව මගේ වේලාපත්කඩයෙන් අප්පච්චීට මරණීය අපල ඇතිවේයැයි සාත්තර කරුවෙකු යැයි කියාගත්තෙකු ඔහුට ගතූ කීමත් ය. විමල් මාමාගේ හා මගේ වෙන්වීමට හේතුව අර නල්ලමලේ සාත්තර කරුවාගේ අනාගත වැකිය ය. මට අදටත් විමල් මාමා නැති අඩුව දැනේ . ඒ මීට ටික වේලාවකට පෙර මා හා එල්ලෙන්න ට ආ නිරු අක්කාගේ සිද්ධිය නිසා ය.

ඇත්ත වශයෙන් ම නිරූ මා හට අක්කා වූවා ට ඈ නෑදෑකම අනුව මට වෙන්නේ නැන්දා ය. එනයින් සුදු ආත්තම්මා නිරූ අක්කාගේ අම්මා ය. හතලිස් ඇඳිරියට ඔන්න මෙන්න තියෙද්දී අත්තාගේ මළගමින් වසර දෙකක් ගෙවුණ තැන සුදුඅත්තම්මාට නිරූ අක්කා ලැබුන බවට ගමේ කසුකුසුවක් පැවතිණ. තවද, මම මේ වනවිට ජීවත්වන නිවස හෙවත් කොප්පරාවත්තේ පොල්වෙළඳාමේ අපේ අත්තාගේ එකම හවුල් කරු වූ ජෝන් මුදලාලි තම යුතුකම් කොටස මැනෙවින් ඉටුකරමින් අත්තාගේ මරණින් පසුවත් අත්තම්මාගේ පවුලේ සුවදුක් විමසා ඇති බවට ගම්මුන්ගේ කතා ඔස්සේ ඉඟි ලැබුනද මට එතරම් බලපෑමක් කරන්නට එව්වා සමත් නොවුනේ එවකට අප අතර වයස් පරතරය වසර දෙක තුනක ට නොවැඩි වීමත්.., ඇයත් මම ත් කුඩා කල සිටම එකම පාසලේ ඉගෙනුම ලැබීමත් යැයි මට සිතේ.
එහෙයින් මම ඇයට අක්කා කියන අතර මට ඈ.., ඕයි කියයි, මල්ලී කියාද නොඅමතන්නේ නොවේ.., ඒ වැඩිමණක් ම වාසියකට ය. කුඩා කල සිට ම ඈ මාහා එකටම සෙල්ලම කර හැදීවැඩී උන්නත් ඈගේ මේ වෙනස් වෙන්න ට ආරම්භය තැබුවේ ඈ ජම්බු ගහෙන් වැටුන* පසුය. දින දෙක තුනක් කාමරය ක ගතකර නමෝ විත්තියෙන් නැකතට එලියට බට ඈ අපව එතැන් සිට සැලකුවේ ස්ත්‍රී දූෂණයකට අවැසි උපකරණ සතුව තිබෙනා මහා අපරාධකරුවන් පිරිසක් ලෙසය.

මොකෝ බං අරකිට වෙලා තියෙන්නේ..?

මගේ මිතුරන් මගෙන් විමසුවේ වරක් දෙවරක් නොවේ.

අනේ කවුද දන්නේ බං..., ඒකිට අපිව එපා නං අපිට මොකෝ...?
ඔන්නොහේ ඉමු බං.
මම කියමි..,
මම මිතුරන් හා ටින්කඩමින්, රොබින් හුඩ් සෙල්ලම් කරමින් ප්‍රීතිවෙනු ඈ තමාට ලැබුනු අලුත් කාමරයේ සිට ජනෙල් රෙද්ද මෑත් කර හොරෙන් බලනවා දකින්නට ලැබුනත්.., අපේ රැලේ එකෙකු හෝ කර උස්සා ඒ දෙස බැලුවහොත් ඇය ගස්සා එතැනින් ඉවතට යන්නේ මොනවාදෝ මුමුණමිනි. අතීතයේ එසේ වුවත් අප වයසින් මුහුකුරා යනවිට මේ “මලසමයං” නවත්වන්නට උවමනාවක් තිබුනත්.., ඇයගේ ක්‍රියාකලාපය ඈ පවත්වාගෙන යන්නේ හිතුමනාපයට නිසා මමද මගේ මතු ආරක්ෂාව පතා මගේ දඩබ්බර ප්‍රතිරූපයද පවත්වාගෙන යන්නට පටන් ගතිමි. අප දෙදෙනාගේ වර්තමානයේ ගැටුම් වල ඇරඹුම එතැන ය.

වයසින් උස්මහත් වෙනවාත් සමඟ ම මා පිළිබඳ වූ අමුතුම ආකාරයේ ඉරිසියාවකින් නිරූ අක්කා පෙලෙන්නට වූ වග මට මුලින් ම කීවේ සුදු අත්තම්මා ය.

පොඩි එකෝ ඔය අපේ නිරූ කෙල්ලෙ එක්ක ඉන්නකොට පොඩ්ඩක් ඒකිගැන හොයල බලපං තේරුනැයි..,පරිස්සමට.., ඒකිගේ මේ දවස් වල සිකුරු දසාව.., මම පෙරේදා වෙලාව බැලෙව්වා. ගමේ එකාලා අපේ කෙල්ලගේ ඔලුවට එක එක බහුබූත දාලා., උඹලැයි සහෝදරකං බින්න කොරන්න.

ඒ මොනව කියාලාද අත්තම්මා..?

ඔය කෙල්ලව වැදුවට පස්සේ රට්ටු මට කියාපු කතා එහෙම උඹලැයි අප්පච්චිලා එහෙම දන්නවා නම් මේ කොප්පරාවත්තේ ගෙදර පැත්තේ පස් පාගනවා බොරු. ඒ කතා අහං තමා මම ඔය කෙල්ලව හැදුවේ. මම ඇසූ ප්‍රශ්ණය ට පෙරලා පිළිතුරු දෙනවා වෙනුවට කාලයේ වැලිතලාවලින් වැසීගත් ඒ අපුල රහස ගැන මුල්ම ඉඟිය සුදුආත්තම්මා මා හමුවේ තැබුවේ එලෙස ය. සමහර විට මෙවැනි සබඳතා ගැන අවබෝදයක් නොමැති නිරූ අක්කා හා පවසනවාට වඩා නිතර මිතුරන් හා වල බහින මා වැනි කාඩයෙකු ( මා ඇතුලු මිතුරු නඩය අක්කා හඳුන්වන්නේ එසේය.) ට කීමෙන් ඈ හිත හෑල්ලු කරගන්න ට සිතුවා විය හැකිය.

මල්ලී....

ඈ...?

මේ ඕයි මෙහෙ බලනවාකෝ...?

මොකෝ..ඒ පාර...?

මොකවත් නෙවෙයි.

එහෙනං …?

අර තමුසෙලැගේ ක්‍රීඩා සමාජයෙන් අයින් උන යාලුවා….?

ඔව්..ඉතිං..?

ඉතිං නෙවෙයි එයා ගැන මොකද කරන්නේ ..?

මොනවා කරන්නද..? අම්මලා උන්ට කසාද හොයන වෙලේ ඌ ඇවිත් අපි එක්ක සෙල්ලං කරනවා එච්චරයි. තමුසෙට මොකෝ එකපාරට ම මගේ යාලුවෝ ගැන සත්තකරුණාවක් ආවේ...?

අනේ යනව ඕයි යන්න.., සත්තකරුණාවට වැඩේමයි.
"මලසමයං, මටනං පේන්න බෑ ඕකව."
ඈ ගස්සගෙන කාමරයට ගියේ තවත් මොනවදෝ මුමුණමිනි. නෑකමට නැන්දා වෙන භාශනයට අක්කාවෙන සහෝදරියක සිටීමේදී මොනතරම් ප්‍රවේසම් විය යුතුද යන්න ට මීට වඩා උපහැරණ අවැසිනැත. යමක් වහරන විටදී සැලකිලිමත් විය යුතු ය.

වල් බොන්ඩී තෝ එක එකාට ලියුං කරදහි ලියන්න ගන්න වග දන්න ව නං මම තෝව ඉස්කෝලෙකට වත් අරින්නේ නෑ බොල.
මීටවඩා හොඳයි මම මීදෙනක් හදාගත්තානං. මේ වෙනකොට තුං මුරයක් පැටවු ගහලා කිරිත් ගන්නවා.

අත්තම්මා මේ තරං පරල වී සිටිනු කවදාවත් දැක නැත. මගේ කන අසල පිපිරූ හෙණයක් මෙන් මේ ගෝසාව මට ඇසෙන්නට විය. මම කාමරයෙන් හිස යොමා බැලූ කල දකින්නට ලැබුනේ.., එක අතක මිටිකරගත් ලියුමකුත් අනෙක් අතින් නිරූ අක්කා දෙසට උලුක් කරගත් ඉලපොතත් සමඟින් සුදු අත්තම්මා කෑ මොර දෙන විට අනෙක් පස හිටියේ අවුල් වූ කෙස්සෙන් යුතු වූ නිරූ අක්කා ය.

අම්ම දන්නේ නෑ. මම එයාට මොනතරං කැමතිද කියලා. මම එයා වෙනුවෙං ජීවිතේ උනත් දෙන්න ලැහැත්තියි.

අම්ම හිතාන ඉන්නේ මම කාට ලියුං ලිව්වැයි කියලය..?

මට මොකා උනත් පලක් නෑ බොල උඹලා මෙහෙම වැඩ කටයුතු කොරද්දී අපි කොහොමැයි රට්ටුන්ට මුහුණ දෙන්නේ..?
හා කියහං බලන්න උබ ඔය ලියුං කරදහිය ලිව්වේ කාටද කියලා..?

ජෝන් මුදලාලිගේ පුතා පියසිරි ට...!

නිරූ අක්කා පැවසුවේ බිම බලා ගෙන ය.

මොනවා හපෝයි.., ම.. මගේ...ඔලුව..!!!!

ක්ලාන්ත වූ සුදු ආත්තම්මාව මම වත්තම් කරගත්තේ ආයාසයෙනි.

පසුවදන

2010-01-26T04:26:00.001-08:00

මගේ නිවසට යන එන අය, මුලින් ම බලන්නේ මගේ පොත් රාක්කය දිහා ය. මහා අනර්ඝවත් වූ පොත් දහස් ගණනකින් සමන්විත පොත් රාක්කය දෙස බලන සමහරු..,

ඔයා හරිම පොත පතට ලැදි කියවන මනුස්සයෙක් නේ.., පිටින් බැලුවම හිතන්නවත් බෑ ඔයා මේ තරමට පොත් කියවනවද වත් කියලා.

කියද්දී මම කරන්නේ රාක්කයට පිටදීගෙන සිහින් සිනහවෙන් යුතුව උපේක්ෂාවෙන් ඒ කීදේ අනුමත කිරීමයි. ඇත්ත වශයෙන් ම මේ තියෙන සියලුම පොත් මා විසින් කියවා නැති වුවත් මගේ විශය වූ ග්‍රන්ථකරණය ට අවැසිවෙන නිසාවෙන් ම මම සමහර පොත් මම ම මිලදී ගතිමි. බොහෝවිට මට විවිධ පොත් එළිදැක්වීමේ උළෙලවල් වලින් ආරාධනා පත් ලැබෙන විට මම කරන්නේ ඒ බව මගේ දින පොතෙ සටහනකර ගැනීමයි. එවිට ඒවා මගෙන් අත නොහැරෙන සුලු ය. තවද මම ඒවාට යන්නේ රචකයා ගැන වූ අවබෝදය නිසා ම නොව මට නොමිලයේ ම පොතක් මා සතු කර ගත හැකි එකම අවස්ථාව එයම පමණක් වන බැවිණි. අවංකවම කිවහොත් මම පොත් කියවන්නේ නැති වුව පොත් එකතු කිරීම මගේ එකම විනෝදාංශය යැයි කිවිය හැකිය.

ඔයා මේ තරම් පොත පතට අවංකව ම ආදරය කරනවා නම් ඇයි ඔයා මේ පොත් පත් ගැන විචාරයක් වත් ලියන්නේ නැත්තේ.., එහෙම කරන්න ඔයාට පුලුවන් කමක් තියෙනවා නම් ඔයාව ලේඛකයෙක් විදිහට විතරක් නෙවෙයි විචාරකයෙක් විදිහටත් ප්‍රසිද්ධ වේවි කියලා මට හිතෙනවා.

මගේ බිරිඳ මට මේ බැව් කීවේ වරක් දෙවරක් නොවේ. නවතම පොත් දොරට වැඩීමක ට සහභාගි වෙන්නට සැරසෙන හැමවිටෙක ම ය. ලියන්න කියන්නට ඇති හැකියාවක් ගැන නොදනිතත් පොතක් මතුපිටින් බලා එහි ගුණදොස් ටක්කෙට ම පැවසීමේ හැකියාව මගේ බිරිඳ ලැබුවේ කොහේන්දැයි අප විවාහය ට ඇතුලත් වී පහළොස් වසක් ගතවීත් මට සොයාගන්නට නොහැකිවීම මම පෞද්ගලිකව ම ලජ්ජාවට පත්විය යුතු කාරණාවක් වුවත් මගේ බිරිඳ මා තුල පවතිතැයි (ඇය) සිතන හැකියාවන් ඇය විසින් ම ස්වයං අධිනිෂ්චය කරගැනීමේ වාසනාව කරණකොට ගෙන මම කියන හැම දෙයක් ම ඇය පිලිගන්නේ හිස මුදුනෙන් තබාගන ය.

මව් පස හා පිය පසින් ලැබුණු දායාද වල බල මහිමයත් මගේ පෙර පිනට මගේ අතින් ලියැවී ඇතැයි මා අදටත් විශ්වාස කරන සාහිත්‍යම ය වටිනාකමක් ඇති පොත්පත් හා ලේඛන වලටත් පින් සිද්ද වෙන්නට, මසකට එකහමාරක ට වරක් නගරයේ ප්‍රකට පොත් මැඳුරු වලින් මම පොත් මිලදී ගන්න ට මා හුරුවී ඇත්තේ රුපියල් දහස් ගණන් මිල ගෙවාය. මේ නිසා ම මාව මේ පොත් මැඳුරු වල සේවකයන් ට හුරුපුරුදු ය.

අහ්..! සර් එන්න එන්න…, අලුත් පොත් වගයක් ගැන කතා කරගන්න ට අපේ මැනේජර් සර් ඔබතුමා එනකං බලා ඉන්නවා.

දිනක් මා නැණස පොත් හලට ගොඩවැදුනු ක්ෂණයේ ම., මා හඳුනාගත් වෙලඳ සලේ සේවකයෙක් මා හමුවී කීවේය. අලුත් පොත් පිලිබඳව සොයා බැලීම පසෙකින් තබා මම සේවකයා පසුපසින් මැනේජර් ගේ කාර්යාලය පරිස්‍රය වෙත ගියෙමි.

ආයුබෝවන්. මට මේ ළමයා කිව්වා ඔබතුමාට මාව හමුවෙන්නට උවනාවක් තිබෙනවා කියලා.

මම වෙළඳ සල් සේවකයාව පෙන්වමින් කීවෙමි.
ආ...ඔව් සර්..,

මේකයි මම කෙලින් ම කාරණාවට බහින්නම්කෝ. අපේ සමාගමේ ම අනුබද්ධිත ව මුද්‍රණාලයක් පවත්වාගෙන යනවා කියලා ඔබතුමා දැනටමත් දන්නව ඇති මම හිතන්නේ...,

"මොකෝ මම නොදන්නේ මුලු රටම දන්නවා නේ නැණස ප්‍රින්ටර්ස් ගැන" කියා කියන්න ට සිතුනත්

අහලා තිබ්බ බවට මතකයක් නං නෑ කමක් නෑ කියමුකෝ බලන්න

හ්ම් ඒකත් එහෙමද..?

මදක් කෙස්ස අඩුතට්ටය කසාගත් මැනේජර් නැවත්ත් සුපුරුදු පරිදි කතාව පටන් ගත්තේ ය.

ඉතින් අපි තීරණය කරලා තිබෙනවා අලුතින් දොරට වඩින පොත් කිහිපයකට ඔබතුමා ලවා පසුවදන් කිහිපයක් ලියාගන්න ට. මම හිතනවා සාහිත්‍යට අපිරිමිතව ආදරය දක්වන ප්‍රසිද්ධ ලේඛකයෙක් විදිය ට, මේ පුංචි උපකාරය ඔබතුමා කරාවි කියලා.

මොකද මේ පොත් අපි විශේෂයෙන් ම පුරා මාස තුනක් ඇතුලත ඉංග්‍රීසි ප්‍රබන්ධ අංශයෙන් ඔබතුමාගේ පෞද්ගලික පරිහරණය සඳහා මිලදීගත්තු පොත් අතුරින් තමා අපි මේ පොත් කිහිපය තෝරා ගත්තේ., මේ පොත් ඔබතුමා මීට පෙර කියවල ඇති බවට සැකයක් නෑ. ඒ නිසා ම මේ වැඩේනම් ඔබතුමාට කරන්න ට හැකිවෙන බව අපට සීයට දෙසීයක් ම විශ්වාසයි.

ඇඟේ හිරිගඩු පිපී සියොලඟ ම දහදිය ගලන තත්ත්වේ ට මාව පත්වී ඇති බව මට දැනෙන්නට වූයේ ඉටි ආලේප කර පසෙකට පීරාගත් කෙස්ස අතුරින් ගලා පිටුපසෙන් හැලෙන්නට වූ දහදිය ගඟ නිසා ය. දහස් ගණන් මිලදී පොත් ගත්තත් මම ඒවා තබන්නේ පෙණුමට පමණක් බව කෙසේ නම් කියන්නද?

ඇ…ඇයි සර් මම වැරදි දෙයක් වත් කිව්වද?

මම විනාඩි දෙක තුනක් කලමණාකරුවා දෙසම රුවාගත් ඇසින් යුතුව සිටි බව දැනුනේ පසුවය. යන්තමින් හෝ සිහි එලවාගත් මම,

හ්ම්.., මේකයි මම බාසගත්තු වැඩ ගොඩක් තියෙනවා. කමක් නෑ මම කරලා දෙන්නම්කෝ. හැබැයි මට ටිකක් කල් ඕනි. කමක් නෑනේ..?

අය්යෝ කමක් නෑ. ඔබ්තුමා මේ ටික මට මාස දෙකකින් දුන්නා ම ඇති.

යන්න කලින් එක දෙයක් අහන්න තියෙනවා..?

මොකද්ද..?

දැං ඔය පරිවර්ථනය කරන්න යන පොත් වල නම් ටිකයි එව්වා ලියපු ලේඛකයොයි මට කියලා දුන්නා නම් ලොකු උදව්වක් වේවි.

අහ්.., ඒ නව මම කල් තියාම දැනගෙන තමා මම මේ වගේ ලැයිස්තුක හදලා තිබ්බේ.

කලමණාකරු ගොණුවක් තුළින් ඇද දුන්නේ හාෆ්ශීට් කොලයකි.

අපි දන්නවා ඔබේ කාලය රන් හා සමාන වන බව.

කලමණාකරුවා ට සිහින් සිනහවකින් සංග්‍රහ කල මම වාහනයට නැගුනේ පොත් ගැනීම පසෙකින් තබා ය.

මම නිවෙසට යන විටත් රසාදරී [මගේ බිරිඳ] මිතුරියක හා සංවාදයේ යෙදෙමින් සිටියා ය. ප්‍රමාද වී විවාහ වීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ට අපට දරුසුරතල් බලන්නට තිබූ වරම අහිමි වුවත් වාසනාවක ට හෝ අවාසනාවක ට දෝ අපගේ නිවහන පාලුවට නොගියේ කලාලොවේ සාහිත්‍ය කලාවේ තරු චරිත අපේ නිවසට නිතරම ආව ගිය නිසා ය. ආලින්දයේ සිටි මිතුරියන් දෙදෙනා දුටු මම ඔවුන් වෙත සිනහවකින් ආචාර කර උඩුමහලේ පිහිටි මගේ අධ්‍යයන කාමරය වෙත වැදගතිමි.
නිවසෙන් යන හා එන විට සුපුරුදු ලෙස බිරිඳට සිපාචාර දක්වන මගේ ඉරියව්වල වෙනස දැනි දෝ මා කාමරයට වැදී මඳ වේලාවකින් ඇයද පැමිණියා ය.

මට හිතුන මට කිස් එකක් වත් දෙන්නේ නැතුව උඩට ආවම ඔයා මොකක් හරි ප්‍රශ්ණේක තමා ඉන්නේ කියලා. ඔයා ඔය ටයි එක බුරුල් කරගන්න, මම බොන්න මොනව හරි අරන් එන්නම්.

හරි කියන්න බලන්න දැං මොකද උනේ කියලා..?

බිරිඳ මවෙත ට දොඩම් වීදුරුවක් පාමින් පැවසුවා ය.

තම කසාද සැමියා නොසන්සුන් ව සිටින විටෙක ඔහුව කුමන අයුරින් හෝ සැනසීම සුවච බිරිඳ ක ගේ හැකියාවක් විය යුතු ය. එවැන්නියන් ගැන වූ මගේ හිතේ මා පාදපරිචාරිකාව වූ රසාදරිය ට වූයේ අද්විතීය ස්ථානය කි.

මේකයි උනේ.., මම පොත් ගන්න ගියා පුරුදු විදිය ට ම..., ඉතින්...,

මම පූර්ණ කතාව ම ඇය ඉදිරිපිට දිග හලෙමි. එහෙත් එක ඌණතාවයක් සහිතව ය. ඒ මම ගන්නා පොත් කියවන්නේ වෙසෙසින් ම ඉංග්‍රීසි පොත් නොකියවන බව අත හැර ය. මගේ නිවස තුල පවතින ආධිපත්‍යය මේ මුලාව නිසා මගේ ගිලිහී යතැයි සිතීම ය. මේ සියල්ල රසාදරී අසා සිටියේ නිසල වූ විලසිනි. අවසන ඈ තම මුව විවර කලේය.ඈ මදෙසට විසි කලේ එකම පශ්ණය කි; ඒ..?

ඉතින් ඇත්තට ම ඇයි ඔයාට ඔය පසුවදන ලියන එක කරන්න බැරි...?

මේකයි මම බාර ගත්ත වැඩ කීපයක් තියෙනවා එකයි මම කල්පනාකලේ...?

මට මෙහෙම උදව්වක් කරන්න පුලුවන්..!

කොහොමද? මම ඇසීමි.

ඔයා කැමතිනම් මම ඔය වෙනුවෙන් පසුවදන් ටික ලියලා දෙන්නම්. කැමතිද?

ඔයා කොහොමද ඔය වගේ ලොකු පොත් ගැන පසුවදන් ලියන්නේ.., අනික ඔයා කියවලත් නැති කොට.

මගේ බිරිඳ මගෙන් මෝඩ ප්‍රශ්ණයක් ඇසූ විට මා මුවේ වන උපහාසවත් මඳහස අද රැඳුනේ ඈ මුවේය.

ඔයා හිතනවාද මම මේ ඔයාව බැඳපු අවුරුදු පහළොව ට ම ඔයා නැතිවෙලාවට මම ගෙදර හිටියේ කුස්සියට වෙලා හරි.., අර ටීවී එකේ යන සෝප් ඔපෙරා ටිකේ පිහිටෙන් කියලා...?

ඔයාට වැරදිලා රැලෙක්ස්. මම සමහර වෙලාවට ඔයා ගෙන් ප්‍රශ්ණ අහන්නේ ඔයා දන්නවද කියලා බලන්න. මම දන්නවා ඔයා මට තරහෙන් උත්තර දෙනවා නම් ඒ ඔයා ඒ ගැන මෙලෝදෙයක් දන්නේ නැතිනිසා කියලත්. මොකද මම සමහර වෙලාවට ඔය ගේන පොත් ඔයා කියවන්නේ නැති බව දන්නේ ඒපොත් වල තීන්ත සුවඳ පවා ගිහින් නැති නිසා.

ඔයා පොත් ගැන කවුරු හරි ඇහුවාම පස්සේ කියන්නම් කියලා විකීපීඩියා එක අවුස්සලා උත්තර හොයලා දෙනවා මම දන්නේ නෑ කියලා හිතන්න එපා. මරියා කැරේ කියපු සින්දුවක් සිංහලට හරවලා කවි තරඟෙක ට ඉදිරිපත් කරලා පළවෙනි තැන ගත්තු එකත් මම නොදන්නව හිතන්නත් එපා..!

මගේ හිස බමන්නට විය පොත් වෙනුවට විස්කි බෝතල් එකතුවක් නිවසේ තබා ගත්තානම් කෙතරම් අගනේදැයි සිතෙන්න ට විය.
මම හිස මේසයේ ගසා ගත්තෙමි.

පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද

2010-01-21T10:51:00.001-08:00

"ජනපතිවරණය ට ඇත්තේ දින කිහිපයකි. ආණ්ඩුපක්ෂය මෙන්ම විපක්ෂය ද සුපුරුදු පරිදි මඩ ගසාගනිමින් සිටිති. ඡන්දය දවසට ඉතුරු වන්නේ ගොමරිටි දෙකක් උවත් මේ බව නොදත් සුවච පාක්ෂිකයෝ ගෙයින් ගෙට ගොස් මනාප හිඟති."

විශ්‍රාමික මහැදුරුතුමෙකු වූ මගේ අප්පච්චී විකල්ප පත්තරයකට ලියන්නට ගෙන අතරමඟ නවතා ලූ මේ පත්‍රිකා කැබැල්ල දකින මගේ ඇඟේ ලේ රත්වෙන්නට පටන් ගන්නේ නොදැනුවත්ව ම ය.

"ඇයි මිනිස්සු මේ වගේ දේශපාලනී කරණය වෙලා තියෙන්නේ...?"

මම මගේ හිතටම තට්ටුකරගෙන නිතොර ම අසා ගන්නා සරිලන පිළිතුරක් මට තවමත් ලැබී නැතිවා මෙන් ම මේ ගැටලුව ඉදිරිපත් කරන්න ට සුදුසු මානසිකත්වය පවතින මනුස්ස්යෙකුද තවමත් මට මුණ නොගැසුනු බැවින් මම මගේ ප්‍රෂ්ණය හිත ලාගෙන සිටිමි. අවංකව ම කියනව නම් මම දන්නා හඳුනන මේ පිළිබඳව විචික්ෂණ බුද්ධියක් තිබෙන එක අයෙකු මට මේ දැන් වුවත් හඳුනා ගන්නට පිළිවණ. ඒ මගේ අප්පච්චී ය. තවමත් අතේ තියාගෙන සිටින පත්‍රිකාව හිත බල කරන්නේ අප්පච්චී ගෙන් මේ ගැන විමසා සිටින ලෙසය. එහෙත් මේ ගැන කිසිත් නොදත් අප්පච්චී සුපුරුදු පරිදි බුදුන් වඳින්නට ප්‍රථමයෙන් මිදුල අමදිමින් සිටියි. අප ඉපදින්නටත් ප්‍රථමයෙන් විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය ලබන දිනවල සමසමාජ මානසිකත්වය ක සිටි ඔහු තම ආචාර්ය උපාධිය නිමකිරීමෙන් පසු දේශපාලනය කරන්නට අවතීර්ණ වුවත් ඒ අවස්ථාවේදී ඔහු විශ්වාසය තැබුවේ විවෘත ආර්ථිකය මෙරට ට හඳුන්වාදුන් පක්ෂය වෙතය. වයස් ගතවන විට මගේ හිතට ආ සිතුවිල්ල නම් විවාහයෙන් පසුව වගකීම් හා යුතුකම ඔහුවටා එක් රැස් වන විට සමසමාජ මතිමතාන්තර පසුකර මනසවටා මුදල් පසුබිම්කරගත් ගැටලු රොද බඳින්නට වීම දැයි මට නිතර සිතෙයි. එහෙත් මෙතුවක්කාලයක් හරිතයට පෙම් බැඳි ඔහු හිටි වනම විකල්ප පත්තරේක ට මධ්‍යස්ත මතධාරියෙකු ලෙස ලිපි යවන්නට පෙළඹවෙන්නේ ඇයිදැයි මට ගැටලුවක් විය. අවසානයේ මම අප්පච්චී ගෙන් මේ ගැන අසන්නට ඉටා ගත්තෙමි.

ටක් ටක් ටක්...!

කවුදෝ දොරට ගසනු ඇසී කියවමින් සිටි පත්තරය පසෙකින් තබා උපැස් යුවල අතට ගත් මම සාලය පසුකර දොර අසලට යනවිටත් අප්පච්චී පමිණි පිරිස හා කතාවට වැටී අවසානය.

ලොකු මහත්තයා නන්දන මහත්තයා ඉන්නවද දන්නෑ. අපි මේ සහෝදරයෝ පිරිසක් එක්ක ආවේ මේ ළඟ එන ඡන්දෙන් අපේ අපේක්ෂක තුමා ව දිනවන්න කියලා යන්න.

මේ ළමයි ඈඳිගත්ත නං.
අපේ පුතානං ගෙදර නෑ. කමක් නෑ කියන්නටකෝ බලන්න මේ ළමයි ගේ උවමනාව මොකද්ද කියලා.
හැකියාවක් තියෙනවා නං මටත් පුලුවනි තම පමණින් උදව්වක් කොරන්න.

ලොකු මතත්තයා අපි මේ ආවේ මේ පවතින සමාජ ක්‍රමය තුලදී අපේ රට තුල අද ඇතිවෙලා තිබෙන මේ සූරකෑම මේ බඩවඩා ගැනීමේ දේශපාලනය වෙනස් කරල යහ පාලනයක් ඇති කරන රට දිනන මඟ ගැන පහදා දීල අපේ අපේක්ෂක තුමාව දිනවන කියලා ඔබතුමන් ලා වගේ ගමේ ඉන්න ප්‍රභූවරුන් ව දැනුවත් කරන්න.

පිරිස අතුරින් යටි රැවුල හා උඩුරැවුල පමණක් යහමින් වඩාගත් තරුණයෙකු ඉදිරියට පැමිණ පැවසීය. වාමාංශික දේශපාලනය ආත්මගතව කරන්නෙකුගේ ස්වරූපයට සමානව සැරසුනු ඔහුගේ අතේ මැතිවරණ පත්‍රිකා මිටියකි.

ඔය අතේ මොනවද ළමයෝ කොල මිටියක් තියෙන්නේ.

අප්පච්චී අසන්නේද උවමනාවක් නැතු ප්‍රශ්ණ ම ය. කෙලින්ම මාව හමුවුනා නම් මෙලහකටත් මාව හමුවන්නට ආ ඔවුන්ව පිටත්කර යවා අවසන් ය.

අපේ අප්පච්චී ගම කනවා අප්පා. ශිහ් මම හිටියේ නෑනේ එලියේ.

තනිවම හිතට බැනගත්තත් අප්පච්චී මේ කරන්නට යන්නේ කුමක්දැයි මට අදහසක් නොතිබුණු බැවින් මම දොර රෙද්ද අභියසට වී අසාගෙන සිටින්නට තීරණය කලෙමි.

මූලිකවම ලොකු මහත්තයා අපි මේ ව්‍යාපෘතිය තුලින් ඉලක්ක වෙන්නේ නිර්ධන පංතියේ කම්කරුවාගේ පටන් අහස උසට මන්දිර අටවගෙන ඉන්න ධනවතා දක්වා මේ වික්ටෝරියානු ආදායම් ලැබීමේ ක්‍රියාපටිපාටිය වෙනස් කරන්න.

පත්‍රිකා මිටිය අතින් ගත් තරුණයා කතාව පටන්ගත්තේ ය.

මොකද මේ පවතින ක්‍රමය වෙන කලෙ නැත්නං අපේ දරුවන් ට වෙන්නේ ධන්වතුන්ගේ අතකොලුවක් වෙන්න. ලොකුමහත්තයා නියෝජනය කරන මධ්‍යම පන්තියත්, මම ඇතුලු මේ අපේ සහෝදර පිරිසෙන් වැඩිහරියක් ජීවත් වෙන නිර්ධන පන්තියත් යන මේ දෙකම පාගාගෙන අපේ ශ්‍රමය සූරාකන මේ ධනවාදී යකඩ සපත්තුව ගෙදර යවන්න යි අපි මේ නියෝජනය කරන කණ්ඩාවයේ මූලිකම බලාපොරොත්තුව වෙලා තියෙන්නේ.

නිකමට හිතන්න ඔබතුමා අද ඇයි මේ වගේ තමන්ගේ ජීවිතේ අවසාන කාලය මේ වගේ කිසිම වැඩක් කරන්න ට හැකියාවක් නැතුව ගෙවන්නට වෙලා තියෙන්නේ..?
පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද මහත්තයා පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද.

අනික අපි ගංගොඩ ආසේන් එන කොට දැක්ක ඔබතුමාගේ සහෝදරයාට අයිති ඉඩම් බොහොමයක් ම වල් බිහිවෙලා තිඑනවා මේ කට හේතුව මහත්තයා මහත්තයද ..? නෑ....!
පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද මහත්තයා පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද.

දැන් බලන්න අක්කර පහේ කෑල්ලේ හදන්න යන ගෙදර විසාලත්වේ. මහත්තයාල ඉන්න මේ ගෙදරට වඩා හතරපස් ගුණයක් විතර විසාලයි.හිතන්න, මහත්තයාලට නැති වෙන්නත්ත් ඒ ගේ හදන ගොය්යට තියෙන්නත් හේතුව මොකද්ද මහත්තයා...?
පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද මහත්තයා පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද.

ඒක නිසා අපි මේ ගෙදරින් මේ පවතින ක්‍රමයවෙනස් කරන්න ඔබතුමාගෙන් පුංචිම පුංචි මූල්‍යමය ආධාරයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

කියන දේට සංවේදී වෙමින් අපේ අප්පච්චී තවමත් දෑස වසාගෙන ධ්‍යානයක ට සමවැදුනා මෙනි.

ලොකුමහත්තයා.............?

අහ් මම මේ ළමයි කියපු දේවල් ගැන මම මේ පොඩි කල්පනාවක යෙදිලා හිටියේ. ඔය ළමයි කියපු දේවල් එක්ක අපේ ජීවිත ගැන කල්පනා කරල බැලුවා ම ඔය ළමයි කියපු දේ කිසිම වැරැද්දක් නෑ. කොහොමත් මේ වගේ සමාජ ශෝදනයක ට ලක ලෑස්තිවෙලා තියෙන හින්දා මම මේ ළමයින් ගෙන මේ පිළිබඳව වැඩිහුර විස්තර දැන ගන්නත් එක්කම පොඩි ප්‍රෂ්ණයක් අහන්න හිතුවා. කමක් නෑ නේද..?

කිසි ගැටලුවක් නෑ මහත්තයා අහන්න. අපි ඉන්නේ ඔබ තුමන්ලා වගෙ අයට උපදේශනය හරහා උදවු කරන්න. අහන්න...?

මේකයි..,

අප්පච්චී තම ගැටලුව අහන්නට පටන් ගත්තේ ය.

ඔය ළමයි හිතන විදියට විශ්‍රාම ගිහිල්ලා අවුරුදු 4ක් ගත්වෙලත් විශ්‍රාම පඩිය ලැබුනේ නැති කෙනෙක් විදියට, වසර 30ක් පුරාවට ම නොමිලයේ දරුවන් ට සිංහල පංති පවත්වන දුප්පත් ගුරෙක් විදියට.., අද මේ වෙලාවේ ඔය ළමයි මේ ඇවිල්ලා ආධාර මුදලක් දෙන්න වත් වත්කමක් නැති නාකි මනුස්සයෙක් වෙන්නට තරම් තත්ත්වෙකට පත්වෙන්නට ඔය ළමයි හිතන විදියට හේතුව මොකක් වෙන්න බැරිද...?

එකිනෙකාගේ මුහුණට මුහුණ බලාගත් පාක්ෂිකයන් පිරිස එය ඔවුන් නොදන්නේ යැයි පැවසුවේ අප්පච්චිගෙන් පිළිතුර බලා පොරොත්තුවෙනි.

පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද ළමයිනේ පවතින ක්‍රමයේ වැරැද්ද. ඔය ක්‍රමය වෙනස් වෙන තුරා මට ඔය ළමයින් ට ආධාරයක් වත් දෙන්න වෙන්නේ නෑ. ඉස්සෙල්ල අපි මේ තියෙන ක්‍රමය ට අනුගතවෙලා මුලින් ඒක හදාරමු. පස්සේ පවතින ක්‍රමය වෙස් කරන්න බලමු නේද ළමයිනේ...?

අ..අපි එහෙනම් ගිහිල්ල එන්නම් ලොකු මහත්තයා.

හා හොඳයි දෙවියන්ගේ ම පිහිටයි.

මා එළියට යනවිටත් පිරිස ගේට්ටුවෙන් එළියට යමින් සිටියේ නිසොල්මනේ ය. අප්පච්චී තවමත් නිසොල්මනේ කවිච්චිය උඩට වී වාමාංශික තරුණයා විසින් ලබා දෙන ලද පත්‍රිකාව කියවමින් සිටියේ මුවේ රැඳුනු සිහින් සිනහාවෙන් යුතුව ය.

බේබද්දා

2009-12-29T06:38:00.001-08:00

අන්න අරයකා කෑ ගහනවා...,

තේ ගසමින් සිටි කඩේ මුදලාලිගේ පෙන්වීමෙන් පසු කඩ පිලේ සිටියවුන් ගේ අවධානය බේබද්දා වෙතට යොමුවිය. පසුගිය වසර විස්ස පුරාවට ම මෙන් අද ද බේබද්දා තම ඒකාංගික ප්‍රසංගය නරඹන්නන්ගේ අත්පොලසම සතයකට වත් මායිම් නොකර ආරම්භ කර තිබිණි. ඒ තමා කෙතරම් රැඟුවද නරඹන්නන්ගේ ප්‍රසාදය නොව අනුකම්පාව ලැබෙන බව වත් නොදැනය.

හරියට ම දහයයි පනහට තමා එයා මෙතනට එන්නේ...? අඩොව් උඹලා මගේ නෝනේ ව දැකලා තියෙනවද?
හෙහ් බලන්න එපායෑ උන්දෑ ගේ ලස්සන මම ගැටය කාලේ හරි හැඩ කාරයා. මම එක පාරයි උන්දෑ දිහෑ බැලෙව්වේ.., ඒකි මට මනාප උනා. ඒත් ඒත්...,

බේබද්දා ඉඳගෙන අඬන්න පටන්ගත්තේය. විටෙන අඩ සිනහවකිනුත්, විටෙක රූරා හැලෙන අඬුමකිනූත් හේ සැරසී සිටියේය.

මයේ අම්මා අප්පච්චී දෙන්නම ගුරුවරු යකෝ. තොපිලා මට මේවගේ අපහස කොලාට. උන්දෑලා හිටියානම් එහෙම මට කියන අවලං කතාවලට අද උඹලා මැරුණ තැං වල ගසුත් පැලවෙලා. හරිය...?

හසිරීම අමුතු වුවත් ටික වේලාවක් බලා සිටින විට අමුතු රටාවක් එහි ඇති බව බලන්නෙකුට පෙනේ. එක අතකින් අඩක් විසිරුනු බෝතලයත්.., කඩ පිලේ නානාගේ පරණ බෝතල් පත්තර කඩෙන් ඉල්ලාගත් පරණ ඩේලි නිවුස් පත්තරයත් ඔහු අත වරදින්නේ නැත. නිතර සුරාව පානය කරන්නේකු වුවත්.., කඩ පිලට විත් සැමදා මේ කියන දේවල් වල මනා ගැලපීමක් නැතත්.., මේ කියන දේවල සත්‍යාසත්‍ය බව අහන්නට දකින්නට කෙනෙකුට මේ දක්වා වත් උවමනාවක් ඇතිවී නැති බව තුලින් පෙනෙන්නේ මනුස්ස ජීවිතයක වටිනාකම ලංකාවේ පාවෙන රුපියලකටත් වඩා අවප්‍රමාණ වී ඇති බවයි.
බේබද්දා රැය පහන් කලේ ලයිට්කණු යට ය. නගරයේ කිසිවෙකු ඔහුට වහලක් සපයන්න කැමති වූවේ නැත. සකලවිධ කතන්දර බේබද්දා ගැන පැවතුනත් ඔහු කාගේ කවුද..? කොහෙන් පැමිණියෙක් ද කියන්න කිසිවෙකුත් දැනසිටියේද නැත. මුහුණට වැටුනු කෙස් රොදකින් ඉන් අඩකටත් වඩා වැසීතිබුනත් කිසිවෙකුත් ඒ කෙස් රොද යට මුහුණත්තහඩුව දුටුවේ නැත.
හැම සෙනසුරාදාවක ම බේබද්දා පොළට යාම සිරිතක් කොට ගත්තේය. ඒ ලැබෙන කුලී වැඩක් කර ලැබෙන පනම් කිහිපය ඔහුට ඉදිරි දින දෙක තුනකට ම මත්වන්නට සෑහෙන බැවිනි. සමහර වෙලෙන්දෝ හිස් අරක්කු බෝතලයක ට තේ කහට පුරවා, එය පෙන්වා රවටා වැඩගත් වාරද අනන්තය. මුලු දවසම වැඩකල පසු වෙහෙසවී බෝතලය අතට ගෙන මුවතැබූ සැනින් කහට බව දැනගන්නා බේබද්දා කරන්නේ.., සූරිය නගරය මැද වූ සේනාරත්න පිළිමය යටවී කඳුලු පිරි දෙනෙතින් කල් ගත කිරීම ය . එහෙත් කිස්ම දිනක ඔහු තමා රැවටුවාට කාගෙන වත් පළි ගන්නට සිතුවේ නැත. ඒ හැම අවස්ථාවක් ම ඔහු මුවෙන් පිටවන එක වැකියක් විය.

මයේ අම්මා අප්පච්චී හිටියානම් එහෙම මට කරන අවලං වැඩවලට අද උඹලා මැරුණ තැං වල ගසුත් පැලවෙලා.

එහෙත් අවාසනාවක ට කිස්වෙකුත් බේබද්දා ගේ සහයට හිටියේ නැත.., ඒ බේබද්දාට මතකය පමණක් ඉතුරු කර සබැඳි සියල්ලන් ම ස්වර්ගස්ත වී අවසන් නිසා ය.
දවසක් දා හැන්දෑවක කඩපොලේ කට කතාවක් පැතිරිණ. ඒ බේබද්දා ගම හැරගොස් ඇති බවයි. බේබද්දා ගේ නික්මයෑම ගැන යටි සිතින් සංතෝස වුවත් මූණිච්චාවට දුකවන අය දුලබ නොවූහ.

ඒ යකාට සිරෝසීස් තියෙනවැයි කියන්නේ..?

අම්මා තාත්තා එහෙම හොඳ පරපුරක මිනිස්සුලු.

ගිණි හැත්තෑවක් අසූවක් වටින කෝට් බෑයවල් එහෙම ලු මිනිහගේ අප්පොච්චා ඇන්දය කියන්නේ...,

අපරාදේ අහිංසක මනුස්සයා...,

බීලා කෑගැහුවට හරි අහිංසකයා නෙව.

මේ අයුරින් කටකතා ගණනාවක ගොදුරක් වන්නට නගරයෙන් පලා ගිය බේබද්දා ට සිදුවිය. ප්‍රාන්තයේ මහ ඇමති තුමා ඡන්දයක් අත ළඟ ම එන බව ප්‍රකාශ කලේ මේ කට කතා සුලභව පැතිරෙන කාලයක ය.

……………………

" මිත්‍රවරුනී,
ගමක නැතිනම් නගරයක මූලිකම සාමාජිකයා වන්නේ පහලම මට්ටමේ අර්ථිකයක් හිමි පුද්ගලයායි. මක්නිසා ද යත් ධනවතුන් රජුන් තනන්නට උන් දිනවන්නට මිලෙන් ආධාර කලාට.., ඒ මිලේ බලමහිමයෙන් ඡන්දය පාවිච්චි කරලා සභිකයාව මැතිසබයට ගේන්නට මූලික වෙන්නේ අර බිම් මට්ටමේ සාමාජිකයා නිසා.. මට ආරංචි උනා මේ මෑතකදී අපේ ගංතුලානේ ජීවත් උන අහි\=න්සක මනුස්සයෙකු ගේ නික්මයෑම පසුගියදා සිද්ධ උනා කියලා.
මීට හේතුව කුමක්ද මිත්‍රවරුනී.., මේ පවිටු පාලනය නිසා දිනෙන් දින වැඩි වෙන අප මත පැටවෙන ජීවන බරයි..
අප නව මැතිවණයෙන් අපේ ඉහළම මනාපයෙන් නව දැක්මක් සහිත නායකයෙකු පත කරගත යුත්තේ ඒ නිසා...! "

පාක්ෂිකයන් ගේ අත්පොලසම් මැද ඇමැත්තා නව අපේක්ෂකයාව කළ එලි බැස්සවීම සිදුවිය. සෘජු කයක් හිමි, නිතර සිනහවෙන් ජනයාට සංග්‍රහ කල අපේක්ෂකයා අව්කණ්නාඩි හා ධවල වර්ණිත හිස්වැසුමකින් සැරසී සැරයටියක් ඇතැතිව සිටියේය. පිට දේශාන්තරයක වාසය කල රට්ටුවෙකු වුවද, ජනයා අතර කසුකුසුවට අනුව හේ ගංතුලානේ මහා ධනපතියා වූ පොඩි රාළහාමිගේ පුත්‍රයා විය. වචනයේ පරිසමාප්ත අරුතින් ම දානපතියෙකු වූ ඒ මහතා තුල වූයේ ඉමහත් නිරහංකාර බවෙකි. කටකතා වලට අනුව ගමේ පවත්වාගෙන යන අනාථ නිවාස හා පූජනීය ස්ථාන වල අභිවෘදිය සඳහා පරිත්‍යාග කර ඇත්තේ දහසින් බැඳි පියලි වලිනි.
මැතිවරණයට දින නියම විය. කොමසාරිස්තුමාගේ නිර්දේශයට අනුව ජනවාරි 26 දිනට දින නියම විණ. මේ අතර තුර අපේක්ෂකතුමා ගමෙන් ගමට නගරයෙන් නගරයට පාසැල් පන්සල් වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථාන විවෘත කරමින් සැරිසරන්නට විය. අනෙකුත් තරඟ කරුවෝ තරඟ බිමට ඉදිරිපත්ව සිටියද ජනයා විශ්වාසය තැබුවේ පොඩි රාළහාමිගේ පුත්‍රයා වෙතය. සැරයටියක් අතින් ගත් විශ්වාසයේ අවංක බවේ ප්‍රතිමූර්තිය බඳුවූ අපේක්ෂකයා වෙත තර්ජනයක් එල්ල කරන්නට කිසිවෙකුට නොහැකිවිය. අපේක්ෂකයාගේ හදිසි ප්‍රාදූර්භූත වීම. නො ඉවසූ එක් ස්වාධීන කණ්ඩායමක උසිගැන්වීම මත සේවක සංගම් වල අරගල ආරම්භ වන්නට විය. සේවක සංගම වල ආශීර්වාදය තම දේශපාලන ස්ථාවරත්යට මනා ශක්තියක් වන බැව් අත්දැකීමෙන් දන්නා දේශපාලකයන්, අරගල ලන ස්ථාන වලට ගොස් ඒ සංගම නායකයන් හමුවී ඔවුනට ඇති ගැටලු ගැන සාකච්චා කරන්නට පොර කන්නට විය. අපේක්ෂක තුමා තම මතවාදය හා ස්ථාවරත්වය ගැන විදත් මඩුල්ලක් හා සංවාදයේ යෙදෙමින් සිටින විට අතවැසියෙකු ගෙන ආවේ භයානක පුවතකි.

තැබෑරුම පිටිපස්සේ අර ඊයේ පෙරේදා වහලා දාපු පැට්ටේරියේ සේවක සංගමේ සාමාජිකයෝ කට්ටියක් අද රෑට නගරාධිපති ව අත් අඩංගුවට ගන්න මාන බලනවාලු.

ඉතින් ඒ යක්කු මොකටද එහෙම කරන්න හේතුව..?

කට්ටියගේ කල්පනාව නගරාධිපතිතුමාව ප්‍රාණ ඇපයට ගෙන වහලා දාපු පැට්ටේරිය ආපහු ඇරගන්න ලු.

හදිසි පණිවිඩය ගෙන ඒම ගැන සේවකයාට ස්තූති කල අපක්ෂකයා තනිව ම සිතන්නට ගත්තේය. හැමදා සිය මුහුනෙන් අඩක් වැසී ඇති කෙස් රොද සකසා ගත් අපේක්ෂකයා නිහඬවම රථයට නැඟුනේ මීට මොහොතකට පෙර තමා හා සුහදව සාකච්ඡාවේ යෙදුනු විදවතුන් පිරිස විමතියෙන් බලාසිටිද්දී ය. මැතිවරණයේදී තමාට එදිරිව නැඟී සිටින අපේක්ෂකයා වන නගරාධිපති ව මෙසේ බේරාගැනීමට යාම වටේ සිටියවුන් ට උභතෝකෝටිකයක් විය.
අපේක්ෂකයාට යන්නට ලැබුනේ මඳ දුරකි. කඩපිල අසල පාරේ ඉඩ අවුරාගෙන හිටියේ කඩුපොලු අතින් ගත් මිනිස් පවුරකි. පවුරට මඳ දුරක් ඈතින් තම රථයේ ආලෝක ධාරා පවුරට වදින ලෙස නැවතූ අපේක්ෂකයා පවුරදෙසට යන්න ට විය.

එකවරම පිරිස අතරින් ඉදිරියට පැමිණි මුගුරක් ඇති ගත් එකෙකු මුගුර අපේක්ෂකයා දෙසට එල්ල කරනවාත් සමඟ ම අවාසනාවකට මේන් රථයේ ආලෝක ලාම්පු නිවී ගියේ ය.

යරිගිරියෙන් කල කෑගැසීමක් සමඟම සියල්ල නිහඬ විය.
පසු දිනට එළිවන විට ගංතුලානේම ජනයා කඩපිල අසලට එකතුවී සිටියේ අසළ වූ මඩවලක මුහුණ ඔබා මරා දමා තිබූ මිනිසෙකු දැකගන්න ට ය. මුණින් අතට හැරවී තිබූ මළකඳ මුහුණත පිටට සිටින සේ හරවන්න ට වත් එකෙකු ඉදිරිපත් වූයේ නැත. මරණ පරීක්ෂකයා පැමිණ මිනියේ මුහුණ හරවන විට අවට සිටියවුන් සියලුදෙනා මෙන් ම පරීක්ෂක වරයා ද තුෂ්නිම්භූත විය.
අපේක්ෂකයාගේ ධවල වස්ත්‍රය හැඳ මියගොස් සිටියේ මීට මාස ගණනකට කලින් ගමෙන් අතුරුදන් වූ බේබද්දා ය.
අවට කසුකුසුව අධිකවිය..,
එතකොට අපේ අපේක්ෂකතුමා බේබද්දා ද..?
මේ තරං වැඩකරලත් ගමෙන් කිසිදෙයක් බලාපොරොත්තු නොවුන මේ උත්තමයා අර අපි හැමදාම හවසට කඩපිලේ අපි පල්කරන බේබද්දා ද?

කිසිවෙකුට මේ ගැටලු වලට දෙන්නට පිළිතුරක් ළඟ තිබුනේ නැත. තවමත් බිම වැතිරී තිබූ මිනියේ අඩවන් වූ දෙනෙතින් අහස දෙස බලාගෙන උපහාසවත් වූ සිනහව තවමත් එහි මුහුනේ විය. මේ සිනහාව බේබද්දා හා අපේක්ෂකයා යන දෙදෙනාට ම පොදු වූ බව අවබෝධවන වන විට චරිත දෙකෙහිම පොදුසාධකය වූ එහි ආත්මය සිරුර ඇතහැර ගොස් බොහෝ වෙලාවක් වන්න ට විය.

විලාසිනියක ගේ ලෝකය

2009-12-10T06:17:00.001-08:00

නියොන් ආලෝක කිරණ වැදී නිලංකාර වූ දෑස අභියස නැලවෙන රූප දැක්කත් උන් හා එකතු වෙන්නට මට සිහියක් තිබුණාදැයි මට මතකයක් නැත. ෂැම්පේන්, වොඩ්කා හා මිතුදම් ගොඩනඟන්නට ගිය මට මිතුදම අගය කරන්නට ඉතුරු වූයේ හිස් බෝතල් කිහිපයක් පමණ ය. නිතරම එන හිසරදය හා වමනය අතර මම හිරවීම මට දැනෙන්නට වූයේ මරණය හා උප්පත්තිය අතර හිරවූ ගන්දබ්බයෙක් වැනි සංවේදනයෙකි...!
හිස ඔසවන්නට තැත් කරත් ම එය එසවුනත් ඒ මගේ ස්ව උත්සාහයෙන් නොවන වග මට එක වරම වැටහිණ. ඒත් සමගම මා සිරුර ඉහලට එසවුනත් මට කරකියා ගන්නට මඟක් නොවූයේ මාගේ සිරුර හතර දෙනෙකුගේ දෑත් මත වූ නිසා ය. අඳුරු තැනක සිට එකවරම එළිලන තැනෙක ට මාව පතිත විය..., දෙහි සුවඳැති යමක් මා හිස ගෑවෙත් ම සියලුම දේ වියකී මට පෙනෙන්න ට වූයේ ගණ අන්ධකාරයයි.
ඇස් හරිනවිට මා ඉදිරියෙහි වූ රුව බොඳවීම නැතිවෙන්න ටත් පෙර කතා කරන්න ට විය.

දැන් කොහොමද?

ඊයේ ටිකක් වැඩි වෙලා හිටියේ ඔයා ට.., මම පොඩ්ඩක් වෙන කස්ටමර් කෙනෙක් ගාවට ගිහින් එද්දී ඔයා බිම..

පස්සේ මම ඔයාව කාමරේට එක්ක ආවා.

ඇයි මෙහෙම තනියම එන්නේ යාලුවෙක්වත් එක්ක ආවනං නේද හොඳ?

හඬ නම් හුරුපුරුදුය..., තවමත් ඊයේ රෑ වූදේ නිසා හිස කකියන්නට වී තිබිනි.

ඔ..ඔයා කවුද?

යුවතිය මඳහසක් නගන්නට විය.

ඇයි මතක නැද්ද.., ඊයේ රෑ ඔයා මගෙ උරිස්සට නේ ඔලුව තියාගෙන වෙන කෙල්ලෙක්ගේ නමක් කියාගෙන අඬන්න ගත්තේ..,

මම වික්ශිප්ත වීමි. මා ඇය ගැන නොසිතන්න ට ගෙන බොහෝ කලක් වුවත් මම බීමත් වූ පසු ඈ ගැන මතක් කරමින් හඬන බව දැනගත් පළමු අවස්ථාව විය. ආදරය අරුමසි ය. අප අවිඥ්ඥාණික ව සිටියද යටිහිත එය මතකයට නංවා ස්වයංක්‍රීය ව අපව හැඟුම්බර කරනායුර සිත් මවිතවන සුලු ය.

අද ඔෆිස්..,

යන්න බෑ මෙහෙම.., මොනවා හිතයිද අපෙ කට්ටිය.?

කවුරුවත් මොනවත් හිතුවට ඔයාට මොකද? තමන් හරියට වැඩක් කරනවා නම් එච්චරනේ..?

රාධිකා...? මේ මා හා කතා කරන්නේ පෙරදා රෑ..,මා හා වූ සබකෝලවත් ඇයද?

ඔයා..., ඔයා රාධිකා ද..?

මගෙ නම තරූ.., කස්ටමර් ලා ගාවදී අපි පාවිච්චි කරන්නේ රාධිකා කියලා...? එනිසා ඔව් මම රාධිකා තමයි...!

ඇය රූමත් ය. එහෙත් දිනපතා ගනුදෙනු කරුවන් සන්තර්පනය කරනවාට ලැබෙන මදුවිත දිනපතා තොලගෑම නිසා ඈ රුවෙහි වූ කෝමල රේඛා වියැකී යමින් තිබේ. තමදිවියේ විසිපස් වන කඩඉම පසුකරමින් සිටින ඇය ජීවත් වන්නේ කැරෝකි හල තුළ වූ කුඩා කාමරයකය. හිතතුල වූ දහසක් දේ සිනහවක් කර පිට කරන්නී, ඇතුළතින් අසංඛ්‍ය වාරයක් හඬා වැටෙන වග ඈ දෙස මඳ වේලාවක් බලා සිටින්නෙකුට හැඟීයයි .

ඔහොම ජීවිතේ හොඳම කාලේ විනාස කර ගන්න එපා. ඔයා දන්නවද? මට පුතෙක් ඉන්න වග. එයා ට දැන් වයස අවුරුදු හතයි. මට එයාව ලැබුනේ මට වයස දහ අටේදී විතර.., එයා ඉන්නෙ අම්මත් එක්ක කන්තලේ..,මම මෙහෙ ආවේ උසස් පෙළ කරන්න.

ඈ ප්‍රසිද්ධ බාලිකා විදුහලක නමක් කීවාය.

පස්සේ මම නැවතුනේ කොලේජ් එකේ හොස්ටල් එකේ. මම එයා එක්ක යාලු උනේ මෙහෙට ආපු අලුතම. මම දන්නේ නෑ මට මොනා උනාද කියලා. පස්සේ මගේ ජීවිතේ උනේ එයා. මම එයාට මොනතරම් ආදරය කරා ද කිව්වොත් මම ඒලෙවල් වලට මාස ගානකට කලින් තම මට පුතාව හම්බවෙන්න ආවේ. මම මේ බව නිසල් ට කිව්වම එයා කිව්වෙ මගේ නිදහස මේ නිසා නැතිවෙනවා කියලා. එයාගේ නිදහසට අපේ පුතාව බදාවක් නිසා මට කිව්ව දරුවව නැතිකරගන්න කියලා. මම ගමට ගිහින් ආවේ පුතාව හම්බ උනාම. අම්මා තාම දන්නේ නෑ.., දරුව මගේ කියලා. මම කියලත් තියෙන්නේ මගේ යාලුවෙක් ගේ දරුවා.., එයා නැතිඋන නිසා මම හදා ගන්න ගත්තා කියලා. අදටත් අම්මා දරුවව නඩත්තු කරන්නේ මම යවන සල්ලි වලින්…,

මම අසාසිටිමි. ඇය නොකියන එයා කවුදැයි අසන්න ට ද නොගියෙමි. ඈ.., කම්බි අතරින් පෙනෙන බේරේ වැවේ කොල පැහැති නිසල දියකඳ දෙස බලාගෙන ඔහේ කියවාගෙන යන්නී ය.

ඊට පස්සේ තමා මම මෙතෙන්ට වැඩට ආවේ.... මම තමා මෙතන ඉන්න පරණම කෙනා. පිටරටවල අපි වගේ අයට stripper ලා කිව්වට මට හිතෙන්නේ මේකත් එක්තරා රස්සාවක් කියලා. මොකද මේකෙන් කරන දේමයි ඔයාලා පුටුවක් ඉඳගෙන එළියේ ඉන්න අයගෙන් ගරුබුහුමන් ලබමින් කරන්නෙත් .

එක අහිමි වීමක් තුල මගේ ජීවිතයේ ඇතුලත ගන්ධබ්බයෙක් වූ මම.., අහිමිවීම ගොන්නක් හා තනිවී සිටින තවත් මා වැනිම කෙනෙකුට මුහුණලා සිටිමි. ඒ හමුවීම නියොන් ලයිට් යට දී අඩ සිහියෙන් රාගය සලමින් කරන රොමැන්තික හමුවීම් වලට වඩා යථාර්තවාදී ය.

කියන්න.., ඔයත් මේවා අස්සේ රෑට කරක්ගහන්නේ මම වගේ ඔයාගෙත් නැතිවෙච්චි ජීවිතය හොයන්නද...? ඒත් මම හිතන්නේ නෑ මහත්තයා ඒක මෙහෙදී හමුවෙයි කියලා. හයියෝ මම මේ මොනවද කියවන්නේ නේද...? මිහිහෙකුට වැඩිවෙන එක ඒ තරම් දෙයක් යෑ.., ඉන්න ඔයාට යන්නත් පරක්කුවෙනව නේ මම තේකක් හදල දෙන්නං..,

මම නිහඬව ම ඈ පිළිගැන්වූ කිරිකහට කෝප්පය අතට ගතිමි.

සමහරක් වෙලාවට මට හිතෙනවා. මහණ වෙන්නත් එහෙම උනොත් මගේ දරුවා නඩත්තු කරන්නේ කවුද...? ඒ අහිංසකයටයි මගේ අම්මටයි කන්න දෙන්නේ කවුද..? අපි හැමදාම ලස්සනට ඇඳලා dancefloor එකේ නැටුවට අපේ ජීවිත හරිම කුණු ගොඩවල්. ඒත් මෙහෙට එන අය හිතන්නේ අපේ ආතල් එක මිනිස්සු එක්ක ආතල් අරන් උන් එක්ක නිදිවදින එක කියලා.

බීල ඉවරනම් දෙන්න කෝප්පේ.., දැන් වෙලාව එකොළහට විතර ඇති.., පුලුවනි නම් යන්න ඔෆිස් එකට. එහෙම යන්න බැරිනම් ගෙදර යන්න. අද එහෙම සෙට් වෙන්න එපා තනියම.

මට උපදෙස් දෙන්නී ය.

අහ් මට අහන්නත් බැරි උනා කවුද අර ඔයා මගෙ උරිස්සට ඔලුවතියාගෙන අඬ අඬා කියපු කෙල්ල..? ඔයාගේ ගෑනුළමයද?

මම සුසුම් ලෑවෙමි..,
කමක් නෑ කියන්න උවමනාවක් නෑ. ඊයේ රෑ මට ඔයා මුලු කතාවම කිව්ව, නම ඇරෙන්න. මට නම ඇරෙන්න. මම ඒකයි ඔයාව මගේ කාමරේට් එක්ක ගෙන ඇවිත් මගේ කතාව දැන් ඔයාට කිව්වෙ.., මට වඩා ඔයා වැඩිමල් වෙන්න පුලුවන් අවුරුද්දක් හරි දෙකක් හරි. ඒත් මහත්තයා මට උන දේත් එක්ක ඔයාටවෙලා තියෙනදේ ගන පොඩ්ඩක් නිවාඩු පාඩු වෙලාවක හිතල බලන්න. මම වගේ ජීවිතේ මේවට දියකරන්න එපා..

මම එන්නට පිටත් උනෙමි. කැරෝකේ හලෙන් පිටතට ආවද මගේ හිත තිබුනේ රාධිකා සමඟ ය. එක ජීවිතයක ගලායාම අසා මගේ ජීවිතය ඒ ඇසුරින් සාධාරණීකරණය කරන්න ට උවමනාවක් නැතත්.., තවත් එක තුන්කල් අහිමි වූ තරුණ ජීවිතයක්ය යන හැඟීම මාතුල හදවත් පහුරු ගාමින් වද දෙන්න ට විය..

පාවෙන මනෝභාවයන් හා සිරුර වසා ගත් කල කිරීම පපුතුරේ හිරකරගෙන මම සතියගෙවා දැම්මේ වසරක් ගෙවනවා හා සමානව ය. සිකුරාදා වැඩ අවසන් වූ වහාම මම කැරෝකිහල වෙන ගොඩවැදුනෙමි.

කෝ රාධිකා...?

එයාව අස්කරා අපේ ලොකු සර්.., කැෂියර් එකේ තිබ්බ රුපියල් පහළොස්දාහක් නැතිවෙලා හොයනකොට එයාගේ පර්ස් එකේ තිබ්බ නිසා. අපේ බවුන්සර්ස්ලා එයාට ගහලා පොලීසියට බාර දුන්නා. අහලා බලනකොට රාධිකා කිව්වා එයගේ පුතාව ඉස්පිරිතාලේ නවත්තලා ලු. දරුවගේ චෙකප් වල ට වියදම් කරන්න කියලා. කෙල්ල හරියට ඇඬුවා අස්කරන්න එපා කියලත්.., වෙන යන්න තැනක් නැති නිසා.

සහසක් දනන් සිත් සුව සදද්දී ඈ සිත සනසන්න ට ඈ කෙරේ තම සිත් සතපවා ගත් කිසිවෙකුට නොහැකිවිය...!

මම ආපසු හැරුනෙමි.
ඇයව මේ තත්ත්වය ට පත් කල මාද ඇතුලු මේ පවිටු සමාජය ගැන කිවනොහැකි තරම් වේදනාවක් හා කළකිරීමක් මා තුළ විය..!